70 En İyi Korku Oyunları Tüm Zamanların (2026)

Tüm zamanların en iyi korku oyunları sadece korkutucu deneyimler değil, aynı zamanda türün gerçek başyapıtlarıdır; sizi ilk dakikadan son dakikaya kadar tetikte tutar. Bu liste, 90'lar ve 2000'lerin kült klasiklerinden 2023, 2024, 2025 ve 2026'nın en iyi korku oyunlarına kadar PC, PlayStation 5, PlayStation 4, Xbox Series X/S ve Nintendo Switch'teki olağanüstü korku başlıklarını içermektedir. Sıkı kaynak yönetimi gerektiren hayatta kalma korkusu, tek bir canavarsız korkutan psikolojik korku, korkunun aksiyonla el ele gittiği korku nişancı oyunları ve hayatta kalmanın tek yolunun saklanmak olduğu gizlilik korkusu bulacaksınız.

Oyunları seçerken, sadece ne kadar korkutucu olduklarını değil, aynı zamanda kalitelerini, tekrar oynanabilirliklerini ve oyunu kapattıktan saatler sonra bile omzunuzun üzerinden bakma isteğini de değerlendirdik. Seçilen başlıklar farklı alt türleri kapsıyor — atmosferik bağımsız projelerden büyük bütçeli gişe rekorları kıran yapımlara kadar — ama hepsinin ortak bir noktası var: kalıcı bir izlenim bırakıyorlar.

Eğer tüm listeye zamanınız yoksa, başlamaya değer 10 oyun şunlardır:

Hayatta kalma korkusu, korkunun ani sıçramalardan değil, sürekli kaynak eksikliğinden, kapalı alanlardan ve ezici bir tehdit karşısında tam bir çaresizlik hissinden kaynaklandığı bir türdür. Her mermi önemlidir, her sağlık öğesi kullanmak için çok değerlidir ve koridordaki her dönüş son olabilir. Bu korkutucu oyunlar, türün altın standartlarını belirlemiş ve günümüzde hem geliştiriciler hem de korku hayranları için ölçütler olmaya devam etmektedir.

Orijinal Silent Hill 2 birçok eleştirmen tarafından türün tarihindeki en büyük korku oyunu olarak kabul edilmektedir. James Sunderland'ın, ölü eşinden bir mektup aldıktan sonra sisle kaplı kasabaya yaptığı yolculuğun hikayesi, yalnızca bir korku hikayesi değil, yas ve öz yanılsama üzerine bir psikolojik dramadır. Canavarlar, oyuncuyu korkutmak için tasarlanmış rastgele yaratıklar değil, baş karakterin bastırılmış duygularının tezahürleridir.

Evet, Bloober Team'in yeniden yapımı mükemmel ve modern platformlarda mevcut. Ancak orijinal, taklit edilemeyecek bir deneyim sunuyor: açılı grafikler, sabit kamera açıları ve kasıtlı olarak rahatsız edici kontroller, yeniden yapımın yeniden üretemeyeceği belirgin bir yabancılaşma hissi yaratıyor. YouTube'da bir oyun geçişi izlemeyi planlıyorsanız, orijinal ile başlayın.

2025'in en büyük korku çıkışlarından biri — ve belki de son yirmi yıldaki serinin en cesur girişi. Silent Hill f eylemi 1960'larda kırsal Japonya'ya taşıyor, bu da önceki her bölümle karşılaştırıldığında radikal bir mekan değişikliği. Bir başka klasiği yeniden hayal ederek güvenli oynamak yerine, Tayvanlı stüdyo Neobards Entertainment tamamen yeni karakterler, alışılmadık bir ortam ve serinin daha önce gösterdiği hiçbir şeye benzemeyen canavarlarla tamamen yeni bir Silent Hill yarattı.

Eleştirmenler oyuna sıcak bir karşılama gösterdi ve onu orijinal Silent Hill 2'den bu yana serinin en iyi girişi olarak nitelendirdi. Biz de Silent Hill f incelememizde yüksek bir puan verdik. Hikaye gerçekten karanlık ve atmosferik, canavarlardaki sembolizm ise Silent Hill'in sunması gereken şeydir.

Hala hayatta kalma korkusu için altın standart. İlk Resident Evil oyununun yeniden yapımı sadece muhteşem görünmekle kalmıyor — grafikleri 2015 remaster'ı için güncellendi — aynı zamanda neredeyse mükemmel zorluk dengesi, karmaşık seviye tasarımı ve serinin başka hiçbir yerinde bulunmayan benzersiz atmosferi ile de etkileyici.

Sabit kamera açıları ve alışılmadık kontroller alışmak için biraz zaman alıyor, ancak oyuncular zamanla bunları takdir etmeyi öğreniyor: koridorun daha ilerinde bekleyen canavarı net bir şekilde göremediğinizde, oyun daha da korkutucu hale geliyor. Her odanın tasarımının kendi başına bir sanat eseri gibi hissettirdiği nadir korku oyunlarından biridir. Resident Evil HD Remastered'ın en iyi Resident Evil oyunları arasında yer alması sürpriz değil.

İkinci oyunun, Silent Hill 3 kadar güçlü bir anlatı sunduğu konusunda tartışmak için çok fazla alan var. Yine de, SH3 tam bir paket olarak değerlendirildiğinde, bu oyunun Team Silent’ın en teknik olarak başarılı korku oyunu olduğu açıkça ortaya çıkıyor. Bugün hala şaşırtıcı derecede iyi görünüyor — geliştiriciler PS2'yi sınırlarına kadar zorladı — ve atmosferi, selefleri kadar güçlü.

Üçüncü oyundaki savaş ve kontroller, klasik Silent Hill başlıkları arasında en az sinir bozucu olanlardır. Seriyi yeni keşfeden herkes için, SH3 mükemmel bir başlangıç noktasıdır.

Team Silent'ın klasik dörtlüsündeki en az takdir edilen giriş — ve belki de en kapalı olanı. Henry Townshend, kendi dairesinde hapsolmuş durumda: ön kapı zincirlerle bağlı, pencereler açılmıyor ve tek çıkış, banyo duvarındaki bir delik aracılığıyla çarpık dünyalara açılıyor.

İlk başta, daire oyuncuların nefes alabileceği ve ilerlemelerini kaydedebileceği güvenli bir merkez olarak hizmet ediyor. Ancak hikaye ilerledikçe, içeriye hayaletler ve diğer anormallikler görünmeye başlıyor ve bu kutsal alanı yavaş yavaş başka bir tehlike kaynağına dönüştürüyor. Geleneksel silahlarla kalıcı olarak ortadan kaldırılamayan öldürülemez düşmanlar, gerilimi daha da artırıyor. Bu tasarım tercihleri sayesinde, Silent Hill 4: The Room bugün serinin daha iyi bilinen girişleri kadar korkutucu kalmaya devam ediyor. Resmi PC versiyonu GOG'da mevcut.

Birçok Silent Hill hayranı, Polonyalı stüdyo Bloober Team'in ikonik ikinci bölümü yeniden tasarlayamayacağını ısrarla savundu. Ancak geliştiriciler projeye büyük bir özenle yaklaştı ve her beklentiyi aştı. Sonuç olarak, yeni oyun, en iyi Silent Hill oyunları sıralamamızda hak ettiği yüksek bir konum kazandı.

Silent Hill 2 hikayesi birkaç yerinde genişletildi, ancak tüm önemli anları sağlam kaldı. Bu arada, oyun mekaniği tamamen daha iyi olacak şekilde büyük değişiklikler geçirdi. Orijinal SH2'nin en zayıf unsuru, yeniden yapımda yeni bir savaş sistemi, daha rafine seviye tasarımı ve daha ilgi çekici bulmacalar aracılığıyla dönüştürüldü.

Serinin en korkutucu girişi. Resident Evil 7 saf bir korku, her unsur oyuncunun omurgasında ürperti yaratmak için tasarlandı. Fotoğraf gerçekçi grafikler, Baker ailesinin kasvetli malikanesini gerçek bir yer gibi hissettiriyor. Antagonistlerin performansları, en iyi korku filmlerindekilerle yarışıyor, aynı zamanda affetmeyen oyun mekaniği gerilimi zirveye taşıyor: karanlık bir bodrumu keşfetmek, tüfeğin içinde sadece iki mermi kaldığında çok daha korkutucu hale geliyor.

Eski ile yeniyi birleştirmenin mükemmel bir örneği. İlk bakışta, Resident Evil 2 yeniden yapımı, üçüncü şahıs kamerası, etkileyici grafikler ve mükemmel ara sahnelerle modern bir oyun. Aynı zamanda, güncellenmiş RE2, eski okul köklerine sadık kalıyor: seviye tasarımı, sınırlı kaynak yönetimi ve bulmacalara odaklanma, hepsi orijinalinden geliyor.

Geliştiriciler, modern izleyicilerin klasik oyun tarzını reddedeceğinden korkarak kaynak materyalin özünü feda etmeyi reddetti. Oyuncular ise tam tersini yaptı: Resident Evil 2 yeniden yapımı, serinin en başarılı çıkışlarından biri haline geldi.

1990'ların sonlarından kalma klasik korku oyunlarından ilham alan SIGNALIS , belki de eski Resident Evil ve Silent Hill formülüne en iyi bağımsız yorum. Övgüye değer birçok nedeni var: piksel sanatı estetiği, insanların muhtemelen on yıl sonra bile tartışmaya devam edeceği katmanlı hikaye ve en önemlisi, oyun mekanikleri. Gizem dolu mekanları keşfetmek büyüleyici, canavarlardan verimli yollar planlamak ise kendi başına bir zevk haline geliyor.

Yıl 1990. Eğlence parkının gizemli sahibi Edward Crow, iki yıl önce kayboldu — ve kimse nedenini keşfedemedi. Mara Forest adında genç bir kadın, cevaplar aramak için terkedilmiş parka girer.

Crow Country küçük bir başyapıt: PS1 estetiği, sabit kamera açıları, mermi ve sağlık nesneleri yönetimi ve bolca geri dönmeyi gerektiren karmaşık seviyeler — klasiklerin sevilen her şeyi, sadece eski mekanikleri olmadan. RE2 yeniden yapımını “çok modern” bulan herkes için Crow Country mükemmel bir alternatif. Tamamlanması yaklaşık 4-6 saat sürüyor, neredeyse hiçbir maliyeti yok ve birçok daha pahalı oyundan daha güçlü bir izlenim bırakıyor.

Arjantin'den küçük bir ekip, 2000'lerin Capcom ve Konami'nin tür klasiklerinin büyüsünü yeniden yakalayan iki hayatta kalma korku oyunu çıkardı. Tormented Souls 2 çürüyen Villa Hess kasabasında Caroline Walker'ın hikayesini sürdürüyor. Sabit kamera açıları, sınırlı kaynaklar, labirent gibi mekanlar ve zorlayıcı bulmacalar - bu, modern trendleri takip etme çabası olmadan klasiklere saf bir saygıdır.

Orijinal Tormented Souls formülün hala işe yaradığını kanıtladı, devam oyunu ise bunu neredeyse mükemmelliğe taşıdı. Her iki oyun da arka arkaya oynanmaya değer.

Bilim kurgu korku oyunları nadir kalmaya devam ediyor, bu da System Shock 2 gibi daha eski başlıkların gelecekteki korku hayranları için önemli bir değer taşıdığı anlamına geliyor. 2025'te Nightdive Studios, tam bir remaster olan System Shock 2: 25th Anniversary Remaster 'ı piyasaya sürdü ve klasik oyunu yalnızca PC'de değil, aynı zamanda her modern konsolda güncellenmiş bir biçimde erişilebilir hale getirdi.

Oyun, oyuncunun elini asla tutmuyor, onları Von Braun uzay gemisindeki sert hayatta kalma koşullarına bağımsız olarak uyum sağlamaya zorluyor. Ölümcül sibernetiklerle her karşılaşma dikkatli bir planlama gerektiriyor, sınırlı kaynaklar genellikle doğrudan bir çatışma riski almak yerine alternatif bir yol aramanın daha akıllıca olmasını sağlıyor.

Silent Hill 2'yi yeniden yapmanın ardından, Bloober Team dikkatini orijinal bir hayatta kalma korku oyununa çevirdi - önceki projelerinden çok daha fazla aksiyon içeren bir oyuna. Burada kahraman olarak bilinen Traveler, yanmış bir gelecekle 1980'lerde Polonya'nın Nowa Huta bölgesi arasında hareket ediyor: beton apartman blokları, bir çelik fabrikası, sis ve biyokütle yavaş yavaş tüm alanı tüketiyor. Bazen sanayi manzarası, oyuncuların en yakın köşeden bir saldırı beklemesi için yeterli oluyor.

Savaş sisteminin belirleyici özelliği birleştirme mekanizmasıdır. Ölü bir canavarı ideal olarak yakmak gerekir; aksi takdirde, başka bir yaratık kalıntılarını emebilir ve önemli ölçüde daha tehlikeli hale gelebilir. Yakıt, mühimmat ve diğer kaynaklar her zaman kıttır, bu da oyuncuları hangi düşmanı önce öldüreceklerine, hangi cesedi yakacaklarına ve hangi çatışmadan tamamen kaçınacaklarına karar vermeye zorlar. Oyun hakkındaki görüşler bölünmüştü: Cronos: The New Dawn incelememizde hikayesini ve türev unsurlarını eleştirdik, ancak Steam kullanıcıları korku oyununa çok daha sıcak bir karşılık verdi ve %88 olumlu yorum aldılar.

The Evil Within 'de, Resident Evil yaratıcısı Shinji Mikami kendi fikirlerini diğer ünlü korku oyunlarından gelen etkilerle birleştirdi. Çatal bıçaklar ve testere sesleriyle dolu köy, Resident Evil 4'ü hatırlatırken, kafasında bir kasa olan Keeper, Silent Hill 2'deki Pyramid Head'e benziyor. Bu unsurlar, bir kâbusun mantığına göre sürekli değişen bir dünyanın kirli sürrealizmiyle bir araya geliyor: mekanlar birbirine akıyor ve oyuncuların bir sonraki kapının arkasında neyin beklediğini tahmin etmelerini imkansız hale getiriyor.

Daha yüksek zorluk seviyelerinde oyun özellikle acımasız hale geliyor. Mühimmat her zaman kıttır, protagonist birkaç darbeden sonra ölür ve başarısız bir karşılaşma oyuncuyu uzun bir mesafe geri gönderebilir. Sonuç olarak, korkuyu sadece canavarlardan değil, aynı zamanda zaten tanıdık bir bölümü yeniden oynamak zorunda olma olasılığından da alıyorsunuz.

Geliştirici Jacob R. Hudepohl tarafından neredeyse tek başına yaratılan grindhouse esintili bir zindan keşif oyunu. İsimlendirilmemiş bir asker, Demon King'i ararken feodal Japonya'nın kâbus gibi bir versiyonunda yol alıyor. PS1 tarzı grafikleri, kasıtlı olarak hoş olmayan ses tasarımıyla birleştiriliyor: ayakların altındaki ıslak sesler, silahların sürtünmesi ve kaynağını her zaman bulmanın kolay olmadığı ağır nefes alma sesleri.

Savaş esas olarak yakın mesafede gerçekleşiyor. Dayanıklılık hızla azalıyor, düşmanlar kaçırılan saldırıları cezalandırıyor ve bir sonraki hamle ya faydalı bir nesneyi ya da başka bir tuzağı gizleyebiliyor. Retro estetik, detay eksikliğini gizlemiyor; bunun yerine, labirentin daha da düşmanca hissettirmesini sağlıyor. Oyun niş bir çıkış olarak kaldı, ancak %92 olumlu inceleme ile izleyicisini buldu.

Psikolojik korku oyunları oyuncuları farklı bir şekilde korkutur — kapıların arkasındaki canavarlardan değil, ana karakterin zihninde olanlardan. Bunlar, gerçeklik ve delilik arasındaki bulanık çizgi, kimliğin kaybı ve en korkutucu düşmanın içimizde yaşadığı gerçeğini anlatan oyunlardır. Bu başlıklardan birçoğu, basit cevapları olmayan sorular sordukları için, herhangi bir ani korkudan çok daha uzun süre hafızalarda kalır. Bu sadece buzdağının görünen kısmı: 15 başlık daha içeren ayrı bir psikolojik korku oyunları sıralamamız var.

H. P. Lovecraft'tan ilham alan birçok oyun, kozmik korkunun gerçek özünü yakalamakta başarısız olur. Onun eserleri, canavarlara karşı zafer kazanma hikayeleri değil, sınırsız, düşmanca bir evrende insanlığın önemsizliğini anlatır. Eternal Darkness bu nadir oyunlardan biridir; yaratıcıları Lovecraft'ı neredeyse herkesin anladığından daha iyi anlamışlardır. Aynı temada daha fazla başlık için, Lovecraft'tan ilham alan en iyi oyunlar seçkimizi kaçırmayın .

Eternal Darkness: Sanity's Requiem, kaybolan aklı metanarratifi aracılığıyla aktarır: karakterler giderek rahatsız edici fenomenlerle karşılaştıkça, dördüncü duvar çökme noktasına gelir. Garip şeyler yalnızca ana karaktere değil, aynı zamanda oyuncuya da olur — sesin aniden düşmesinden sahte bir konsol yeniden başlatmasına kadar. Bu tür numaralar korku oyunlarında nadirdir ve yirmi yıldan fazla bir süre geçmesine rağmen, hiç yaşlanmamıştır.

Polonyalı stüdyo Bloober Team, bu oyunla Silent Hill 2 yeniden yapımından çok önce kendine bir isim yaptı. Layers of Fear bir ressamın deliliğe inişini anlatan birinci şahıs psikolojik korku oyunudur: Viktorya dönemi malikanesi sürekli olarak etrafında kayar, koridorlar olmaması gereken yerlere çıkar ve tablolar gözlerinin önünde dönüşür.

2023 yeniden yapımı, orijinal oyunu ve devamını tek bir, yeniden işlenmiş deneyimde birleştiriyor; Unreal Engine 5 üzerine inşa edilmiş ve ışın izleme özellikleri taşıyor. 2016 orijinalini kaçırdıysanız, bu en iyi yol.

Kuzey Denizi'nde bir petrol platformu, 1975 yılı, İskoç ekibi ve derinliklerden yükselen bir şey — işte bu, Amnesia: A Machine for Pigs 'in arkasındaki stüdyo olan The Chinese Room'un bu korku oyununun kurulumu. Still Wakes the Deep , oyun mekaniklerinden ziyade atmosfer ve karakterlere odaklanıyor. Kısa 4-5 saatlik süresi, ekibe gerçek bir bağ kurmak için yeterince uzun; bu nedenle onlara olan her şeyin bu kadar etkili olmasının sebebi de bu.

Bu, geleneksel anlamda bir nişan alma veya hayatta kalma oyunu değil, görünürde çıkışı olmayan bir tuzaktan kaçış hakkında. Bir batan petrol platformunun dar koridorları ve Lovecraftvari beden korkusu mükemmel bir kombinasyon oluşturuyor.

Düşündürücü felsefi hikayeleri takdir eden herkes, SOMA 'yı hiçbir koşulda kaçırmamalı. Korkutucu bir oyun, ama geleneksel anlamda değil: Frictional'ın diğer projelerinin aksine, gerçek korku kaynağı köşede bekleyen bir canavar değil. Bunun yerine, korku anlatının kendisinden ve yazarların keşfettiği temalardan geliyor — özellikle kişisel kimliğin kaybı ve bizi insan yapan şeyin ne olduğu sorusu.

Remedy'nin ilk tam teşekküllü korku oyunu, özellikle korkutucu olarak adlandırmak zor, ama kesinlikle alışılmadık ve atmosferik. Alan Wake 2 , hikaye anlatımındaki benzersiz yaklaşımıyla öne çıkıyor: gerçeklik ile yazarın hayal gücü arasındaki sınırın o kadar bulanıklaştığı garip bir hikaye anlatıyor ki, oyun direktörü Sam Lake bile hikayeye dahil oluyor — kendisi de dahil olmak üzere üç karakteri birden oynuyor.

Alan Wake 2 sadece bir anlatı deneyi değil, aynı zamanda unutulmaz mekanlar, rahatsız edici düşmanlar ve türle geleneksel olarak ilişkilendirilen kaynak yönetimi ile iyi tasarlanmış bir hayatta kalma korku oyunudur.

Observer: System Redux 2084 yılında Kraków'da geçiyor. Dedektif Daniel Lazarski, kaybolan oğlundan bir mesaj alır ve hemen hemen hemen karantinaya alınan yaşlı bir apartman binasına gider. Lazarski bir “Gözlemci”dir, diğer insanların sinir implantlarına bağlanıp zihinlerine girebilir. Bu seanslar sırasında, onların anılarını ve korkularını deneyimler: koridorlar gözlerinin önünde değişir, görüntü bozulur ve bazı sahneler tekrar tekrar ortaya çıkar. Burada birkaç canavar var. Daha sık olarak, oyun, oyuncuları en son halüsinasyonun gerçekten sona erip ermediğinden emin olmaktan alıkoyarak korku yaratır. Lazarski, Rutger Hauer tarafından seslendirilmiştir.

İptal edilen Silent Hills'in teaser'ı P.T.'den ilham alan en başarılı oyunlardan biri. Ana karakter Luca, kanla kaplı elleriyle kilitli bir odada bilincini yeniden kazanır. Kısa süre içinde, bulmacaları çözmek ve doğaüstü dünya ile iletişim kurmak için ana aracı haline gelen bir anlık fotoğraf makinesi keşfeder. Boş bir köşe tamamen güvenli görünebilir, ancak geliştirilen fotoğrafta tanıdık olmayan bir siluet ortaya çıkabilir.

Birçok jump scare var, ancak bunlar oyunun tek korku kaynağı değil. Bir sonraki ani şoktan önce, geliştiriciler oyuncuları tanıdık koridorlarda uzun süre yürümeye zorlayabilir, karanlığa vizörden bakarak ve bir fotoğrafın gelişmesini bekleyerek. Kamera bu etkiyi yoğunlaştırır: bir bulmacayı çözmek için, oyuncu karanlık bir köşeye sadece bakamaz, aynı zamanda vizörden incelemeli ve bir fotoğraf çekmelidir. Oyun, Steam'de %87 olumlu incelemeye sahiptir.

Aksiyon korku, sadece korkmakla kalmayıp, aynı zamanda karşılık vermek isteyenler için bir hibrit türdür. Korku, savaş karşılaşmalarını dışlamaz: ana karakterin silahları, bolca mermisi ve kendini savunma yeteneği vardır — ancak bu, bu oyunların korkutuculuğunu azaltmaz. Aksine, savaşın yoğunluğu atmosferi güçlendirirken, ateşkes anları genellikle canavarlara karşı yapılan savaşlardan daha korkutucu hale gelir.

Serinin dokuzuncu girişi, Şubat 2026'da piyasaya sürüldü ve Leon Kennedy'nin dönüşünü işaret ediyor — Resident Evil 6'dan sonraki ilk görünümü, yeniden yapımları saymazsak. Hayranların favorisiyle birlikte, Capcom seriye tamamen yeni bir ana karakter tanıttı: Resident Evil Requiem — Grace Ashcroft.

RE9, hayranlar için gerçek bir hediye, bunu Resident Evil Requiem incelememizde açıkladık. Oyun, özellikle ikinci yarısında, ana karakterlerin Raccoon City'ye geldiği zaman, nostaljik anlarla dolu. Tesadüfen, proje Resident Evil 7'nin arkasındaki oyun direktörü tarafından yönetildi, bu yüzden dokuzuncu bölümün oldukça korkutucu çıkması pek de şaşırtıcı değil — sadece korkunç zombileri bunun için yeterli. Ancak Leon'un bölümleri, RE4 tarzında yüksek tempolu aksiyon korkusu ile doludur.

Ateşkes sırasında, ilk F.E.A.R. hızlı tempolu ve son derece görkemli bir nişancı oyunudur; zeki düşmanlar, güçlü silahlar, zamanı yavaşlatma yeteneği ve etkileyici görsel efektlerle doludur. Ancak, silah sesleri dindiği anda, F.E.A.R. hemen rahatsız edici vizyonlarla dolu bir korku oyununa dönüşür — gizemli bir hayalet kızın aniden ortaya çıkması gibi. Ton sürekli değişiyor, ancak oyun bu geçişleri şaşırtıcı bir zarafetle yönetiyor.

Monolith, F.E.A.R. ve Condemned: Criminal Origins oyunlarını neredeyse aynı zamanda piyasaya sürdü, ancak iki oyun tamamen farklı çıktı. Bunun yerine, Condemned dar koridorlar ve esas olarak yakın mesafede savaşan bir dövüş sunuyor. FBI ajanı Ethan Thomas, terkedilmiş evler, metro istasyonları ve bir mağaza boyunca ilerlerken bir dizi cinayeti araştırıyor. Silahlar yerinde bulunmalı: borular, tahtalar, balyozlar ve yangın baltaları devreye giriyor. Her darbe ağır hissediliyor, düşmanlar saldırıları engelleyebilir ve doğru anda karşılık verebilir.

Düşmanların çoğu deli insanlar. Köşelerin arkasında saklanıyorlar, karanlığa geri çekiliyorlar ve Ethan'ın daha da yaklaşmasını bekliyorlar. Sonuç olarak, görünüşte boş bir oda bile dikkatle aranmalıdır. Mağaza sekansı özellikle unutulmaz, çünkü canlı düşmanlar hareketsiz mankenlerin arasında saklanıyor.

Oyun, 2025 sonbaharında Steam ve Xbox Store'dan kaldırıldı, bu yüzden şu anda tek seçenek üçüncü taraf perakendecilerden anahtar aramak.

Video oyunu tarihindeki en büyük aksiyon oyunlarından biri — ve türü baştan aşağıya çevirmeyi başaran tam teşekküllü bir korku deneyimi. Resident Evil 4 sabit kamera açılarını dinamik üçüncü şahıs silahlı çatışmalar lehine terk etti ve türün bugün bile takip etmeye devam ettiği standartları belirledi. Leon'un Ganados sürülerine karşı savaştığı ünlü açılış köyü, Salazar'ın tuzakları ve ağır silahlı zombilerle dolu ada, RE4'ü yirmi yıl önce oynayanlar bile hatırlayan ikonik anlar.

2023'te bir remake geldi ve o da mükemmel — bununla ilgili daha fazla bilgi aşağıda. Ancak orijinal oyun, modern aksiyon korkusuna en iyi fikirlerinden birçoklarını veren oyunu anlamak için bile oynanmaya değer.

Motive, Dead Space remake'ine, Capcom'un ilk Resident Evil'ı yeniden tasarlama yaklaşımına benzer bir şekilde yaklaştı: orijinali modern grafiklerle yeniden inşa etti, hiçbir şeyi kesmedi ve sadece ekleme yaptı. Seviye tasarımı daha ilginç hale geldi, bir yapay zeka yönetmeni her oyun geçişine daha büyük bir öngörülemezlik kattı ve geliştiriciler, orijinalinde bulunmayan yan görevler bile ekledi. Bu, yeniden yapımların tam olarak böyle yapılması gerektiği söylenebilir.

Dead Space 'in devamı, ilk bölüm veya yeniden yapımı kadar korkutucu değil, ancak korku ve aksiyonu daha başarılı bir şekilde birleştiren başka bir oyun adlandırmak zordur. Dead Space 2, cephaneliğinin çok yönlülüğü, düşman çeşitliliği ve ekranda gerçekleşen her şeyin büyüklüğü ile öne çıkıyor. Bu, korku oyunlarının Hollywood gişe rekorları kıran filmidir — ve bu nedenle oyuncular, yıllar sonra bile hala ona değer veriyor.

Geliştiriciler, ilk oyunun hatalarından ders aldılar ve öncüsünün aksine, asla türev gibi hissettirmeyen güçlü bir devam oyunu ürettiler. The Evil Within 2 açık dünya yapısını deniyor — korku oyunlarının nadiren denediği bir şey. Mekanları, geleneksel korku başlıklarında bulunanlardan çok daha büyük ve sırlar ve yan görevlerle dolu. Korku ve açık dünyaların gerçekten uyumlu olup olmadığını görmek isteyen herkes için mükemmel bir seçimdir.

Sekizinci Resident Evil, en iyi parçaların derlemesi gibi hissediliyor. Resident Evil Village birkaç farklı bölümden ilham alıyor: yedinci oyundan birinci şahıs kamera ve engelleme mekaniklerini devralırken, envanter sistemi ve tüccar mekanikleri dördüncüsünden geliyor. Seriyi hiç oynamamış olanlar için, Village mükemmel bir başlangıç noktasıdır: iyi işlenmiş sekizinci bölüm, hem veteranlara hem de yeni başlayanlara bir şeyler sunuyor.

Orijinalin önemli bir hayran kitlesi, yeniden yapım fikrine karşı düşmandı. Ancak güncellenmiş Resident Evil 4 bu modernizasyonun haklı olduğunu gösterdi. Yeni RE4, modern kontroller, zeki düşmanlar ve bıçakla saldırıları karşılamak gibi yeni mekanikler sayesinde daha dinamik hale geldi. Genişletilmiş mekanlar keşfetmek için daha ilginç, remake'in daha olgun tonu ise orijinalinde biraz eksik olan korku unsurlarını güçlendiriyor.

Gizli korku, korku oyunlarının en sinir bozucu alt türüdür. Silah yok — en azından neredeyse hiç yok, çünkü istisnalar zaman zaman mevcut — ve doğrudan bir çatışmayı kazanma şansı yok. Sadece rahatsız edici gölgeler, tutulan nefesler ve canavarı geçip geçmeyeceği umudu var. Bu oyunlar, oyuncuların av olmanın ne demek olduğunu gerçekten anlamalarını sağlıyor. Savunmasız bir protagonist bir tasarım hatası değil, maksimum gerilim yaratmak için dikkatlice ayarlanmış bir araçtır.

Canavarlara karşı savaşmak yerine hayatta kalmaya, saklanmaya ve hızlı kararlar almaya dayanan ilk korku oyunlarından biri. Clock Tower 'ın protagonistinin, dev bir makasla silahlanmış korkutucu bir takipçiden kaçması gerekiyor. Scissorman, malikanenin herhangi bir odasında en beklenmedik anda ortaya çıkabilir, bu da bir saniye bile rahatlamayı neredeyse imkansız hale getiriyor.

Clock Tower, savunmasız protagonistler hakkında olan oyunların öncüsüdür; burada gizlilik, oyuncunun birincil silahı olarak tabanca yerine geçer. Yaşına rağmen, özellikle yakın zamanda yeniden piyasaya sürülen Clock Tower: Rewind ile oynandığında son derece stresli kalmaya devam ediyor.

Orijinal Amnesia neredeyse tek başına duraklayan bir korku türüne yeni bir hayat üfledi — birinci şahıs bağımsız korkuda patlama onun ardından başladı. Oyun ayrıca, geri dönebilme yeteneği olmayan savunmasız bir protagonist kavramını ana akıma taşıdı. Amnesia, belirgin atmosferi ve karanlıkta çok uzun süre kaldığında boşalan akıl sağlığı ölçeri sayesinde etkileyici kalmaya devam ediyor.

Red Barrels’ın projesinin sık sık en korkutucu oyunlardan biri olarak tanımlanmasının bir nedeni var. Outlast 'ta, Amnesia'daki gibi, ana karakter kimseye karşı koyamaz. Terkedilmiş bir psikiyatri hastanesinin sakinlerinden kaçınmak zorundadır ve tamamen gizliliğe ve şansa güvenmektedir.

Karanlıkta bir şey görebilmek için sürekli olarak video kameranın gece görüş modunu kullanma ihtiyacı, deneyimi daha da sinir bozucu hale getiriyor. Görüş alanı ciddi şekilde sınırlı kalırken, kameranın pili de tasarruflu kullanılmalıdır. Outlast, klostrofobi sorunu olanlar için bir oyun değildir.

İlk oyun kadar etkileyici olmayabilir, ancak Outlast 2 kesinlikle dikkat çekmeyi hak ediyor. Devam oyunu tamamen ortamı değiştiriyor: psikiyatri hastanesi, Arizona'nın geniş mısır tarlalarına ve düşmanca bir dini tarikatın varlığına yerini bırakıyor. Ana karakter, kaybolan eşini arayan bir gazetecidir. Önceki gibi, hiçbir silahı yoktur.

Orijinal Outlast, dar koridorların klostrofobik korkusundan beslenirken, devam oyunu bir şekilde açık alanları bile korku kaynağı haline getirmeyi başarıyor. Görüş açısının birkaç adım ötesini göremediği mısır tarlalarında saklanmak, karanlık bir hastanede dolaşmaktan daha az korkutucu değildir.

Fatal Frame 2: Crimson Butterfly hala yapılmış en büyük korku oyunlarından biri olarak kabul ediliyor. İki kız kardeşin lanetli bir köyde hapsolduğu hikayesi, derin bir umutsuzluk ve melankoli hissiyle dolu Japon psikolojik korkusunun en güzel örneğidir.

Ana silah bir kameradır. Kötü ruhlar mermilerle öldürülemez; yalnızca doğru anda lensle yakalanabilirler. Bu, karşılaşma anında bir canavarı yenmek için ona mümkün olduğunca yaklaşmasına izin vermeyi gerektiren karşılaştırılamaz bir gerilim yaratır. Mart 2026'da tamamen yeniden yapılmış grafiklerle dolu bir tam remake yayınlandı ve bu klasik deneyimlemek için mükemmel bir yol sağladı.

Gerçekten korkutucu bir Alien korku deneyiminin mümkün olduğunu kanıtlayan oyun. Alien: Isolation oyuncuları, yaratık sürüleriyle değil, tek bir yenilmez ve son derece zeki düşmanla korkutuyor. Canavar, oyuncunun taktiklerine uyum sağlıyor ve yaşayan, düşünen bir avcı gibi avlanıyor. Hayatta kalma, gizlilik ve dikkatli kullanılması gereken sınırlı kaynaklara bağlı; bu kaynaklar Alien'ı oyalamak veya geçici olarak uzaklaştırmak için kullanılabilir.

Alien: Isolation o kadar istisnai ki, doğrudan Alien: Romulus filmine ilham verdi.

Alien: Isolation gibi, Amnesia: The Bunker oyuncunun eylemlerine sürekli uyum sağlayan bir canavarla karşılaşmalar etrafında inşa edilmiştir. Birinci Dünya Savaşı'ndan kalma karanlık bir sığınaktan daha kasvetli bir korku ortamı hayal etmek zordur. Oynanış açısından, The Bunker, her kilitli odanın bir anahtar bulmak, bir havalandırma şaftından sürünmek veya kapıyı bir el bombasıyla patlatmak gibi birkaç yolla girilebileceği için türü ileriye taşıyor.

Asya korkusu, Batı karşıtından farklı bir geleneği takip ediyor: bir testereyle canavar yerine, bir yüzün üzerinde sarkan ıslak saç, boş bir okulda gıcırdayan zemin tahtaları ve öldürülemeyen ruhlar var — sadece yatıştırılabilir veya kandırılabilirler. Japon, Tayvanlı ve Koreli korku oyunları, belirsizlik ve günlük hayata müdahale eden doğaüstü güçlere dayanıyor; bu nedenle, derinin altına bu kadar etkili bir şekilde giriyorlar. Fatal Frame 2 ve Silent Hill ile Resident Evil serisi gibi klasikler yukarıda zaten yer aldı; bu bölüm, Asya korkusunun her hayranının bilmesi gereken oyunları kapsıyor.

Hikaye, 1960'ların Tayvan'ında, sıkı yönetim ve Beyaz Terör döneminde geçiyor. İki öğrenci, yerel folklordan gelen ruhlar tarafından giderek ele geçirilen terkedilmiş bir okulda bilincini yeniden kazanıyor. Bazılarından saklanarak kaçınılması gerekirken, diğerlerinin yanından geçmek nefesini tutmayı gerektiriyor. Onlarla savaşmak imkansız, bu yüzden ana karakterler zamanlarının çoğunu sınıfları keşfederek, bulmacaları çözerek ve ne olduğunu anlamaya çalışarak geçiriyor.

Notlar, anılar ve okulun kendisindeki değişiklikler aracılığıyla, Detention yasaklı kitaplar, muhbirler ve siyasi baskı tarafından hayatları mahvolmuş insanlar hakkında bir hikaye anlatıyor. Nihayetinde, sıradan insanların eylemleri herhangi bir hayaletten daha korkutucu olduğunu kanıtlıyor. Oyun, Steam'de %96 olumlu yorum alıyor ve şimdi Asya korkusunun tanımlayıcı eserlerinden biri olarak haklı bir şekilde kabul ediliyor.

Beyaz Gün'ün arifesinde, lise öğrencisi Hui-min Lee, hoşlandığı bir kız için okuluna gizlice giriyor. Kapılar kısa sürede kilitleniyor, ruhlar binanın her yerinde görünmeye başlıyor ve bir beyzbol sopasıyla silahlanmış bir temizlikçi koridorları devriye gezmeye başlıyor. Gürültü ve açık kalan ışıklara tepki veriyor, bu yüzden ortaya çıktığında tek seçenekler kaçmak veya saklanmak.

Bulmacalar, Kore batıl inançları, Taoist semboller ve feng shui ilkelerinden yararlanıyor. Kaydetme, eski hayatta kalma korku oyunlarının geleneğini takip ediyor: tek kullanımlık keçe kalemleri ve okul ilan panoları gerektiriyor. Diyalog seçimleri, diğer öğrencilerle olan ilişkileri etkiliyor ve oyuncunun alacağı 9 sonun hangisi olduğunu belirliyor. 2017'de Batı'da yayımlanan yeniden yapım, bu Kore klasiklerini deneyimlemenin en erişilebilir yolu olmaya devam ediyor.

Ib adında bir kız, ailesiyle bir sanat sergisine katılıyor, ancak kısa süre sonra galeride yalnız kalıyor. Salonlar dönüşmeye başlıyor: resimler ana karakteri izliyor, heykeller pedestallerinden iniyor ve resmedilmiş yaratıklar çerçevelerinden çıkıyor. Ib savaşamaz, bu da onun bulmacaları çözmesini ve sağlığını temsil eden kırmızı bir gülü korumasını gerektiriyor.

Pikselli grafikler oyunun korkutucu olmasını engellemiyor. Aksine, basit görüntüler hayal gücü için bolca alan bırakırken, genç kahramanın çaresizliği etrafında gerçekleşen her şeyi daha da rahatsız edici hale getiriyor. 2022 remake'i grafiklerini, müziğini ve birkaç bulmacayı güncelleyerek orijinalin atmosferini korudu. Steam'de %98 olumlu yorum alıyor.

Bir grup öğrenci, dostluklarını sonsuza dek korumak amacıyla bir ritüel gerçekleştiriyor, ancak bunun yerine lanetli Heavenly Host İlkokulu'na taşınıyorlar. Kahramanlar, cinayet kurbanı çocukların ruhlarının dolaştığı binanın farklı versiyonları arasında ayrılıyor. Kaçmak için, okulun tarihini ortaya çıkarmalı ve önceki kurbanlarının kaderini paylaşmaktan kaçınmalıdırlar.

Basit grafikler, korkunç sahnelerin detaylı tanımlamaları ve binaural ses ile birleştirilmiştir. Fısıldamalar yanlardan gelir, ayak sesleri oyuncunun arkasında duyulabilir ve bir gürültünün kaynağı genellikle ekranın ötesinde kalır. Kötü sonlar özellikle akılda kalıcıdır: belirli hatalar karakterleri finalden çok önce öldürebilir. 2021 versiyonu ana hikaye ve ek bölümler içeriyor, bu da onu başlamak için en iyi yer yapıyor.

Bir havai fişek festivalinin ardından, arkadaşlar Yui ve Haru evlerine dönerken ayrılırlar. Oyun, gece bir kasabanın sokaklarında birbirlerini ararken iki kahraman arasında geçiş yapar. Bu yerler gündüz tamamen sıradan görünebilir, ancak gün batımından sonra avlular, sokaklar ve boş arsalar Japon folklorundan ruhlarla dolup taşar.

Kızların silahı yoktur. Hayaletlerden kaçmak, çalılara saklanmak ve yol boyunca bulunan eşyalarla dikkatlerini dağıtmak zorundadırlar. Bir kalp atışı yaklaşan tehlikeyi haber verir: ruh ne kadar yaklaşırsa, ekran o kadar hızlı atar ve ses o kadar yüksek olur. Çocukça sanat tarzı ve minik kahramanlar, gece karşılaştıkları şeylerle keskin bir tezat oluştururken, bazı bölümler dışarıdan çekici görünen bir oyundan beklenmeyecek kadar acımasızdır.

Bağımsız stüdyolar uzun zamandır korku türünün öncü yenilikçileri olmuştur. Bağımsız geliştiriciler, korku yaratmak için alışılmadık yollar bulma konusunda ustadır — ister yukarıdan görülen karanlık bir orman, ister şeytanlarla dolu bir morg, isterse ölülerini hatırlayan bir lanetli ev olsun. Bu oyunlar, yaratıcıların güçlü bir fikre sahip olduğunda ve insanların gerçekten neye korktuğunu anladıklarında bütçenin belirleyici bir faktör olmadığını kanıtlıyor.

Sarı bir yağmurluk giymiş küçük bir kız, restoran olarak da kullanılan devasa bir gemide tuzağa düşmüştür; burada grotesk dev şefler ve aç misafirler tarafından avlanmaktadır. Bu temel fikir, Little Nightmares 'ı on yılın en rahatsız edici ve atmosferik korku oyunları arasında bir yere kolayca yerleştiriyor. Korkusu, bir karşıtlıktan gelir: devasa, şekilsiz düşmanlara karşı küçük, kırılgan bir kahraman — bu fark, güçlü bir izlenim bırakır.

Birçok kişi Little Nightmares 2 'yi orijinalinden daha iyi buluyor — ve bunun iyi bir nedeni var. Artık tek bir kahraman yerine iki kahraman var: Mono adında bir çocuk ve sarı yağmurluk giymiş tanıdık kız. Mekan, bir gemiden karanlık bir şehre genişliyor; hastane, okul ve sinyal kulesi ile her bir yer bir öncekinden daha korkutucu.

Devam oyunu, savaş mekanikleri ekliyor ve seviyelerine daha fazla çeşitlilik katıyor, serinin belirgin kırılganlık ve savunmasızlık hissini feda etmeden. Son, güçlü bir izlenim bırakıyor — sessiz, kelimesiz ve unutulmaz.

Diyalog yok. Açıklama yok. Hiçbir anlatı yok — sadece Hans Ruedi Giger'den ilham alınmış biyomekanik bir kabus. Scorn bir oyun olmaktan çok, et ve kemikten yapılmış uzaylı mimarisi, yaşayan bir bedenin parçalarına benzeyen silahlar ve oyuncunun aktif olarak reddedildiği bir dünyada istenmeyen bir misafir olduğu hissiyle dolu bir interaktif sanat enstalasyonu.

Oynanış dikkat çekici değil, ancak Scorn'un estetiğine çekilen herkes bu oyunu uzun süre hatırlayacaktır.

Darkwood oyuncuyu "ç stolen anahtarı bul ve kaç" dışında belirli bir hedef olmadan karanlık bir ormana bırakıyor. Gündüz, çevrede mümkün olduğunca çok malzeme aramak gerekiyor. Oyuncu daha sonra gece karanlığına girmeden önce sığınağa geri dönmek zorunda, çünkü karanlık varlıklar ortaya çıkmaya başlıyor.

Darkwood, oyunların korku uyandırmak için son teknoloji grafiklere ihtiyaç duymadığını açıkça gösteriyor. Basit görseller, oyuncuların yalnızca el fenerlerinin ışık huzmesinin içinde yakalanan canavarlara bakabilmesi gibi dahice bir oyun kararıyla dengeleniyor. Tüm gerilim, bir paranoya hissi etrafında inşa ediliyor.

P.T. tarafından tanıtılan fikirlerden doğan ve türün en atmosferik girişlerinden biri haline gelen bir bağımsız korku oyunu. Visage 'da oyuncular, eski sakinlerinin trajik kaderleri hakkında hikayeler saklayan geniş, sürekli değişen bir evi keşfederler. Her bölüm farklı bir karaktere odaklanır ve geleneksel hayalet korkusundan açıkça psikolojik teröre kadar farklı bir atmosfer sunar.

Visage, oyuncuyu korkutmak için aniden korkutma sahnelerine dayanmaz; ortam kendisi baskıyı uygular. Ev kendi kurallarını takip eder ve içeride ne kadar uzun kalınırsa, gerçek ile illüzyon arasında ayırt etmek o kadar zorlaşır.

Son derece orijinal bir premis etrafında inşa edilmiş bir korku oyunu. Oyuncu, gece vardiyası için çağrılan bir morg çalışanının rolünü üstlenir. Görev, birkaç bedeni gömülmek üzere hazırlamak ve hangisinin bir iblis barındırdığını belirlemektir. Süreç yavaş ve son derece korkutucudur: geliştiriciler, The Mortuary Assistant tarafından rastgele tetiklenebilecek yüzlerce rahatsız edici olay yarattı.

Kargo gemisi Tulpar, bir asteroide çarparak kontrolünü kaybeder. Beş mürettebat üyesi, azalan yiyecek stokları ve tonlarca ağız gargarası içeren bir kargo bölmesi ile içeride mahsur kalır. Mouthwashing felaketten önce ve sonra olaylar arasında geçiş yapar. İlk başta, kazanın nedeni belirgin görünse de, her yeni bölüm oyuncunun hem ne olduğuna hem de karakterlerin kendilerine dair anlayışını değiştirir.

Oyun, tamamlanması 2-3 saat sürer ve oyuncuları geleneksel canavarlara karşı korkutma girişiminde neredeyse hiç bulunmaz. Gerçek tehdit, yardımın gelmediğini anlayan ve yavaş yavaş birbirlerinden gerçeği saklamayı bırakan insanlardan gelir. Düşük poli PS1 tarzı grafikler, beden korkusu ve suçluluk teması, Mouthwashing'i son yılların en dikkat çekici bağımsız korku oyunlarından biri haline getirmiştir. Steam'de %95 olumlu incelemeye sahiptir. Bulmacalarında takılan herkes, Mouthwashing rehberine başvurabilir.

Bir apartman binasının pencerelerinin ötesinde açıklanamaz bir şey oluyor. Dışarı bakmaya cesaret eden herkes bir canavara dönüşüyor. Ana karakter, apartmanında kalır, ancak malzemeler hızla tükenir ve onu merdiven boşluğuna çıkmaya ve mutant komşularının yaşadığı diğer katları keşfetmeye zorlar.

Look Outside hayatta kalma korkusunu, sıra tabanlı bir RPG ile birleştirir. Keşifler sırasında, ana karakter yiyecek ve silah toplar, canavarlara karşı savaşır ve bazılarına apartmanında barınma teklif edebileceği hayatta kalanlarla tanışır. Oyun, Steam'de %98 olumlu incelemeye ve Metacritic'te 83 puana sahiptir.

İlk Five Nights at Freddy's oyunu, kitaplar, filmler, dağlarca ürün ve sayısız taklitçi üreten bir franchise başlattı. Bir pizzacıda gece bekçisi, küçük bir ofiste oturur ve animatronikleri güvenlik kameraları aracılığıyla izler. İki kapı ve bitişik koridorlardaki ışıklar biraz koruma sağlar, ancak her eylem binanın sınırlı enerji kaynağını tüketir.

Kapıları her zaman kapalı tutmak imkansızdır, bu nedenle oyuncular kameralar arasında geçiş yapmalı, animatroniklerin konumlarını hatırlamalı ve ofisin ötesindeki sesleri dinlemelidir. Bir jump scare, oyuncuyu korkutmak için rastgele bir deneme değil, bir hareketi kaçırmak veya çok fazla enerji harcamak için bir ceza olarak ortaya çıkar. Gizli hikaye de aynı derecede önemlidir: ilk oyun, telefon mesajları ve gazete kesikleri arasında ipuçları dağıtırken, devam oyunları bunları hayranların on yıldan fazla bir süredir çözmeye çalıştığı karmaşık bir anlatıya dönüştürdü.

1980'lerde Amerika, Satanik Panik döneminin zirvesinde. John Ward adında genç bir rahip, bir yıl önce başarısızlıkla sonuçlanan bir şeytan çıkarma işleminin yapıldığı bir eve geri döner. Şeytanlara karşı tek savunması bir haçtır, bu aynı zamanda lanetli nesneleri temizleyebilir ve gizli notları ortaya çıkarabilir. Çoğu zaman, FAITH bir Atari 2600 oyununa benzer: birkaç renk, açılı sprite'lar ve neredeyse boş mekanlar. Bu, rotoskopik sahneleri daha da çarpıcı hale getirir, çünkü şeytanın etkisi altındaki kişiler aniden doğaüstü, rahatsız edici bir akıcılıkla hareket etmeye başlar. Deneyim, vintage konuşma sentezleyicileri aracılığıyla işlenmiş sesler ve gerçek şeytan çıkarma işlemlerinin değiştirilmiş kayıtlarıyla tamamlanır. Oyun, Steam'de %95 olumlu incelemeye sahiptir.

Küçük bir denizaltı, cansız bir ayda kan denizi ve bir dizi koordinatı takip ederek körlemesine birkaç yere ulaşma misyonu. Görüş penceresi basınç nedeniyle kaynaklanmış ve kapatılmıştır, bu nedenle navigasyon eksik bir harita, yakınlık sensörleri ve gövdenin ötesinden gelen seslere bağlıdır. Dışarıda neler olduğunu görmek için tek yol, dış kamerayla çekilmiş bulanık fotoğraflardır.

Iron Lung tamamlanması bir saatten az süren ve neredeyse tamamen tek bir dar kabin içinde geçen bir oyundur. Bu süre zarfında, hiçbir şey olmuyor: denizaltı gıcırdıyor, aletleri minimal bilgi sağlıyor ve her yeni fotoğraf ekranda yavaşça beliriyor. Beklemeye yapılan bu vurgu ve çevreyi düzgün bir şekilde görememe durumu, oyunu son yılların en ünlü minimalist korku başlıklarından biri haline getirdi.

Araştırmalar ve sıra tabanlı savaş etrafında inşa edilmiş bir roguelite, tamamen MS Paint ile çizilmiştir. Japonya'nın bir sahil kasabasında garip olaylar meydana gelmeye başlar: tarikat üyeleri ortaya çıkar, öğrenciler kaybolur ve Junji Ito'nun mangasından ilham alan yaratıklar denizden çıkar. Her oyun, rastgele seçilen birkaç vakayı araştırmayı içerir, bu da olayların, düşmanların ve keşfedilen eşyaların sürekli değiştiği anlamına gelir.

Siyah-beyaz grafikler neredeyse hiç animasyon kullanmaz, ancak detaylı canavar tasarımları bu sınırlamayı kolayca telafi eder. Ana karakter ipuçları ararken, Kıyamet ölçeri sürekli yükselir ve eski bir tanrıyı uyanmaya yaklaştırır. Bu, şüpheli bir yeri araştırmayı bile riskli hale getirir. World of Horror Steam'de %90 olumlu yorum almıştır.

Tehlikeli bir durumdan kurtulan birinin hesabı olarak sunulan kısa bölümlerden oluşan bir seridir. Bir genç evde yalnız kalır, bir kadın arabası bozulduktan sonra bir yol kenarı motelde geceyi geçirir ve bir yangın gözetleme kulesi ormanda yabancılar fark eder. Şeytan yoktur — tehdit neredeyse her zaman sıradan insanlardan gelir.

Fears to Fathom sürekli kovalamacalarla değil, beklentiyle korku yaratır. Ana karakterler sıradan işler yapar, telefonlarına mesajlar alır ve yavaş yavaş garip detaylar fark eder: açık bir kapı, tanıdık olmayan bir araba veya pencereden dışarıda bir siluet. VHS filtresi ve kasıtlı olarak sıradan sunum, etkiyi yalnızca güçlendirir. Bu hikayeler gerçek hayatta oluyormuş gibi kolayca hayal edilebilir, bu yüzden bir bölümü bitirdikten sonra, oyuncular kendi evlerinde sesler dinlemeye devam edebilirler.

Orijinal Half-Life için bir moddan doğan tam uzunlukta bir korku oyunu — ve Steam'deki en korkutucu ücretsiz oyunlardan biri olmaya devam ediyor. Bir trafik kazasından sonra, Simon adında genç bir adam gece bir şehirde bilincini yeniden kazanır ve evine doğru yol almaya çalışır. Telefonunun flaşı, ışığın birincil kaynağı olarak hizmet eder: tek elle tutulan bir silah ile birlikte tutulabilir, ancak bir pompalı tüfek veya tüfek kullanmak, ana karakteri karanlıkta bırakır.

Cry of Fear silah çatışmalarını bozulmuş sesler, ani düşman ortaya çıkışları ve kasıtlı olarak titrek animasyonlarla birleştirir. Ancak canavarlara arka planda, depresyon, yalnızlık ve kendinden nefret etme hakkında bir hikaye yavaş yavaş ortaya çıkar. Oyun, Steam'de %89 olumlu incelemeye sahiptir ve ücretsiz olarak indirilebilir.

Şiddetli bir yağmur fırtınası sırasında, ana karakterin hizmet köpeği hasar görmüş bir yağmur tahliye kanalına kapılır. Onu kurtarmak, kanalizasyon sistemine inmek gerektirir, bu da kısa sürede değişmeye başlar: tanıdık tüneller paslı koridorlara, et duvarlarına ve belediye altyapısıyla hiçbir bağlantısı olmayan yerlere dönüşür.

Lost in Vivo açıkça Silent Hill'den ilham almıştır — bir radyo yaklaşan canavarlardan bahsederken, hikayenin büyük bir kısmı çevrede ve dağınık notlarda gizlidir. Oyun, kapalı alan korkusunu etkili bir şekilde kullanma konusunda özellikle başarılıdır. Geçitler yavaş yavaş daralır, tavanlar alçalmaya başlar ve bazı bölümler neredeyse körü körüne geçilmelidir. Bir tünel boş göründüğünde bile, geri dönmek asla cazip gelmez. Oyun, Steam'de %91 olumlu incelemeye sahiptir.

1980'lerin düşük bütçeli korku filmleri ve orijinal PlayStation döneminin hayatta kalma korku oyunlarından esinlenen Puppet Combo'dan bir VHS slasher. Yerel bir televizyon ekibi, idam edilmiş seri katil Anthony Smith'in, daha çok Easter Ripper olarak bilinen terkedilmiş evine girer. Gazeteciler hayaletler hakkında bir hikaye çekmeyi planlıyor, ancak katilin hala hayatta olabileceğini hızla keşfediyorlar.

Murder House sabit kamera açıları, tank kontrolleri ve kaydetmek için sınırlı miktarda kalem kullanıyor — tıpkı erken Resident Evil oyunları gibi. Bu arada, katil evde dolaşıyor, oyuncuları saklanmaya ve her kapının ötesindeki ayak seslerini dinlemeye zorluyor. VHS filtresi, sentezleyici müzik ve kasıtlı olarak aşırı kanlı sahneler stilizasyonu tamamlıyor. Oyun, Steam'de %95 olumlu incelemeye sahip.

Maya adında bir öğrenci, psikopat Jimmy Hall tarafından işletilen uzak bir otelde mahsur kalıyor. Arkadaşlarını bağlamış ve şimdi Maya'yı aramak için koridorlarda bir sopayla devriye geziyor. At Dead of Night canlı aktörlerle çekildi ve FMV'yi bilgisayar tarafından üretilen ortamlarla birleştiriyor, bu da Jimmy'nin köşeden aniden çıkmasının özellikle rahatsız edici olmasını sağlıyor.

Otel kısa koridorlar ve odalara bölünmüş. Maya ayak seslerini dinliyor, dışarı bakıyor, saklanma yerleri arasında koşuyor ve takipçisinin hangi katta olduğunu belirlemeye çalışıyor. Aynı zamanda, eski bir ruh kutusu aracılığıyla hayaletlerle iletişim kuruyor ve Jimmy'nin geçmişini bir araya getiriyor. Bu basit eylemler hızla ses etrafında inşa edilmiş sinir bozucu bir oyuna dönüşüyor. Korku oyunu, Steam'de %94 olumlu incelemeye sahip.

Hikaye ve oyuncu seçimine odaklanan oyunlar, her oynanışı kişisel bir hayatta kalma hikayesine dönüştürüyor. Her karar olayların seyrini, karakterlerin kaderini ve sonu etkiliyor, gerilim drama ve ahlaki ikilemlerle ortaya çıkıyor. Sinematik sunum, güçlü yönetim ve korkutucu bir hikayenin seyrini kontrol etme yeteneğini değerli bulan herkes için ideal bir format.

Bu etkileşimli film, 1980'lerin slasher filmlerine bir aşk mektubudur. İlham aldığı kült B-film korku klasiklerinde olduğu gibi, Until Dawn hem korkutucu hem de ciddiyetsizdir — izole bir yerde mahsur kalan bir grup genç hakkında neredeyse neşeyle absürt bir hikaye. Doğal olarak, türün yasaları, onların birer birer ölmeye başlayacaklarını dikte eder. Kim ölecek ve kim sona kadar hayatta kalacak tamamen oyuncunun kararlarına bağlıdır.

Aynı stüdyodan, Supermassive Games'ten Until Dawn'ın ruhsal bir devamı. The Quarry 'de, dokuz yaz kampı danışmanı sezon sona erdikten sonra bir gece mahsur kalır. Bu noktadan itibaren, klasik slasher filmlerinin geleneklerine uygun olarak her şey kontrolden çıkar.

Dallanan seçim mekanikleri, Until Dawn ile eşdeğerdir: dokuz karakterden herhangi biri kurtarılabilir veya öldürülebilir, her kararın sonuçları oyuncunun vicdanında kalır. The Quarry ayrıca kooperatif oyunu destekler, bu da onu en iyi kooperatif korku oyunları 'ndan biri yapar.

Supermassive Games'ten etkileşimli korku oyunlarının bir antolojisi, her bölüm yeni bir kadro ile kendi kendine yeten bir hikaye anlatır. Man of Medan oyuncuları bir hayalet gemisine götürür, Little Hope cadı mahkemeleri geçmişine sahip bir kasabayı ziyaret eder, House of Ashes bilinmeyen yaratıkların yaşadığı yer altı Akkad tapınağına iner ve The Devil in Me bir ölüm tuzağı olarak tasarlanmış bir oteli keşfeder. 2026'da, uzayda geçen Directive 8020 antolojiye katıldı.

Herhangi bir karakter kötü bir karar veya başarısız bir QTE nedeniyle ölebilir. Antoloji özellikle gruplar için uygundur: Movie Night modunda, beş oyuncuya kadar karakterleri aralarında paylaşır ve kontrol cihazını sırayla geçirirler. Yeni başlayanlar, Man of Medan ile kronolojik olarak oynayabilir veya doğrudan House of Ashes'a atlayabilir — ilk sezonun en güçlü girişi.

Bu tür hibritler korkuyu ana odak olarak değil, birçok araçtan biri olarak kullanır. Korkutucu anlar içermektedirler oyunlardaki en korkutucu jump scare'lerin , ancak bunları aksiyon, macera veya dünya keşfi ile birleştirerek daha erişilebilir ama yine de atmosferik bir deneyim yaratmaktadırlar. Bu oyunlar, saf hayatta kalma korkusuna, sert kaynak kısıtlamalarına ve baskıcı bir atmosfere bağlı kalmadan gerilim ve adrenalin isteyen herkes için idealdir.

Ninja Theory, oyunu nörobilimciler ve psikoz deneyimi yaşamış kişilerle işbirliği içinde yarattı ve şizofreni ile yaşayan bir kahramanın hikayesini daha etkili bir şekilde aktarmayı amaçladı. Senua'nın kafasındaki sesler — ve oyuncunun kulaklıkları — sürekli olarak farklı yönlerden konuşur, birbirlerini keser.

Hellblade: Senua'nın Fedakarlığı korkuyu simüle etmekten çok, gerçeklikten kopmuş birinin zihinsel durumunu yansıtır. Oyun, hangi olayların gerçek olduğunu ve hangilerinin yalnızca protagonistin zihninde var olduğunu açıklamayı kasıtlı olarak reddeder. Senua ne kadar uzaklaşırsa, o ince sınırı tanımlamak o kadar zorlaşır.

Devam oyunu, ilk oyunun duygusal etkisini yeniden yaratmaya çalışmaz — Senua bir kurban olmaktan bir koruyucuya dönüşür — bunun yerine ölçek, sinematik sunum ve görsel gösterişe odaklanır. Senua'nın Destanı: Hellblade 2 grafikler ve yönlendirme açısından en etkileyici modern oyunlardan biridir, güçlü PC'ler ve mevcut nesil konsollar için özel olarak geliştirilmiştir.

Federal Kontrol Bürosu, paranormal fenomenleri incelemeye adanmış gizli bir ajanstır. Bir gün, bir dışarıdan gelen kişi, merkezine girer ve aniden direktörü olur. Control Remedy'nin en güçlü dönemini temsil eder. Finlandiyalı stüdyo unutulmaz bir ortam yarattı: Eski Ev, kendi fizik yasalarıyla yönetilen, brutalist beton bir labirent ve Güç Nesneleri, tuhaf eşyalar ve mantıksal açıklamayı reddeden varlıklarla dolu.

Evet, bu daha çok bir aksiyon oyunu ama gizem atmosferi, tamamen korkuya adanmış çoğu oyundan daha belirgin. Bir diğer avantaj ise Control'ün olaylarının yukarıda bahsedilen Alan Wake 2 ile bağlantılı olması.

Bir kadın astronot gizemli bir gezegene düşüyor ve kendi gemisinin enkazının yanında tekrar tekrar uyanıyor — ölmesine rağmen hayatta. Ölüm burada bir son değil, bir mekanizma: Returnal seviyelerini sıfırlarken hikayenin yeni detaylarını yavaş yavaş açığa çıkarıyor. Bu cihaz, tekrarlayan bir kabusu kelimenin tam anlamıyla birine dönüştürüyor — gerçeğin ortaya çıkmaya başlamasıyla giderek rahatsız edici hale gelen kaçınılmaz bir döngü.

Talepkar, kusursuz bir şekilde cilalanmış ve tamamen benzersiz bir deneyim; herhangi bir tek türe hapsedilmeye direnen. Yüksek zorluktan caymayan herkesin bunu deneyimlemesi gerekir.

Belki de türünün tek örneği, Bloodborne FromSoftware’ın Souls serisinin acımasız mekaniklerini alıyor ve video oyunu tarihinin en karanlık, en umutsuz ve en Lovecraftvari ortamlarından birinin içine yerleştiriyor. Veba ile dolu Viktorya dönemi Yharnam şehri, tartışmasız olarak Silent Hill'den daha korkutucu bir yer.

Bloodborne, oyuncuları daha çok canavarlardan ziyade, oyunun kâbusunun arkasındaki güçlerin yavaş yavaş netleşmesiyle akıl sağlığının giderek bozulmasıyla korkutuyor. Yayınlandıktan yıllar sonra bile evreni ve mitolojisi tartışma ve yorum konuları olmaya devam eden birkaç aksiyon korku oyunundan biri; bunu 10 Yıl Boyunca Bloodborne — Hala En İyi FromSoftware Oyunu başlıklı makalemizde açıkladık. Ayrıca, en zor oyunlar sıralamamızda yerini kazanan son derece talepkar bir başlık.

Death Stranding tam anlamıyla bir korku oyunu olarak tanımlanamaz, ancak türün unsurları önemli bir rol oynar. Beached Things ile karşılaşmalar, görünmeyen bir tehdidin korkusu etrafında inşa edilmiştir: Sam yavaş hareket etmeli, nefesini tutmalı ve garip ayak sesleri ve ağır nefes alma sesleri etrafında dönerken Odradek tarayıcısının okumalarını takip etmelidir. Kasvetli manzaralar, siyah katran ve hayaletleri içeren rahatsız edici sahneler, yaşam ve ölüm arasındaki sınırın kırıldığı bir dünya izlenimi yaratır. Bu fikirlerden bazıları, iptal edilen Silent Hills ve onun teaser'ı P.T.'den gelmiş olabilir — Hideo Kojima'nın Norman Reedus ile olan diğer projesi.

System Shock 2'nin ruhsal bir devamı olan ve kendi başına da orijinal bir oyun olarak öne çıkan bir yapım. Prey oyuncuyu, neredeyse her nesnenin formunu alabilen uzaylı Mimics tarafından ele geçirilen Talos I yörünge istasyonuna yerleştirir. Her bir fincan ve her bir sandalye potansiyel olarak tehlikelidir, bu da finale kadar süren bir paranoya hissi yaratır.

Arkane, Talos I'i etkileyici bir simülasyon kum havuzu olarak tasarladı: istasyon tamamen birbirine bağlıdır, her bölüm diğerine açılır ve oyunculara sunulan özgürlük büyüktür. Prey, bu listede doğal olarak System Shock 2 ile yan yana yer alır — modern çağ için rafine edilmiş aynı temel fikir.

Tür, yavaşlama belirtileri göstermiyor. Resident Evil Requiem ve Fatal Frame 2 yeniden yapımının ardından, hala üç büyük çıkış daha var — uzun zamandır beklenen Code Veronica yeniden yapımından, İskoçya'da geçen yeni bir Silent Hill'e ve yıllardır beklenen ilk tam anlamıyla Hellraiser oyununa kadar.

Capcom şu anda Resident Evil: Code Veronica 'nın tam bir remake'ini geliştiriyor ve bu, 2026 Yaz Oyun Festivali'nde duyuruldu. Claire Redfield'in Rockfort Adası'ndaki hikayesi, güncellenmiş RE2 ve RE4'ün arkasındaki ekip tarafından yeniden işleniyor; omuzdan bakış açısı, modern bir savaş sistemi, yeni sinematik yönlendirme ve RE Engine ile güçlendirilmiş grafiklerle birlikte.

Orijinal oyun 2000 yılında piyasaya sürüldü ve birçok yıl boyunca remake'i yapılmamış birkaç klasik bölümden biri olarak kaldı. Chris'in, Ashford ailesinin peşinden koşması ve mutantlarla dolu bir adadan kaçış hikayenin merkezinde yer alıyor. Resident Evil Veronica, 2027'de PC ve modern konsollar için piyasaya sürülecek.

No Code olarak bilinen, Stories Untold ve Observation'ın arkasındaki stüdyo olan Screen Burn Interactive'den serinin yeni bir girişi. Protagonist, sisin yavaş yavaş kasabayı tükettiği St. Amelia'nın izole İskoç adasına geri dönüyor ve eski bir taşınabilir televizyon garip sinyalleri yakalayarak geçmişin izlerini ortaya çıkarabiliyor.

Silent Hill: Townfall tamamen birinci şahıs bakış açısıyla oynanıyor ve keşif, bulmacalar, gizlilik ve ara sıra canavarlara karşı karşılaşmalarla birleşiyor. Fragmanlara bakılırsa, bu serinin en sıradışı bölümlerinden biri olacak. Oyun, 24 Eylül 2026'da PC ve PS5 için piyasaya sürülecek.

Hellraiser evreninde geçen bu tam teşekküllü oyun, hikaye odaklı birinci şahıs aksiyon korku başlığıdır. Protagonist Aidan, Genesis Configuration olarak bilinen yeni bir bulmaca kutusunun güçlerini kullanarak kız arkadaşı Sunny'yi Labirent'ten kurtarmaya çalışıyor.

Clive Barker kendisi hikayeyi denetliyor, Doug Bradley ise neredeyse yirmi yıl aradan sonra tekrar Pinhead'i seslendirecek. Oyuncular korkunç Cenobitler, yakın dövüş silahları ve sansürsüz beden korkusu bekleyebilirler. Çıkış tarihi 8 Ekim 2026 olarak planlanıyor.

Şu anki hitler arasında Resident Evil Requiem, Silent Hill f ve Silent Hill 2 yeniden yapımı bulunmaktadır. Üçü de modern grafikler, güçlü hikayeler ve çeşitli mekanikler sunmaktadır. Requiem, mevcut nesil konsollar için özel olarak geliştirilen ilk bölüm olması ve Leon S. Kennedy’nin uzun bir aradan sonra dönüşünü işaret etmesiyle öne çıkmaktadır. Bağımsız oyun severler, Steam'de %95 olumlu incelemeye sahip Mouthwashing ve %98 olumlu incelemeye sahip Look Outside'ı dikkate almalıdır. Hiçbiri tamamlanması için üç akşamdan fazla sürmez.

2024-2026 yılları arasında öne çıkan sürümler arasında Resident Evil Requiem (Şubat 2026), Silent Hill f (Eylül 2025), Silent Hill 2 yeniden yapımı (2024), Fatal Frame 2: Crimson Butterfly yeniden yapımı (Mart 2026), Cronos: The New Dawn (2025), Mouthwashing (2024), Look Outside (2025), Labyrinth of the Demon King (2025), Crow Country (2024) ve Still Wakes the Deep (2024) bulunmaktadır. Hepsi bu sıralamada yer almaktadır — tür, tarihinin en güçlü dönemlerinden birini yaşamaktadır. Silent Hill: Townfall (24 Eylül) ve Clive Barker'ın Hellraiser: Revival (8 Ekim) 2026'nın sonuna kadar beklenmektedir.

Resident Evil Village mükemmel bir başlangıç noktasıdır: aşırı zorlayıcı değildir, etkileyici görünmektedir ve önceki oyunlar hakkında bilgi gerektirmez. Klasik hayatta kalma korkusuna ilgi duyan herkes Resident Evil 2 yeniden yapımını denemelidir — erişilebilir, iyi dengelenmiş ve gerçekten atmosferiktir. Eğer bütçe sınırlıysa ama tür hala çekici görünüyorsa, Five Nights at Freddy's'in ücretsiz ilk gecesiyle veya kısa Iron Lung ile başlayabilirsiniz.

Five Nights at Freddy's, MADiSON, Outlast ve Murder House geleneksel jump scare'ların ustalarıdır — Puppet Combo'nun tüm kataloğu bunlar etrafında inşa edilmiştir — oyuncuları aniden görünmeye fırlayan figürlerle korkutmaktadır. Jump scare içermeyen veya neredeyse hiç içermeyen korku oyunları arasında SOMA, Amnesia: The Dark Descent, Detention, Darkwood ve Iron Lung bulunmaktadır. Bunlar, "bir yüz köşeden aniden belirmeden" ziyade atmosfer, ses ve hikaye anlatımına dayanır. Türün en iyi oyunlarından birçoğu, Silent Hill 2, Alien: Isolation ve SIGNALIS dahil, jump scare'ları az kullanır — bunlar ana teknikleri yerine noktalama işareti olarak kullanılır.

Evet, ve bunlardan bolca var. Amnesia: The Dark Descent, Penumbra: Black Plague, F.E.A.R., Outlast, Darkwood, tamamen ücretsiz olan Cry of Fear, Iron Lung, FAITH: The Unholy Trinity, Fears to Fathom ve SIGNALIS, temel ofis PC'lerinde ve eski dizüstü bilgisayarlarda iyi çalışmaktadır. Düşük özellikli donanımlar için korku oyunlarına ayrılmış ayrı bir seçim, sitenin temalı sıralama bölümünde, GTX 1050 veya daha düşük sistem gereksinimlerine sahip başlıkları kapsayan bir bölümde mevcuttur.

Cry of Fear, Steam'de tamamen ücretsiz olarak mevcut olan 8-10 saatlik bir korku oyunudur. Poppy Playtime'ın ilk bölümü ve Five Nights at Freddy's'in ilk gecesi de ücretsiz olarak dağıtılmaktadır. Bu sıralamadaki birçok korku oyunu, Mouthwashing ve MADiSON dahil, ücretsiz Steam demolarına da sahiptir. Bu demolar 30-60 dakika sürer ve tam oyunun satın almaya değer olup olmadığına karar vermek için yeterli zamanı sağlar.

Evet, ve birçok var: Resident Evil Requiem, Silent Hill f, Silent Hill 2 yeniden yapımı, Alan Wake 2, Resident Evil Village, Dead Space yeniden yapımı, Resident Evil 7 ve Until Dawn PS5'te mevcut. Bazıları DualSense adaptif tetikleyicilerini destekliyor: mermi azaldığında tetikleyici direnç göstermeye başlıyor, protagonistin kalp atışı ise kontrol cihazı titreşimiyle iletiliyor, bu da varlık hissini belirgin şekilde güçlendiriyor.

Alien: Isolation, Amnesia: The Dark Descent, Clock Tower: Rewind, Darkwood ve Outlast Switch'te mevcut. En yeni sürümler olmayabilirler, ancak hepsi taşınabilir modda iyi oynanıyor — ve karanlıkta kulaklıkla korku deneyimi özellikle etkili. Nintendo Switch 2 sahipleri Resident Evil 7, Resident Evil Village ve Resident Evil Requiem oynayabilir, çünkü Capcom yeni sistem için son korku oyunlarının portlarına öncelik veriyor.

Mobil korku pazarı, PC ve konsol karşılıklarına göre oldukça daha küçük, ancak yine de değerli seçenekler mevcut. Tam mobil portlar arasında Alien: Isolation, en son iPhone'lardan birini gerektiren Resident Evil 4 yeniden yapımı, Resident Evil Village ve iOS ve Android'deki orijinal Outlast yer alıyor. Özellikle mobil cihazlar için geliştirilen dikkat çekici oyunlar arasında Forgotten Memories ve Eyes: Horror & Cooperative serisi bulunuyor.

Nadirdir, ancak böyle oyunlar mevcuttur. The Evil Within 2 yarı açık seviyeler ve yan görevlerle denemeler yapıyor. Darkwood, keşfedilecek prosedürel olarak üretilmiş bir orman sunuyor. Alan Wake 2, yerler arasında hareket etme özgürlüğü sağlıyor, ancak gerçek bir açık dünya değil. Amnesia: The Bunker, Birinci Dünya Savaşı sığınağına yönelik etkileyici sim yaklaşımıyla gerçek bir “korku kum havuzu”na en yakın olanıdır.

Aşağıdaki oyunlar birinci şahıs bakış açısını kullanıyor: Resident Evil 7, Resident Evil Village, Resident Evil Requiem, Amnesia: The Dark Descent, Amnesia: The Bunker, Outlast, Outlast 2, F.E.A.R., System Shock 2, Prey, Visage, MADiSON, Cry of Fear ve Still Wakes the Deep. Birinci şahıs bakış açısı varlık hissini maksimize eder — oyuncular yalnızca protagonisti gözlemlemekle kalmaz; protagonist olurlar.

Tüm zamanların en iyi korku oyunları tek bir türe ait değildir veya tek bir formülü takip etmez. Kıt mühimmatla hayatta kalma korkusu, tek bir canavarı olmayan psikolojik korku, saklanmanın tek seçenek olduğu gizlilik korkusu ve tam anlamıyla aksiyon içeren korku nişancı oyunları, farklı mekanikler aracılığıyla korku yaratır. Burada yer alan korkutucu oyunlar PC, PlayStation 5, Xbox Series X/S ve Nintendo Switch üzerinde bulunabilir — ve her biri sizinle kalacaktır.

Aşağıda ana sıralamaya giremeyen oyunlar bulunmaktadır. Bunlar saf korku değildir, ancak yine de bolca gerilim sunarlar. Yetmiş korku oyunundan sonra, türün kenarlarında bir şey arayan herkes daha yakından bakmalıdır.

Bir okyanus gezegeni, azalan oksijen kaynağı ve derinliklerden yükselen, duyulması daha iyi olan sesler. Subnautica bir korku oyunu değil, hayatta kalma oyunudur, ancak derinlik korkusu ve altında gizlenen canavarlardan duyulan korku, birçok gerçek korku oyunundaki ani korkulardan daha korkutucu olabilir. Yapımı bir denizaltı ile karanlık bir hendeğe inmek güçlü sinirler gerektirir. Oyun, Steam'de %97 olumlu incelemeye sahiptir.

Gündüzleri, Harran oyuncuların çatıların üzerinde sakin bir şekilde hareket etmelerine, malzeme aramalarına ve yavaş hareket eden enfekte olanları etkisiz hale getirmelerine izin verir. Gece olduğunda, kurallar değişir: Volatiles sokaklara çıkar — protagonistin binalar arasında takip edebilen hızlı avcılar ve parkur sekansları sırasında bile hızlarını koruyabilenler.

Bir kovalamaca hızla tırmanır, daha fazla düşman peşine takılır ve UV el feneri onları sadece kısa bir süreliğine durdurur. Sonuç olarak, en yakın güvenli bölgeye yapılan yolculuk birkaç dakikalık saf panik haline gelir. Bu gece vakti seferleri, Dying Light 'ın korku sıralamalarında düzenli olarak yer almasının nedenidir, oysa oyunun geri kalanı hayatta kalma unsurlarıyla dolu açık dünya aksiyon başlığıdır.

İsmisiz bir çocuk, insanların yakalandığı, sıraya dizildiği ve garip cihazlarla kontrol edildiği distopik bir dünyadan geçiyor. Neredeyse hiç geleneksel korku unsuru yok — Playdead, ekranda olan her şeyin soğuk kayıtsızlığıyla huzursuzluk yaratıyor. Bekçiler köpekleri salıyor, işçiler düşünmeden aynı hareketleri tekrarlıyor ve laboratuvar deneyleri çoktan kontrolden çıkmış gibi görünüyor.

Deneyimi özellikle rahatsız edici kılan şey, oyunun hiçbir şeyi açıklamayı reddetmesi ve oyuncuları gördüklerini kendilerinin bağlamaya zorlamasıdır. Son, sadece daha fazla soru ortaya çıkarır ve öncesinde olan her şeyin algısını tamamen değiştirir.

Pompalı tüfekle oynanan Rus ruleti, sıradan bir rakip yerine masanın karşısında karanlık bir Satıcı ile. Her turun başında, canlı ve boş kartuşların karışımını yükler, ardından oyuncu kimin vurulacağına karar verir — Satıcı mı yoksa kendisi mi. Masada sigaralar, kelepçeler, büyüteç ve diğer eşyalar yavaş yavaş belirir, oyuncuların bir kartuşu incelemesine veya durumu manipüle etmesine olanak tanır.

Buckshot Roulette geleneksel korkudan çok bir kumar oyununa daha yakındır, ancak gerilim yaratma konusunda son derece başarılıdır. Tek bir maç yaklaşık 20 dakika sürer, ancak kaybedilen bir şeyi geri kazanma arzusu seansı kolayca birkaç saate uzatabilir. Oyun, Steam'de %95 olumlu incelemeye sahiptir.