Control

Control, (Saints Row, GTA, Just Cause, Sunset Overdrive ve benzerlerine kıyasla) pek fazla mekanik içermeyen, çoğunlukla sıkıcı bir oyun. Karakter özelleştirmesi yok ve Jesse çok ilgi çekici değil. Müzikleri de kayda değer değil.

Sessiz bir ofis müdürü ve en iyi arkadaşı, hademe Artie'nin kontrolü ele geçirip herkesi E olarak ilan ederek tüm muhalifleri ortadan kaldırmasını konu alan bir şirket draması.

Ve şimdi mini incelemeye geçelim:

Oynanış açısından Prototype'ı anımsatan, iyi düşünülmüş bir olay örgüsüne sahip çok özgün bir oyun.

Control — "Twin Peaks" ile süper kahraman nişancıdan daha yakın olanlar için iyi bir oyun.

Ona kapıdan girdiğimde aşık olmadım. İlk saatler kuru: büro, koridorlar, garip müdür koltuğu ve oyunun eğlenceden daha önemli olduğu hissi. Sonra bina kendi kurallarına göre yaşamaya başlıyor ve her şeyin neden yapıldığı anlaşılıyor. Antik ev, spoiler vermeden anlatılamayacak bir televizyon şovuna dönüşüyor: bölüm bölüm, dava dava, yan odadan gelen nesneler birden efsane haline geliyor.

Savaş mekanikleri iş görüyor, harika değil. Levite ve kalkan gerekli tadı veriyor, çatışmalar çoğu zaman aynı, katların temizlenmesi bazen bir zorunluluk haline geliyor. Control'ün gücü başka bir yerde: ton, radyo, belgeler, federal kurumun kendisiyle bile gizli saklı bir ilişki içinde olduğu hissi. Kırmızı perdeler, … Tamamını oku

A very interesting game the telepathy mechanic & environmental destruction is fun. The story and world building is solid not perfect, but solid. Just a very unique game, wish more developers would take chances like this. Worth your time, if unsure wait for a sale.

Oldukça eşsiz bir oyun. Tıpkı "Usta ve Margarita" gibi; ilk başta ne olup bittiğini anlamak zor, ama sonra sizi içine çekiyor. Hikaye oldukça ilgi çekici, dövüşler ilk başta zorlayıcı, ama sonra alışıyorsunuz: telekinezi ve tabanca arasında gidip geliyorsunuz ve tüm sorunlar çözülüyor. Şimdi tek yapmamız gereken genişleme paketlerini beklemek.