Control — Max Payne, Quantum Break ve Alan Wake'in yaratıcılarından üçüncü şahıs bakış açısına sahip fantastik bir aksiyon oyunudur. Oyun dünyasında çok gizemli ve... Daha fazla bilgi
Control — "Twin Peaks" ile süper kahraman nişancıdan daha yakın olanlar için iyi bir oyun.
Ona kapıdan girdiğimde aşık olmadım. İlk saatler kuru: büro, koridorlar, garip müdür koltuğu ve oyunun eğlenceden daha önemli olduğu hissi. Sonra bina kendi kurallarına göre yaşamaya başlıyor ve her şeyin neden yapıldığı anlaşılıyor. Antik ev, spoiler vermeden anlatılamayacak bir televizyon şovuna dönüşüyor: bölüm bölüm, dava dava, yan odadan gelen nesneler birden efsane haline geliyor.
Savaş mekanikleri iş görüyor, harika değil. Levite ve kalkan gerekli tadı veriyor, çatışmalar çoğu zaman aynı, katların temizlenmesi bazen bir zorunluluk haline geliyor. Control'ün gücü başka bir yerde: ton, radyo, belgeler, federal kurumun kendisiyle bile gizli saklı bir ilişki içinde olduğu hissi. Kırmızı perdeler, kahve ve aslında her şey hakkında olan ama hiçbir şey hakkında olmayan sohbetler açıldığında burada sıcak olacak. Süper müdür hakkında sürekli aksiyon beklenirse, ev açılmadan önce yorulmak mümkün.
Bu, herkese eline vermek istediğim bir başyapıt değil. Ama doğru tuhaflıkla nadir bir büyük oyun. Lynch hayranları için — bu iklimdeki en iyi modern girişimlerden biri. Diğerleri için — büro ile birlikte güçlü atmosferik bir nişancı.
Control — хорошая игра для тех, кому ближе «Твин Пикс», чем супергеройский шутер.
Я не влюбился в неё с порога. Первые часы сухие: бюро, коридоры, странный директорский стул и ощущение, что игра важнее, чем весело. Потом здание начинает жить по своим правилам, и становится понятно, зачем всё это. Древнейший дом складывается как телешоу, которое нельзя пересказать spoiler-free: отдел за отделом, дело за делом, объекты из соседней комнаты вдруг оказываются мифом.
Боёвка рабочая, не великая. Левитация и щит дают нужный вкус, перестрелки часто одинаковые, а уборка этажей иногда превращается в повинность. Сила Control в другом: тон, радио, документы, ощущение, что федеральное учреждение секретничает даже перед собой. Если заходят красные шторы, кофе и разговоры ни о чём, которые на деле о всём — здесь будет тепло. Если ждать сплошной экшен про супердиректора, можно устать раньше, чем дом раскроется.
Это не шедевр, который я всем тащу в руки. Зато редкая большая игра с правильной странностью. Для любителей Линча — один из лучших современных заходов в этот климат. Для остальных — крепкий атмсоферный шутер с бюро, которое лучше не понимать до конца.