Resident Evil Requiem

RESIDENT EVIL REQUIEM her kuruşuna değer. 100 dolar olsa bile yine de değerdi. Capcom, 1990'lardaki kuruluşundan bugüne kadar oyun kalitesi çıtasını koruyan beşten az stüdyodan biri. Bu gerçekten harika bir aksiyon-korku draması, hikayenin doruk noktası, Leon'un duygusal gelişiminin kapanışı ve görünüşe göre bir devam oyununun duyurusu. En azından Grace Eckshforth'un 60 sayfalık raporunda okuduklarıma ve son sinematikte gördüklerimize dayanarak, bu hikaye bitmiyor. Leon devam oyununda olacak mı? Çok muhtemel. Bu oyun size bir duygu kokteyli bırakıyor: Gerçekten duygu uyandıran, sürükleyici ve unutulmaz harika bir film izlemiş gibi hissediyorsunuz, aynı zamanda iyi bir oyun oynuyor ve oyunun tadını çıkarıyorsunuz, tıpkı çocukken en sevdiğiniz oyunları oynarken yaşadığınız zevk gibi. Ve tüm … Tamamını oku

Eski Leon oyun ortamına harika bir dönüş—herkese güzel bir nostalji yaşatacak ve yeni oyuncular da bunu çok ilginç ve anlaşılır bulacaklar.

Ve en iyi yanı, sadece para kazanmak için Leon'u "şişirmemiş" olmaları; eski ve yeni karakterler aracılığıyla yeni bir hikaye eklemiş olmaları.

Ayrıca, iki karakter için iki farklı kamera açısı, tüm duygulara kendinizi kaptırmanıza yardımcı oluyor.

Harika deneyler ve bunu sürdürmemiz gerekiyor.

Neredeyse tüm Resident Evil oyunlarını oynamış biri olarak, Requiem'in seride sevdiğim o duyguyu yeniden yakaladığını söyleyebilirim. Gergin atmosfer, sürekli tehlike hissi, mükemmel görseller ve detaylara verilen önem, serinin en iyi oyunlarını anında hatırlatıyor.

Geliştiricilerin köklerini unutmamış olmalarını gerçekten takdir ettim. Klasik Resident Evil unsurları olan keşif ve kaynak kıtlığını, hayatta kalma hissini bozmadan oyunu keyifli hale getiren modern mekaniklerle birleştiriyor.

Benim için bu, beklediğim Resident Evil oyunu. Seriyi bir süredir takip ediyorsanız, geliştiricilerin oyunu modernleştirirken karakterini korumaya çalıştığını da muhtemelen hissedeceksiniz. Şimdi tek yapılması gereken, oyunun tam sürümünün nasıl gelişeceğini görmek için yayınlanmasını beklemek.… Tamamını oku

Capcom'un titiz çalışmaları bize bu büyük başyapıtı sundu; bu eser, bir franchise devrimi kisvesi altında, hafızalarımızın kemikleri üzerinde en tembel ve en sıkıcı hayran hizmeti koleksiyonunu sunuyor. Konu aptalca: Elli yaşındaki büyükbaba Leon, 30 yıldır uykuda olan bir virüsün ucuz bir dram için uyanmaya karar vermesiyle aniden Raccoon City sendromuna yakalanıyor ve bu durum, yaşlı adamı yetmiş yaşındaki Hunk ile sürekli öksürmeye, homurdanmaya ve baltalarla düello yapmaya zorluyor. Grace'in oynanışı ise ayrı bir mantık başyapıtı: Panik atak geçiren bu zeki FBI analisti, kör bir kızı sadece Braille alfabesiyle yazılmış üç düğmeyi okuyabilmesi için zombi ordularının arasından sürüklüyor ve bir cesedin bilekliğini kesmek yerine, söz konusu cesedi hayata döndürmek için hastanede yapay org… Tamamını oku

Capcom'un mükemmel pazarlama kampanyası ve geliştiricilerin başarıya olan güveni, ne yazık ki, nihai ürünün kalitesiyle tam bir tezat oluşturuyor. Bu, spoiler içermeyen kısa bir incelemedir.

Eksiler:

1. İlk ve en önemli dezavantaj, Insanity zorluk seviyesini hemen seçememektir (yalnızca ilk oynayıştan sonra açılır). Sorun bu bile değil, daha ziyade Normal (klasik) zorluk seviyesinin nasıl uygulandığıdır. Çok kolay. Bu seviyede oynamak ilginç zorluklar sunmuyor. Küçük çocuklar için bir korku oyunu. Oyun, 2. yeniden yapımına kıyasla daha rahat hissettiriyor.

Bu, bir sürü dezavantaja yol açıyor: Oyuna zaten alışkınsanız ve oynaması yeterince kolaysa, malzeme aramanın, mekanları keşfetmenin ve seviye atlamanın bir anlamı yok.

2. Arayüzü tamamen devre dışı bırakmanın mümkün olmaması, bir sur-korku… Tamamını oku