Tüm incelemeler Atomic Heart

En azından Rus geliştiriciler düzgün bir şey bulmuşlar.

Keşke sadece bıyıklı tipleri taciz etmeselerdi, farklı görünümlere sahip daha fazla robot ekleyebilirlerdi.

Şimdiye kadar gördüğüm ve oynadığım en iyi oyun, Armageddon zorluk seviyesinde 13'ten fazla kez oynadım ve daha da oynamaya devam ederdim, ancak hikaye DLC'lerini de oynadım, ama ruhum son DLC'yi bitirmeme izin vermiyor, çünkü bitirirsem hikayenin bittiğini ve devam etmeyeceğini anlayacağım, çünkü bu oyunda çok fazla harika şey var (bu arada, lütfen şelale dokularının olduğu kutuyu kaldırın, çünkü her seferinde onu almak istiyorum ama alamıyorum). Ve anlamıyorum, birçok kez oynadım ama sol altta, oyuncuların veya birinin olduğu salonda, anlamadım, çitlerin arkasında sandıklar var, onları nasıl toplayacağımı hala bilmiyorum, oraya ulaşmak için dağın üzerinden tırmanmayı bile denedim.

Gerçekten beğendim, her şey çok tanıdık geliyor, bir sürü gönderme ve sürpriz yumurta. Hikayenin bu kadar kısa olması çok yazık, kahretsin! :) Evet, bazı aksaklıklar ve hatalar var... ve dünyanın yıkılabilirliği pek iyi değil, düşman çeşitliliği çok az... ama oyunun gereksinimleri makul ve optimizasyon yamalarla iyileştirildi. Sanırım ikinci bölümde bunu da hesaba katarak bir sürü ekleme ve düzenleme yapacaklar.

Müzik ve seslendirme harika. Konu basit ama ilgi çekici.

Oyunu gerçekten beğendim, bazen sıkıcı olabiliyor ama ortasından sonra ilgi çekici olmaya başlıyor. Herkese hitap etmeyebilir. İncelemelere bakarsanız, birçok kişi beğenmemiş. Mesele şu ki, oyun herkese hitap etmeyebilir. Silahları ve yetenekleri geliştirmekten, güçlü boss'larla boğuşmaktan ve kaynak yetersizliğinden hoşlanmayanlar için ideal. Genel olarak, herkesin oyunu oynamasını tavsiye ederim, ancak satın alıp almamaya karar vermek size kalmış.

Steam Deck üzerinde çalıştırmayı denedim ve oyunun iyi ayarlarla iyi performans göstermesine oldukça şaşırdım. Tek sorun, oyunun dock istasyonuna tam olarak uyarlanmamış olmasıydı. Karanlık yerlerde hiçbir şey göremiyordum. Sorunu düzeltmek için TV ve deck ayarlarını kurcalamak zorunda kaldım. Genel olarak oyundan memnun kaldım. Silah üretimi ilginçti ve özellikle beni sürekli baştan çıkarmaya çalışan ELEANNORA ile ilgili bazı komik anlar vardı.

Oldukça iyi bir oyun. Oyun sektörümüzdeki tipik örnekleri göz önünde bulundurursak, iyi bir deneme. Kendine özgü bir atmosferi var. Oynanış tarzı BIOSHOCK'u anımsatıyor. Aslında, Sovyetler Birliği'nin varlığını sürdürdüğü ve gelecekte geçen bir BIOSHOCK versiyonu diyebiliriz. Müzikleri de fena değil. Grafikleri de fena değil.

Sizi çelik gibi sağlam, fütüristik bir dünyaya sürükleyen heyecan verici ve sürükleyici bir oyun. Çok sayıda seviye ve görevin yanı sıra bolca macera sunuyor. Grafikler ve sesler oyuna hayat veriyor ve kontroller sezgisel ve kullanımı kolay. Tüm bunlar muhteşem bir oyun deneyimi yaratıyor.

Atomic Heart, fragmanlarına bakarak nefret etmesi daha kolay, içine girince ise sevmesi daha kolay bir oyun.

Sovyet retrofütürizmi, konuşan robotlar ve "bizim BioShock'umuz" vaadi için girdim. Tam olarak bunu aldım - artı bir sürü tuhaf mizah, ürkütücü bebekler ve ülkenin teknolojik yarışı kazandığı ama sağduyusunu kaybettiği hissi. Dünya anında büyüleyici: beton, neon, posterler, "Bodyguard" ve "Twins" 1950'lerde sarhoş bir sanat toplantısında hayal edilmiş gibi görünüyor. Hikaye dolanmaya başlasa bile atmosfer büyüleyici.

Savaş acımasız ve bazen kaotik: polimer, yakın dövüş silahları, silahlar, yetenekler. Her zaman zarif değil, ama muhteşem. Laboratuvarları ve kompleksleri keşfetmek en iyi kısmı: koridorlar, sırlar, garip kayıtlar, buraya davet edilmediğiniz hissi. Mizah bazen tam isabe… Tamamını oku

Robotların insanların tüm işlerini yaptığı alternatif bir gerçeklik dünyasında geçen, bir tür siberpunk ama ev içi temalı iyi bir oyun.

Beğendiğim yönler: oynanış, olay örgüsü, espriler.

Beğenmediğim yönler: oyunun boyutu ve fiyatı.

Oynanan süre: 45 saat.

Oyunu nişanlımla birkaç ay önce bitirdim ve memnun kaldım, gerçi bir DLC daha var (onu bitirecek gücü bulacağımızdan şüpheliyim), ama genel olarak hem artıları hem de eksileri vardı. Eksileri kesinlikle en iyi nişan alma mekaniği olmaması ve ana oyundaki olay örgüsünün biraz kopuk hissettirmesi, ancak artıları arasında müzik, grafikler ve genel anlatım yer alıyor.

Geliştiricilerimizden iyi bir oyun. Stüdyonun ilk ciddi oyunu olduğu düşünüldüğünde, hem lansmanda hem de beş ay sonra mükemmel bir ürün. Genel olarak, iyi bir hikâyeye ve lansmanda iyi bir optimizasyona sahip (ki bu şaşırtıcıydı). Tek olumsuz yanı, işe yaramaz açık dünya ve birkaç görsel hata. 10 üzerinden 8 "çekirdek" puanı.

Kesinlikle tavsiye ederim! Oyunu iki kez bitirdim. Biraz hayal kırıklığı yaratan tek şey, satın aldığım sürümde hata ayıklama menüsünün olmamasıydı. Kötü olmayabilir ama beni boss dövüşlerinden çok hikâye ilgilendiriyor (Tanrı modunda oynamayı tercih ederim). Bu sadece benim kişisel fikrim, ama genel olarak oyun HARİKA! Keşke buna benzer daha fazla oyun olsaydı.

Not: Piston kilitlerini açma modu tüm kilitlerde çalışmıyor. Özellikle "huş ağacı" kilidinde, ilk "mumu" bulduğunuzda ve odadan çıkmanız gerektiğinde.

Siber-Sovyet, ancak yerli olmayan bir ortamda geçen mükemmel bir aksiyon nişancı oyunu.

Öncelikle geliştiricilerin dahi olduğunu belirtelim. Sadece dahiler, ruhsuz donanımı geçen baharın en popüler kızlarına dönüştürebilirdi. Oyun inanılmaz derecede canlı, dövüş inanılmaz derecede renkli, zengin bir hikaye, harika bir olay örgüsü ve karizmatik karakterler var.

Oyun sektöründeki en büyük yerli proje.

Oyun çok atmosferik.

Oyunun müziği çok iyi seçilmiş.

Görseller tek kelimeyle büyüleyici.

Oynamanızı tavsiye ederim.

Ve Neptün'e bakın! Kesinlikle harika!

Bu, ilk BioShock ve Infinity'ye doğrudan bir gönderme.

Şimdi, kısa ve spoiler içermeyen incelemem daha fazla ayrıntıya girecek.

Konuya göre, hafıza kaybı yaşayan bir KGB Binbaşısıyız ve SSCB artık eskisi gibi değil, ancak yalnızca büyüyüp gelişebileceğimiz teknolojilerle!

Oynanış oldukça ilginç.

Sadece alışıldık yakın dövüş ve menzilli silahlarımız değil, aynı zamanda Assassin's Creed: Son Jedi'daki Cennet Elması gibi neredeyse her şeyi yapabilen bir Nöropolimer eldivenimiz de var (umarım yazım hatası yapmamışımdır).

Ve son olarak, optimizasyon hakkında bir söz.

Oyun herhangi bir tost makinesinde çalışıyor.

Pek özlü olmadı.

Atomic Heart'ı topluma karşı durmaktan korkmayan bir oyun olarak görüyorum. Neredeyse her yeni oyunda karşımıza çıkan modern anlatıya meydan okuyan cesareti ve tavrı için övüyorum.

Oyuna gelince, müzik 10/10, grafikler 10/10, seslendirme 10/10, oynanış 9/10 ve hikaye 8/10.

Eksikliklerine rağmen, bu son bir ayda oynadığım en iyi oyun.

Hala aynı izlenimdeyim. Ama oyun boyunca karakterlerin bahsettiği yüzüklerin kullanımında henüz bir kesinlik yok!

Harika bir Sovyet tarzı oyun, beğendiklerim şunlar:

-Seslendirmeyi beğendim

-Dünya

-Grafikler

-Tek kelimeyle, Atomic Heart hakkında her şey

Arkadaşlar, bu oyunu baştan sona oynadım ve size söyleyebilirim ki çok komik. Evet, geliştiricilerimiz geliştirmeye daha fazla dahil olmuşlardı ama ben bunu reddettim ve oyunu açık fikirli bir şekilde oynadım. Bu oyunun en iyi özelliğiyle başlayalım: görsel stil ve grafikler. Harika iş! Her şey o kadar iyi yapılmış ki etrafta dolaşıp her şeye ilk mekandan bakmak istiyorsunuz. Buradan devam edelim ve optimizasyon çıkışta tam yerindeydi. Bana hiçbir performans sorunu yok gibi geldi. Konu biraz yüzeysel ve karakterler, Baba Nina gibi onları gerçekten yazmaya çalışmış olsalar da, özellikle akılda kalıcı değillerdi.Açık dünya, her yer gibi boş. Silah fiziği de ortalama, etkisi sadece yakın dövüş saldırılarında büyük. Karakter çok yavaş ve deshi olmasaydı, gerçekten kötü olurdu. Devam edebilirim… Tamamını oku

Oyun tek kelimeyle bir başyapıt. Müzikler, Sovyet kıyamet sonrası atmosferi, diyaloglar, karakterler.

Kesinlikle evet, o samimi havayı veriyor, küfürler gerçekten yerinde ve şehvetli bir robot da yardımcı olarak kullanılıyor - mutlu olmak için başka neye ihtiyacınız var ki? :D