Dying Light: The Beast
Dying Light 2 serisinin hikâye odaklı bir yan oyunu olan Stay Human , açık bir dünya ve sürülebilir araçlar sunuyor. Oyun, doğal güzellikler, küçük yerleşim... Daha fazla bilgi
Dying Light 2 serisinin hikâye odaklı bir yan oyunu olan Stay Human , açık bir dünya ve sürülebilir araçlar sunuyor. Oyun, doğal güzellikler, küçük yerleşim yerleri ve endüstriyel komplekslerle dolu, Castor Woods adlı yepyeni bir mekanda geçiyor. Hikâye, ilk Dying Light'ün kahramanı Kyle Crane'in yıllarca süren insanlık dışı deneylerden sağ kurtulup özgürlüğüne kavuşmasını konu alıyor.
Dying Light: The Beast, ikinci oyunun tartışmalı bir devamıdır; seriden neredeyse hiçbir şey kalmamıştır, sadece Kyle Crane ve hala bir boruyla dövmekten keyif aldığımız çürüyen zombiler kalmıştır.
Fragmanlar, oyun içi görüntüler ve diğer videolar
Mağaza teklifleri ve indirimler
Sistem gereksinimleri ve PC testi
- Windows 10
- İşlemci: Intel Core i5-13400F; AMD Ryzen 7 5800X
- RAM: 16 GB
- Boş Alan: 70 GB
- VRAM: 4 GB
- Ekran kartı: GeForce GTX 1060; Radeon RX 5500 XT; Intel Arc A750
- Keyboard, Mouse
- Windows 10
- İşlemci: Intel Core i5-13400F; AMD Ryzen 7 7700
- RAM: 16 GB
- Boş Alan: 70 GB
- VRAM: 6 GB
- Ekran kartı: GeForce RTX 3070 Ti; Radeon RX 6750 XT; Intel Arc B580
- Keyboard, Mouse
Yorumlar ve değerlendirmeler
Oldukça keyifli bir oyun. İkinci oyuna kıyasla, ilkinin izinden gidiyor ve gerçekten dehşet verici ve karanlık geceleri geri getiriyor. Oynanış daha az sıradan hale gelmiş. Ana karakter için haritada yükseltmeler aramak yerine, yalnızca çılgın modumuz için yükseltmeleri açıyoruz; diğer tüm yükseltmeler ise seviye atlayarak açılıyor. Harita, ikinci oyun kadar büyük olmasa da çeşitli detaylar ve ilginç minik mekanlarla dolu. Bence The Beast, serinin ikinci oyunundan daha kısa ve daha az kapsamlı olsa da, çok yönlü ve asla sıkıcı olmuyor.
Довольно приятная игра, по сравнению со второй частью игра пошла по стопам первой, вернулись по настоящему страшные и темные ночи, геймплей опять стал менее казуальным, теперь мы не ищем по всей карты улучшения главного героя, а выбиваем лишь улучшения своего берсерк режима, все остальные улучшения получаются по ходу повышения уровня. Карта не такая большая, как в второй части, но наполнена разными деталями и интересными мини-локациями. Как по мне, The Beast хоть и получилась более короткой и не такой масштабной, чем вторая часть серии, но она хорошо наполнена и не успевает наскучить по ходу прохождения.
İlk oyundan beri Dying Light'a bağımlı olan ve hala bırakamayan biri olarak, konuşmak zorundayım. Canavar, ruhumun özlediği şeydi tam olarak. Sabah üçe kadar görev üstüne görev oynadım ve kendimi oyundan uzaklaştırmak imkansızdı.
Bakın, hikaye: Crane geri dönüyor ve artık sadece sopalı bir hayatta kalan değil; daha fazlası haline geliyor. Canavarca doğası uyanıyor ve bu sadece bir olay örgüsü unsuru değil, gerçekten işe yarıyor. Haritada koşuyorsunuz, enfekte olmuşları çıplak ellerinizle parçalara ayırıyorsunuz, kükrüyorsunuz, sanki ele geçirilmiş bir adam gibi zıplıyorsunuz ve bu çok havalı hissettiriyor. Sanki ilk oyunda çatılarda saklanırken çok ihtiyaç duyduğunuz o güce sonunda kavuşmuşsunuz gibi.
Как человек, которого Dying Light затянула ещё с первой части и не отпускает до сих пор, я просто обязан высказаться. The Beast — это именно то, чего душа просила. Я не спал до трёх ночи, проходил миссию за миссией, и оторваться было нереально.
Смотрите, по сюжету: Крейн возвращается, и он теперь не просто выживший с битой, он сам стал чем-то бóльшим. В нём просыпается звериная сущность, и это не просто галочка для сюжета — это реально работает. Ты носишься по карте, разрываешь заражённых голыми руками, рычишь, прыгаешь как одержимый, и оно ощущается чертовски круто. Как будто тебе наконец дали ту самую силу, которой так не хватало, когда ты прятался по крышам в первой части.