Dying Light: The Beast

Oldukça keyifli bir oyun. İkinci oyuna kıyasla, ilkinin izinden gidiyor ve gerçekten dehşet verici ve karanlık geceleri geri getiriyor. Oynanış daha az sıradan hale gelmiş. Ana karakter için haritada yükseltmeler aramak yerine, yalnızca çılgın modumuz için yükseltmeleri açıyoruz; diğer tüm yükseltmeler ise seviye atlayarak açılıyor. Harita, ikinci oyun kadar büyük olmasa da çeşitli detaylar ve ilginç minik mekanlarla dolu. Bence The Beast, serinin ikinci oyunundan daha kısa ve daha az kapsamlı olsa da, çok yönlü ve asla sıkıcı olmuyor.

İlk oyundan beri Dying Light'a bağımlı olan ve hala bırakamayan biri olarak, konuşmak zorundayım. Canavar, ruhumun özlediği şeydi tam olarak. Sabah üçe kadar görev üstüne görev oynadım ve kendimi oyundan uzaklaştırmak imkansızdı.

Bakın, hikaye: Crane geri dönüyor ve artık sadece sopalı bir hayatta kalan değil; daha fazlası haline geliyor. Canavarca doğası uyanıyor ve bu sadece bir olay örgüsü unsuru değil, gerçekten işe yarıyor. Haritada koşuyorsunuz, enfekte olmuşları çıplak ellerinizle parçalara ayırıyorsunuz, kükrüyorsunuz, sanki ele geçirilmiş bir adam gibi zıplıyorsunuz ve bu çok havalı hissettiriyor. Sanki ilk oyunda çatılarda saklanırken çok ihtiyaç duyduğunuz o güce sonunda kavuşmuşsunuz gibi.

Polonyalılar, başlangıçta 2. Bölüm için standart bir hikaye DLC'si olarak planlanan şeyi, bağımsız bir oyun kılıfı altında piyasaya sürerek, yaratıcılıktaki acizliklerini bir kez daha ortaya koydular. Ruhsuz bir yeniden tasarım olan bu oyunda, tek büyük yenilik, ucuz nostaljiden faydalanmaya yönelik kasvetli bir girişimle, güçlü ve bağımsız kadınlar için omurgasız bir ayakçıya dönüştürülen Kyle Crane karakterini yeniden canlandırmak oldu. Parkur güvenli bir şekilde gömüldü ve yerine, tahta bir çite çarptıktan sonra duran ve yakıt deposunu iki dakika içinde boşaltan karton bir kamyonetle kasvetli bir şekilde ilerlemek zorunda kaldığınız sonsuz boş tarlalar getirildi. Karanlık bölgeler inanılmaz derecede basitleştirilerek, havasız bir havalandırma tırmanma simülatörüne dönüştürüldü ve çokça … Tamamını oku

Önceki oyunlara kıyasla daha rahat bir oyun versiyonu, ancak ikincisinden önemli ölçüde daha iyi. Oynanış ve yetenek havuzu açısından kesinlikle birincisinden daha kötü. Zombiler ikinci oyundaki kadar yavaş değil; birinci oyundaki animasyonlarını geri kazandılar, ancak yine de ara sıra aksaklıklar ve takılmalar oluyor. Sanki oyun dünyasına olan bağımlılıkları azaltılmış gibi. Ama yine de bu evrende harika bir zombi avlama deneyimi sunuyor ve eğer bu oyunla ikincisi arasında seçim yapmam gerekseydi, ikincisini atlardım.

Dying Light: The Beast, hayatta kalma atmosferine ve acımasız zombi dünyasına ilginç bir dönüş sunuyor. Oyun, gerilim dolu gece baskınları, dinamik dövüş ve serinin imza özelliklerinden biri olan tanıdık parkur mekaniklerini içeriyor. Ancak bazı yerlerde yenilikten biraz yoksun gibi görünüyor ve bazı mekanikler daha incelikli olabilirdi. Genel olarak, tehlike hissini ve hayatta kalma mücadelesini geri getiren Dying Light hayranları için değerli bir devam oyunu.