Heavy Rain

Etkileşimli film türünde tarif edilemez bir ilk deneyim, muhteşem bir olay örgüsüyle birleşiyor (oyunun gizemi -katil kim?- sizi sonuna kadar koltuğunuzun ucunda tutuyor). Ve olayların nasıl geliştiğine dair baş döndürücü seçimler, "şöyle ya da böyle yap, ama üçüncü veya dördüncü bir seçenek de var" gibi, her adımı dikkatlice düşünmenizi sağlıyor. Dört ana karakter, bir sürü bilmece ve görev, her kahraman için üç veya dört ayrı son... Bu oyunlar en etkili şekilde ilk seferde oynanır, çünkü içgüdüsel olarak bir eylemi veya diğerini seçersiniz, kendinizi benzer bir durumda bulsaydınız nasıl davranırdınız.

Peki katil kim? Şaşıracaksınız...

Çok dokunaklı bir oyun. Grafikler en iyisi değil, ancak o dönemin oyunları için oldukça iyi ve olay örgüsü tüm beklentileri aşıyor. Oyunun tamamını bitirdikten sonra, beklenmedik son sizi şaşırtacak.

Oyun, satın almaya değecek kadar harika. Bu oyunu oynamak, bir filmi veya diziyi üç kez izlemek gibi.

Heavy Rain, oldukça güçlü bir olay örgüsüne sahip harika bir interaktif oyun. Seri katil Origami'nin hikayesi gerçekten sürükleyici ve seçimleriniz oyunun sonunu tamamen değiştirebiliyor. Aynı anda birden fazla karakteri aynı anda oynuyorsunuz, bu da oyunu daha da ilginç kılıyor.

İyi bir dedektif hikayesi gibi karanlık bir atmosfere sahip ve karakterlere gerçekten önem veriyorsunuz. Kontroller elbette çok kullanıcı dostu değil; özellikle hareket halindeyken ve QTE sahnelerinde yer yer biraz sorunlu. Ama çabucak alışıyorsunuz ve genel olarak oyunun keyfini kaçırmıyor. Seçimler ve güçlü duygular içeren hikayelerden hoşlanan herkese şiddetle tavsiye ederim.

Yönetmenlik yaklaşımı takdiri hak eden bir adamdan harika bir hikaye. Şüphesiz ki video oyun dünyasının "yedi"si, ancak oldukça can sıkıcı bir kusuru var.

David Cage, kendine özgü özelliklere, sorunlara ve kişiliklere sahip çok iyi karakterler yaratmış olsa da, bazen bunların geliştirilmesi ve incelenmesinde yetersiz kalıyor. Örneğin, muhabiri ele alalım. Gerçekten ilginç bir sorunu olan ve bu sorun nedeniyle kahramanlardan biriyle tanışan bir karakter. Ama ona neden yardım etmeye devam ettiği, ona güvendiği ve neredeyse onunla birlikte olmak istediği tamamen göz ardı ediliyor! Bu karakter, Cage'in açıklama ve duyguyu olay örgüsü dinamikleriyle takas etmeye çalıştığının canlı bir örneği. Aslında bu tam olarak doğru değil. Sahneye neyin eklenmesi gerektiğini göremiyor. Bunun iyi bir örneği,… Tamamını oku