Mortal Shell 2 bende karışık duygular bıraktı. Bir yandan, oyunun ölçeği açıkça büyümüş: mekanlar daha büyük ve grafikler, özellikle yeraltı alanlarındaki aydınlatma, kesinlikle muhteşem. Ama diğer yandan, çok sevdiğim ilk oyunun o samimi, yoğun atmosferini kaybetmiş. Dövüş sistemi orijinaline sadık kalmış, taşlaşma mekaniği üzerinde birkaç ilginç özellik eklenerek iyileştirmeler yapılmış, ancak savuşturma zamanlaması biraz sarsıntılı hale gelmiş. Bazen oyunun bilerek hile yaptığını hissettiriyor. Patronlar destansı görünüyor, ancak gerçekte ya onları ilk denemede sol topukla alt ediyorsunuz ya da sandalyeniz yanana kadar aynı saldırıyı boğucu bir şekilde tekrarlayarak onları boğuyorsunuz. Kendini aşmaya ve tam teşekküllü bir AAA soulslike oyunu olmaya çalıştı, ancak sonuçta kimliğini kaybetti. Tamam, etrafta koşabiliyorsunuz, ama bir başyapıt değil.