Rüya gibi bir rol yapma nişancı oyunu System Shock yeniden yapımı. Oyun, 2072 yılında geçiyor ve Dünya'daki tüm kaynaklar neredeyse tükenmiş durumda. Bir şirket... Daha fazla bilgi
Sistem Şoku Yeniden Yapımı — kapıdan içeri girdiğinizde sizi sevmeyi istemeyen bir oyun. Sizi, zaten bir malzeme olarak gördükleri bir istasyonda hayatta kalmaya zorluyor.
Eski immersif simlerin hayranı olarak yola çıktım ve tam olarak bunu aldım, sadece normal bir görüntüde. Kalesi vızıldıyor, kararıyor ve duvarlardaki tabelalarla yalan söylüyor. SHODAN hala türündeki en iyi kötü karakter: her dakika bağırmıyor, varlığını hissettiriyor. Logları dinliyorsun, kapıları tamir ediyorsun, asansörden korkuyorsun ve yavaş yavaş istasyonun bir seviye değil, aynı kişi olarak çıkamayacağın bir yer olduğunu anlıyorsun.
Kapışma sert ve yer yer rahatsız edici, envanter disiplin gerektiriyor ve navigasyon başlangıçta sinir bozucu. Bu bir ton hatası değil, orijinalin karakteri. Yeniden yapım, oyunu modern konfor için yeniden yazmıyor, 1994'ten nazikçe kaldırıyor: daha iyi ışık, daha anlaşılır sistemler, aynı soğuk uzay şirketi. Mutantlarla ilgili bir nişancı bekleyenler kapılara ve şifrelerine çarpacak. Ortamı okuyarak dünyayı sevenler ise tam tersine, uzun süre kaybolacaklar.
Bu en rahat korku oyunu değil ve yılın en görkemli nişancı oyunu da değil. Ama oyuncuya yeterince saygı duyan nadir bir şey, onu elinden tutmadan. Finalden sonra, istasyonun penceresinde durup SHODAN'ın adını nasıl söylediğini bir kez daha dinlemek istiyorsun.
System Shock Remake — игра, которая не просит полюбить её с порога. Она просит выжить на станции, где тебя уже считают расходником.
Я шёл как фанат старых иммерсивных симов и получил именно это, только в нормальной картинке. Цитадель гудит, темнеет и врёт табличками на стенах. ШОДАН по-прежнему лучший злодей в жанре: не орёт каждую минуту, а присутствует. Ты слушаешь логи, чинишь двери, боишься лифта и постепенно понимаешь, что станция — не уровень, а место, из которого не выходят тем же человеком.
Боёвка жёсткая и местами неуютная, инвентарь требует дисциплины, а навигация сначала бесит. Это не баг тона, это характер оригинала. Ремейк не переписывает игру под современный комфорт, а бережно поднимает её из 1994-го: лучше свет, понятнее системы, тот же холодный космос корпорации. Кто ждал шутер про мутантов, упрётся в двери и пароли. Кто любит читать мир через окружение — наоборот, пропадёт надолго.
Это не самый удобный хоррор и не самый зрелищный шутер года. Зато редкая вещь, которая уважает игрока достаточно, чтобы не держать его за руку. После финала хочется просто постоять у окна станции и ещё раз послушать, как ШОДАН произносит твоё имя.