Rüya gibi bir rol yapma nişancı oyunu System Shock yeniden yapımı. Oyun, 2072 yılında geçiyor ve Dünya'daki tüm kaynaklar neredeyse tükenmiş durumda. Bir şirket... Daha fazla bilgi
Oynadığım en kötü sürükleyici simülasyon oyunu. Ve bu abartı değil.
Oynanıştan başlayalım. Savaş sistemi tam bir eziyet. Silah kullanımında gerçek bir his yok, silahlar pamuk atıyormuş gibi hissettiriyor ve düşmanlar tek vuruşta canınızın yarısını götürebilen mermi emiciler. Neredeyse hiç sağlık paketi yok, bu yüzden ya son birkaç can puanınızla sürünüyorsunuz ya da kayıtlar sadece kontrol noktalarında mevcut olduğu için yarım saatlik oyunu geri sarıyorsunuz. Siber uzay özel bir ceza türü. Bu bölümler o kadar acınası ve adaletsiz ki, oyunu kapatıp bir daha asla geri dönmek istemiyorsunuz.
Seviye tasarımı, sırf labirent olsun diye yapılmış. Sürekli geri dönmek zorundasınız, harita işe yaramadığı için aynı koridorlarda koşuyorsunuz ve doğru kapıyı ancak deneme yanılma yoluyla bulabiliyorsunuz. Hiçbir işaret, hiçbir ipucu yok ve bu "oyuncuya saygı" olarak sunuluyor, ancak gerçekte, 1994'ten kalma ve yeniden elden geçirilmeye zahmet edilmemiş kötü bir oyun tasarımı.
Konu mu? Bir yapay zeka insanlığı yok etmek istiyor. Çok orijinal. Karakterler mi? Hiç yok, sadece notları okuyorsunuz ve oyuncuların o kadar abartılı oyunculuk yaptığı ses kayıtlarını dinliyorsunuz ki sesi kapatmak istiyorsunuz.
Şimdi de Prey ile karşılaştıralım. Prey 2017, System Shock Remake'in olması gereken şeydi. Değişken seviye tasarımı, kararlarda gerçek özgürlük, yetenek kombinasyonları, ilginç bir olay örgüsü. Elbette, Prey'in kendi denge sorunları var, ancak en azından oradaki oyun oynanışı keyifli, acı verici değil. System Shock Remake, geçmişten kalma, sadece yeni dokularla uzatılmış ve "işte buyurun, keyfini çıkarın" denmiş bir oyun gibi hissettiriyor. Aralarındaki fark, modern bir sürükleyici simülasyon oyunu ile restore etmeyi unuttukları bir müze sergisi arasındaki fark gibidir.
Tek övebileceğim şey görseller. İstasyon atmosferik görünüyor ve pencerelerden Satürn manzarası gerçekten güzel. Ancak oyun eğlenceli olmadığında atmosfer sizi kurtaramaz.
Beğendiğim şey: görseller
Beğenmediğim şey: her şey
Oynanan süre: 15 saatten az
Худший иммерсив-сим, в который я играл. И это не преувеличение.
Начнём с геймплея. Боёвка — это просто боль. Стрельба не ощущается, оружие будто стреляет ватой, а враги — губки для пуль, которые при этом сносят тебе пол-хп с одного попадания. Аптечек почти нет, и ты либо ползёшь на последних хитах, либо отматываешь полчаса геймплея назад, потому что сейвы только на чекпоинтах. Киберспейс — отдельный вид наказания. Эти сегменты настолько убогие и несправедливые, что хочется выключить игру и никогда не возвращаться
Дизайн уровней — лабиринт ради лабиринта. Постоянный бэктрекинг, ты бегаешь по одним и тем же коридорам, потому что карта бесполезна, а нужную дверь найдёшь только методом тыка. Никаких маркеров, никакой подсказки — и это подаётся как «уважение к игроку», но на деле это просто плохой геймдизайн из 1994 года, который не удосужились переработать.
Сюжет? ИИ хочет уничтожить человечество. Оригинально, блин. Персонажи? Их нет, ты просто читаешь записки и слушаешь аудиологи, где актёры переигрывают так, что хочется выключить звук
А теперь про сравню с Prey. Prey 2017 — это то, чем должен был быть System Shock Remake. Вариативный дизайн уровней, реальная свобода в решениях, комбинирование способностей, интересный сюжетный твист. Да, в Prey тоже есть проблемы с балансом, но там хотя бы геймплей приносит удовольствие, а не страдание. System Shock Remake ощущается как игра из прошлого, которую просто натянули на новые текстуры и сказали «нате, наслаждайтесь». Разница между ними — как между современным иммерсив-симом и музейным экспонатом, который забыли отреставрировать.
Единственное, за что можно похвалить — визуал. Станция выглядит атмосферно, виды на Сатурн из окон реально красивые. Но атмосфера не спасёт, когда играть просто не интересно.
Что понравилось: визуал
Что не понравилось: всё
Сколько наиграли: менее 15ч