The Callisto Protocol

Fantastik korku The Callisto Protocol , Dead Space kalıplarına göre yaratılmıştır: uzak bir uzay istasyonunun dar alanları biyofaglarla doludur - dinamik olarak şekil değiştiren zombiler, bunları yenmek yalnızca öngörülemeyen yakın dövüşte parçalarına ayırarak mümkündür. Kısıtlı cephaneliği uyarlayarak, ana karakter Jacob Lee bu sert yerde hayatta kalmaya ve buradan çıkmaya çalışacaktır. Geliştiriciler, Dead Space'in başarılı bulgularını öyle bir şekilde yeniden yorumladılar ki, The Callisto Protocol kendi evreninde özgün bir proje haline geldi, ruhsal bir devamı değil ve yeni fikirler getirdiler.

The Callisto Protocol'u kapalı bir aksiyon oyunu olarak tanımlamak mümkündür:

Yavaş ve hantal ana karakterden farklı olarak, düşmanlar hareketli, dayanıklı ve anında saldırıyorlar. Bu nedenle, dövüş kullanır fazların değişimini: saldırıdan kaçınma, düşmana sopayla güçlü bir darbe serisi, blok veya kaçışa geçiş, ve düşmanın can puanları bitene kadar böyle devam eder.

Vurmak güçlü ve kesin olmalı - biyofag basit uzuv kaybından ölmez, daha güçlü bir forma dönüşür ve onu ateşli silahlarla bitirmek gerekir. Tabancalar, pompalı tüfekler, otomatik tüfekler - işte tüm silahlar. Kullanışlıdır, geliştirilebilir, ancak "nişancı oyunlarındaki" mermilerin yetersizliği nedeniyle ateş edemezsiniz.

Güç eldiveni ile biyofagları savurabilir, darbe için kendinize çekebilir veya oyun ortamına (dikenler, değirmen taşları, uçurumlar) fırlatabilirsiniz. Aynı zamanda, sorunlu otomatik hedef alma işlemini kolaylaştırır, bu da yakın dövüşte düşmanlar arasında hızlı bir şekilde geçiş yapmayı veya en tehlikeli olanına ulaşmayı zorlaştırır.

Yakın bir gelecek. Teknolojik bir felaket nedeniyle insanlık, Dünya'nın dışına yerleşti. 2320 yılına gelindiğinde, Jüpiter'in uydularında koloniler kurulmuş durumda ve bunlardan biri olan Kalisto, yüksek güvenlikli bir hapishane olarak kullanılmakta. Mahkumun sonsuza dek kaybolduğu sessiz bir yer, burada uzak hedefleri olan insanlar tarafından hızla ele geçirildi.

İşte burası, tesadüfler sonucu protagonistin gittiği yer, ancak oyun, zindanlarla sınırlı kalmıyor ve her 1.5-2 saatte bir konum değiştiriyor: sanayi atölyeleri, hidroponik alanlar, gizli laboratuvarlar ve hatta Kalisto'nun yüzeyi.

Ancak dünya, mekanların ilkel tasarımından muzdarip. Dar koridorlar ve bağırsak şeklindeki seviyeler, havalandırma veya duvarlardaki yarıklar aracılığıyla birbirine yapıştırılmış. Arenalar, gizli yerler veya geri dönüş yok. Tüm mekanlar görünmez bir duvarla çevrili ve etkileşimli çevre, yalnızca mümkün olan yerlerde kendini gösteriyor.

Yine de, seviyeler harika görünüyor ve anlatının görsel bir parçası. İşkence odası veya laboratuvar ile muayene odası, iç mekanlardaki farklılık nedeniyle karıştırılamaz. Sanatçılar, her bölümü işlevsel nesneler, tematik unsurlar ve diğer dekorlarla doldurmuş, tekrar etmemeye özen göstermiş.

The Callisto Protocol, oyuncuyu hemen olayların içine çekiyor, başlangıç merak uyandırıyor ve birçok soru doğuruyor. Ancak ilk bölümden sonra anlatım, neredeyse finaline kadar kaybolacak ve senaristler hızla tüm kartları açacak. Notlar, sesli ve görüntülü mesajlar, duvarlardaki grafitiler ve diğer korku oyunlarına özgü gizem açıklamaları, özel kılavuzlardaki lore'a yerini bırakıyor.

Oyunun geçişi, tek bir ana hikaye ve ana görevdir, yan karakterlerin ikinci planda hikayeleri veya ek görevleri yok. Sunum ve senaryo basit ve lineer, klişeler ve sıradan hikaye dönüşleri olmadan geçmiyor ve ana hat, Dead Space'e benziyor (insanlar üzerinde deneyler, gizli bir kültün komplosu, uzaylılar). Karakter sayısı hem miktar hem de ekran süresi açısından az, ancak en azından kahramanla canlı bir şekilde iletişim kuruyorlar, motive olmuşlar ve zamanlarını dürüstçe harcıyorlar.

Tek oyunculu oyun tüm parametrelerde standart. İleriye doğru sıkışıyoruz; dövüşün tüm olanaklarını kullanarak düşmanlarla başa çıkıyoruz; kaynaklar ve sağlık kitleri topluyoruz; silahları ve karakterin özelliklerini geliştiriyoruz; mermi ve eldiven için piller gibi sarf malzemeleri üretiyoruz. Gelişimi atlamak mümkün değil - biyofagların çeşitliliği ve zorluğu, geçiş sürecinde artıyor ve onlarla savaş taktiğini değiştirmeye zorlanıyorsunuz. Envanter sınırlı, bu da burada ve şimdi gelişmeyi teşvik ediyor.

Hayatta kalma, sürekli kaynak eksikliği nedeniyle yalnızca en yüksek zorluk seviyesinde kendini gösteriyor. Korku en az hissediliyor, büyük ölçüde bunaltıcı ama korkutucu olmayan atmosfer ve düşmanların can sıkıcı QTE anlarında oyuncuya yapışmaya çalışmasıyla ilgili basit, tekdüze jump scare'lar yüzünden. Ancak zaman zaman oyun, görsel aksiyon anları sunuyor: uzay mekiği kazası, kanalizasyonda hızlı bir iniş, bilinmezliğe düşüş vb. Oyun, eski hisleri yeni koşullarda iyi bir şekilde yeniden üretiyor.