Oyun olayları, insanlığın tamamen yok olma tehdidiyle karşı karşıya olduğu yeni Arcadia kolonisinde geçiyor. Dünya Yönetimi'nin bir ajanı, tehlikeli düşmanlar... Daha fazla bilgi
Obsidian'ın müritleri hâlâ zavallı, hatalı ve tamamen ölü New Vegas'a yemin ediyorlar, ancak yeni eserleri stüdyonun düzgün oyun yapmayı asla bilmediğini açıkça kanıtlıyor. Bu, imza niteliğindeki yaratıcı yetersizliğin rafine edilmiş bir özeti, sadece şimdi plastik Unreal Engine 5'e sarılmış durumda. Buradaki RPG sistemi mazoşistler için yapılmış: 30 seviyelik cılız bir sınırla, size çok az yükseltme puanı veriliyor, bu da sizi bir kapıyı bile kıramayan dar görüşlü bir sakat karakter oluşturmaya zorluyor, aptal takım arkadaşlarınız ise ekipmanlarını bile değiştiremedikleri için herhangi bir savaşın ilk saniyelerinde düşüncesizce ölüyorlar. Hikaye ise tam bir rezalet; düzgün bir öykü yerine, karşılaştığınız her evsizden gelen, bir mitingde liberal sanatlar fakültesi mezunu gibi konuşan, anlaşılmaz metinlerle boğuluyorsunuz. Uzay dünyası steril ve boş, düşmanlar sıkıcı, kurşun geçirmez yaratıklar ve övülen çeşitliliğin tamamı, daha önce tüm puanlarınızı belirli bir yetenek ağacına yatırdıysanız bir kutuyu üç farklı şekilde açabileceğiniz gerçeğine indirgeniyor. Ancak bu yanlış anlamanın asıl zaferi teknik durumunda yatıyor: her başlatmada bitmek bilmeyen shader derlemesi, sürekli masaüstüne çökmeler ve saatlerce süren ilerlemenizi silen, Obsidian'ın hayranlarının bayıldığı o aşırı abartılmış Fallout günlerinden beri süregelen beceriksizlik geleneğine sadık kaldığını kanıtlayan bir kayıt hatası.
сектанты Obsidian до сих пор молятся на их убогий, забагованный и абсолютно мертвый Нью Вегас, но их новое творение наглядно доказывает, что эта студия никогда и не умела делать нормальные игры. рафинированная квинтэссенция их фирменной творческой импотенции, только теперь завернутая в пластиковый Unreal Engine 5. Ролевая система тут сделана для каких-то мазохистов: при жалком потолке в 30 уровней тебе дают крохи очков прокачки, вынуждая собирать узколобого инвалида, который не способен даже дверь взломать, пока твои тупорылые напарники бездумно дохнут в первые секунды любого боя, потому что им даже экипировку сменить нельзя. Сюжет — это просто позорище, где вместо нормальной истории тебя душат мегабайтами заумного текста из уст каждого встречного бомжа, разговаривающего как выпускник либерального колледжа на митинге. Космический мир стерилен и пуст, враги — унылые губки для пуль, а вся хваленая вариативность сводится к тому, что ты можешь открыть ящик тремя разными способами, если предварительно вкинул все очки в одну конкретную ветку навыков. Но главный триумф этого недоразумения — его техническое состояние: бесконечная компиляция шейдеров при каждом запуске, постоянные краши на рабочий стол и ломающийся баг с сохранениями, который просто стирает часы твоего прогресса, доказывая, что Obsidian верны своим традициям тотальной криворукости со времен того самого переоцененного Fallout, на который молятся фанаты