Thief is an adventure stealth action game with a first-person view in a medieval setting. Professional thief Garrett wants to lighten the wallets of the rich... Daha fazla bilgi
Bir ustaca hırsız olarak ve Viktorya döneminin dekorlarında, hedefe fark edilmeden ulaşmak gerekiyor (başka bir geçiş yöntemi de seçilebilir), bulmacaları çözmek ve bu hedefe ulaşmak için mevcut tüm araçları kullanmak gerekiyor.
Böyle bir tanıma göre, her şey ilginç olmalı. Gerçekten de öyle: uzun zaman önce kaybolmuş bir zamanın ruhuyla tanışıyoruz, harika bir şekilde yeniden yaratılmış detaylar sayesinde, sessiz geçiş için mekanları inceliyoruz, bazı görevlerin sahnelemesinin tadını çıkarıyoruz.
Ama tüm görevler bu kadar ilginç ve çeşitli değil, oyun sürecine olan ilgi sık sık kötü detaylar nedeniyle zarar görüyor; örneğin, oyun dünyasında rahatsız edici bir navigasyon (şehrin mahalleleri arasında yükleme ekranlarıyla birlikte) ve bu tür bir oyun için pek de başarılı olmayan şehir mimarisi gibi. Hikayeden alınan izlenimler tam olarak net değil: bir yandan iyi işlenmiş karakterlere bakmak ilginç; diğer yandan, yan karakterler birbirinden hiç farklı değil ve bir grup diğerini devirdiğinde, tekdüzelikten dolayı üzücü bir hale geliyor. Ayrıca, her yerdeki mistisizm anlatıma kesinlikle yardımcı olmuyor (zaten zayıf olan) — burada daha alçakgönüllü ve gerçekçi bir şey daha iyi olurdu.
Yine de, eksiklikler ve sorunlara rağmen, "Hırsız" ilgi çekiyor ve kesinlikle ekranın önünde en azından çözülene kadar tutacaktır.
В роли мастеровитого вора и в декорациях викторианской эпохи нужно пробираться к цели незамеченным (хотя можно выбрать и другой способ прохождения), решать головоломки и использовать все имеющиеся средства для достижения этой цели.
Судя по такому описанию, всё должно быть интересно. Так и есть: мы знакомимся с духом давно ушедшего времени благодаря замечательно воссозданным деталям, изучаем локацию на предмет бесшумного прохождения, наслаждаемся постановкой некоторых заданий.
Но не все задания столь интересны и разнообразны, а увлеченность игровым процессом частенько страдает от плохих мелочей вроде неудобной навигацией по игровому миру (наряду с экранами загрузки между кварталами города), не столь удачной для подобной игры архитектуре города и т.д. Не до конца понятны впечатления от сюжета: с одной стороны любопытно смотреть за хорошо проработанными персонажами; с другой — статисты совсем не отличаются друг от друга, и в момент, когда одни свергают других, становится печально от однообразности. Плюс повсеместная мистика явно не играет на руку повествованию (которое и так слабо) — тут лучше подошло бы что-то более приземистое и реалистичное.
И всё же, несмотря на недочёты и проблемы, «Вор» увлекает и наверняка задержит у экрана хотя бы до развязки.