25 En İyi Noir Oyunları PC ve Konsollar: Klasik Dedektiflerden Neo-Noir'a

Noir oyunları karanlık dedektif hikayeleri, neo-noir gerilimleri ve suç, umutsuzluk ve zor ahlaki seçimlerin aksiyondan daha önemli olduğu anlatılardır. Bir tür olarak, noir (Fransızca film noir'dan, "kara film") video oyunlarında hala nadir bir durumdur — bu yüzden her türden en iyi noir oyunlarını bir araya getirdik: klasik 1940'lar tarzı soruşturmalar ve neon ışıklarla dolu neo-noir'dan noir nişancı oyunlarına ve kasvetli doğaüstü gizemlere kadar. Burada karanlık atmosfer, dram ve kaçınılmaz trajedi ile bağlanmış kült klasikler, son çıkan oyunlar ve pek az kişinin duyduğu bağımsız yapımlar bulacaksınız. Zevkinizi seçin.

Türün kalbinde klasik noir dedektifi vardır: alaycı bir araştırmacı, karmaşık bir dava ve herkesin saklayacak bir şeyinin olduğu bir şehir. Bu oyunlar, 1940'lar ve '50'lerin "kara film" görünümünü miras alır — yağmurla ıslak sokaklar, sert gölgeler, sorgulamalar ve ipucu avı, iyi ile kötü arasındaki çizgi neredeyse silinmiştir. Atmosfer burada genellikle çatışmalardan daha önemlidir: diyalog, çevresel detaylar ve ahlaki ikilemlerle sürüklenirsiniz, aksiyonla değil.

Başlamak için en iyi yer L.A. Noire — etkileşimli formda "kara film" için sıklıkla altın standart olarak adlandırılan bir oyun. Dedektif Cole Phelps olarak, 1940'lar Los Angeles'ında davaları araştırıyorsunuz: suç sahnelerini inceliyor, ipuçları arıyor, tanıkları sorguluyor ve yüzlerini okuyarak yalanlarını ortaya çıkarıyorsunuz (yüz yakalama teknolojisi o zamanlar çığır açıcıydı). Phelps, polisiye yolsuzluk, mafya bağlantıları ve uyuşturucu ticareti ağına dalarak sürükleyici bir suç hikayesi oluşturuyor. Sanat ekibi, şehrin noir atmosferini mükemmel bir şekilde yakaladı.

Savaş öncesi noir hayranları için kompakt bir bağımsız oyun. A Case of Distrust oyununda özel dedektif Phoebe Cane, 1920'ler San Francisco'sunda bir davayı araştırıyor: sen tanıklarla konuşursun, ifade ve kanıt toplarsın, sonra sonuçlarını kanıtlamak zorundasın — basit bir "Bunu kimin yaptığını biliyorum" yeterli olmayacak, teorini gerçeklerle desteklemen gerekiyor. Oyun, tahmin etmeni sağlamaz; her sonuç gerçek kanıtlara dayanmak zorundadır ve yalnızca mantıkla davayı kazanma hissi, tüm cazibesidir. Minimalist gölge kuklası sanatı ve caz müziği, dönemin ruhunu yakalıyor, hepsi sıkı birkaç saat içinde, gereksiz uzatmalar olmadan.

Çizgi roman oyunları da noir olabilir ve Blacksad: Under the Skin bunu kanıtlıyor. Antropomorfik hayvanların dünyasında geçen bir macera, dedektif siyah bir kedi olan John Blacksad. Bir boks kulübü sahibinin cinayetini araştırırken, çok daha büyük bir komplonun peşine düşer: yerleri keşfeder, ipuçları toplar, sorgulamalar yapar ve QTE'lerle başa çıkarsın, hayvan içgüdüleri gizli olanı fark etmende yardımcı olur. Noir burada her karede var — karamsar bölgeler, yolsuzluk, entrika, sokak lambalarının altında kirli sırlar.

Chicken Police her noir dedektif klişesini alır ve antropomorfik hayvanlarla doldurur. Alaycı, eski bir horoz dedektif olan Sonny Featherland, bulanık bir davayı çözmek için eski ortağıyla bir araya gelir, Clawville adlı siyah-beyaz şehirde. Oynanış açısından, bir görsel roman olan bu oyun, araştırma içerir: yerleri incelersin, sorgulamalar yaparsın, diyalog seçersin ve ipuçlarını bir araya getirirsin. Güçlü yönleri keskin yazım, seslendirme ve yoğun atmosferdir; eleştirmenler, Blacksad'ın zayıf kaldığı yerlerde Chicken Police'ın başarılı olduğunu sürekli vurguladı.

Görsel roman The Wolf Among Us gizli Fabletown topluluğunun şerifi Bigby Wolf'u takip ediyor, burada masal ve halk hikayesi karakterleri gizlice yaşıyor. Bir dizi korkunç cinayet onu araştırmaya zorlar: diyalog seçersin, zaman sınırlı seçimler yaparsın ve QTE sahnelerinde oynarsın — her seçim önem taşır. Soruşturmalara gelince, karmaşık değiller, ancak alışılmadık ortam, sert görsel stil ve herkesin bir sırrı olduğu keskin dönüşlerle dolu bir hikaye — bunlar durumu fazlasıyla telafi ediyor.

Night Call karanlık Paris sokaklarında geçen bir noir dedektif hikayesidir. Bir cinayete tesadüfen tanık olan bir taksi şoförünü oynuyorsunuz: her gece yolcuları taşıyorsunuz ve arka koltukta geçen sohbetler, ipuçları, isimler, motivasyonlar bulduğunuz yer. Gündüzleri ipuçlarını bir tahtaya seriyorsunuz ve şüphelileri daraltıyorsunuz, saat tıkırdamaya devam ederken. Ne kadar zorlayıcı olursanız, katil o kadar dikkatli oluyor — oyun, noir soruşturmasını doğrudan kaynak yönetimi (para, zaman, şüpheliler) ile dengeliyor. Sokakların siyah-beyaz stili, yağmur ve taksi içi, tam olarak aradığı Fransız-noir havasını veriyor.

Noir, 1940'larda kalmadı — geleceğe adım attı. Neo-noir ve siberpunk noir, tanıdık temaları yüksek teknoloji dünyasına taşıyor: neon mega şehirler, her şeye gücü yeten şirketler, sosyal alt tabaka ve "yüksek teknoloji" ile "düşük yaşam"ın buluştuğu soruşturmalar. Suç, paranoya ve ahlaki belirsizlikler devam ederken, distopya, implantlar ve insan olmanın ne anlama geldiği üzerine sorular ekleniyor.

Şık bilim kurgu noir Nobody Wants to Die sizi ölümün bürokratik bir formalite haline geldiği gelecekteki New York'a bırakıyor: doğru fiyatla, bilinciniz yeni bir bedene aktarılıyor. Hayatına yönelik bir saldırıdan sonra, dedektif James Karra, resmi olmayan bir davayı üstleniyor ve şehrin elitlerinin sırlarını çözmeye başlıyor. Oynanış, suçun yeniden inşasıdır: cinayet sahnesinde zamanı ileri geri kaydırıyor, ipuçları arıyor ve bir olay zinciri oluşturuyorsunuz. En büyük kozu, Unreal Engine 5 üzerinde muhteşem bir art-deco görünümü ve yoğun bir noir atmosferidir; eleştirmenler tam olarak bu "siyah film" havası için övgüde bulundular.

2084 yılında, veba ve savaşla harabe haline gelmiş karamsar Krakow'da geçen Observer: System Redux , Bloober Team'den psikolojik korku dozu olan bir siberpunk noir'dır. Bir başkalarının zihinlerine bağlanabilen bir sinir dedektifi olarak oynuyorsunuz: oğlunuzun kayboluşunu araştırırken, şüphelilerin ve kurbanların bilincine sızıyor ve kelimenin tam anlamıyla onların çarpık anıları ve korkuları arasında dolaşıyorsunuz. Atmosfer baskıcı ve kirli-neon, Blade Runner ruhunda; remaster, OpenCritic'te 80 puan alarak Güçlü bir değerlendirme ile öne çıkıyor.

Geleceğe dair süslü unsurlara bakıldığında, Deus Ex noir ile mükemmel bir uyum sağlıyor. Kapsamlı hikayesi, nepotizm ve cezasızlıkla iç içe geçmiş güçlülerin bir komplosunu konu alıyor; belirgin kahramanlar veya kötü adamlar yok ve sürekli zor ahlaki seçimlerle karşı karşıyasınız. Oynanış, nişancı, gizlilik, RPG ve hackleme unsurlarını harmanlıyor — sorunlar birçok şekilde çözülebilir. Görsel olarak noir oyun kılavuzunu takip ediyor: şehir manzaraları ve karanlık sokaklar, arada sırada bir neon tabelayla kesiliyor.

BioShock sizi, güç ve cezasızlığın herkesi deliliğe sürüklediği bir çürümüş toplum olan Rapture'ın karamsar su altı şehriyle karşılıyor. Art-deco kalıntılarını keşfediyor, silahlar ve plazmidlerle (mutasyon yoluyla açılan genetik güçler) savaşıyor ve dağınık ses günlüklerinden düşmüş bir ütopyanın hikayesini bir araya getiriyorsunuz. Noir unsurlar, ahlaki ikilemler ve belirsiz karakterlerden geliyor — özellikle Rapture'ın ideoloğu Andrew Ryan'dan. Dönem atmosferi ve caz-orkestra müziği, hikayenin zaten açıkça söylediğini vurguluyor: bu şehir kendini yedi.

DEX zengin siberpunk dünyası ve hikayesi sayesinde neo-noir'a mükemmel bir şekilde uyuyor. Bir yan kaydırmalı RPG'dir: Dex adında, Harbor Prime şehrini gölgelerden yöneten gizli bir organizasyon olan Complex'e karşı savaşa zorla atılan genç bir kadını oynuyorsunuz. Oynanış, sokak ve gecekondu keşfini, yakın dövüş ve silah kullanımı, yetenek geliştirmeleri ve siber uzaya dalışlarla harmanlıyor — her bir dal, görevleri ele almanın farklı yollarını açıyor. Diyaloglar ve seçimler sizi birkaç sonlardan birine yönlendiriyor, neon sokaklar ve yozlaşmış kurumlar, küçük adamın sisteme karşı savaştığı klasik bir noir geleceğini resmediyor.

Lacuna ne olduğunu gizlemiyor — noir, başlıkta açıkça yer alıyor. Siz, siberpunk ve "kara film" kesişiminde bir bilim kurgu dünyasında dedektif Neil Conrad'sınız: siyasetin ve suçun umutsuzca iç içe geçtiği bir gelecekte, yüksek rütbeli bir yetkilinin cinayetini araştırıyorsunuz. Oynanış, sonuçları olan klasik bir nokta ve tıkla soruşturması: suç sahnelerini inceliyorsunuz, sorular soruyorsunuz, ipuçları topluyorsunuz ve teoriler geliştiriyorsunuz, ardından geri alınamaz kararlar veriyorsunuz. Oyun, doğru yapıp yapmadığınızı size söylemeyecek — sadece sonrasında ne olacağını gösteriyor. Her oyun geçişi kendi sonuna ulaşıyor ve hatalarınız ve iyi kararlarınız, kredilere kadar sizinle kalıyor.

Yaşlanan bir polis şefi, tamamen çürümüş bir şehirde emeklilikten önceki son aylarını geçiriyor — bu, This Is the Police adlı, bir karakolu yönetme üzerine neo-noir bir hikaye. Çağrılara devriye atıyorsunuz, yasanın sınırında zor kararlar alıyorsunuz ve parayı biriktirmek için yolsuzluğa göz yumuyorsunuz. Suç patronları ve güçlü politikacılar, istemediğiniz ahlaki seçimlere sizi köşeye sıkıştırıyor. Karanlık metin ve yönetim formatı ile umutsuz ton, onun noir özelliklerini ortaya çıkarıyor. Eğer polis işi ilginizi çekiyorsa, en iyi polis ve dedektif oyunları listemiz var.

Noir hızlı tempolu da olabilir. Burada "kara film" in karanlık estetiği, aksiyonla buluşuyor: yavaş çekim silah çatışmaları, intikam, karanlık geçmişe sahip alaycı kahramanlar ve gölgelerde boğulan şehirler. Hikaye ve tarz noir kalıyor — kırık bir kahraman, kadercilik, ahlaki çürümüşlük — ama adrenalin ve muhteşem dövüşler karışıma katılıyor.

Remedy'nin Max Payne ikilisi, karanlık bir noir nişancı oyununun örneğidir. Ailesinin ölümünden parçalanmış eski polis Max Payne, intikam almak için yola çıkar, eğri polisler ve New York mafyasıyla karşılaşır. Oynanış, Bullet Time (yavaş çekim) ve akrobatik kaçışlarla dinamik silah çatışmalarına dayanırken, savaşlar arasında hikaye, çizgi roman panelleriyle anlatılır ve kahramanın ağır iç monologu ile desteklenir. Beklenmedik dönüşler ve bir adamın uçurumun kenarında duruşu, nişancı oyunları için alışılmadık bir durumdu — ve seriyi bir efsane haline getirdi.

El Paso, Elsewhere Max Payne klasiklerine açık bir aşk mektubudur. Kahraman James, eski sevgilisi — bir vampir kraliçesi — durdurmak ve yolda rehineleri kurtarmak için doğaüstü bir motelin sonsuz katlarından aşağıya iner. Oynanış, yavaş çekim dalışlar ve kurt adamlar, düşmüş melekler ve diğer canavarlara karşı silahlı çatışmalarla üçüncü şahıs nişancı oyunudur. Bilinçli olarak "düşük poligon" görünümü, 2000'lerin başlarına geri dönüyor, güçlü bir toksik ilişkiler ve bağımlılık hikayesi ise sizi ateşli çatışmalar kadar sıkı tutuyor.

Katana Zero sizi bir darbe ile öldüren ve bir darbe ile ölen bir samuray suikastçısının rolüne sokuyor. Amnezi geçiren kahraman, zamanı yavaşlatabilir ve "geleceği" "tahmin" edebilir: seviyeleri yıldırım hızında darbelerle temizler, mermileri saptırır ve tuzaklar kurar, ardından görevler arasında dallanan diyaloglar aracılığıyla geçmişini açığa çıkarır. Şık piksel sanatı, synthwave müzikleri ve karamsar alaycılık, onu en iyi bağımsız oyunlardan biri haline getirdi: OpenCritic'te 84 ve Steam'de %97 olumlu inceleme.

The Saboteur , İkinci Dünya Savaşı ortamında noir tarzını harmanlayan bir üçüncü şahıs aksiyon oyunudur. Nazi işgali altındaki Paris'te, intikam peşindeki İrlandalı tamirci-şampiyon Sean Devlin, öldürülen bir arkadaşının intikamı için Direniş'e katılır. Oyun, hem görsel hem de tematik olarak imza niteliğinde bir numara sunar: işgal altındaki bölgeler, eski bir noir film karesi gibi keskin siyah-beyaz tonlarda boyanmıştır ve yalnızca bu bölgeleri kurtardığınızda renkler — ve 1940'ların caz havası — geri gelir. Oynanış, Nazi tesislerine karşı sabotaj, gizlilik, Montmartre'da çatı parkuru, araba hırsızlığı ve silahlı çatışmalarla dolu açık bir dünyadır. Hikaye, Devlin'in bu savaşı idealizm için değil, kişisel bir yas için verdiği ağır iç monolog ve noir kaderciliği ile doludur.

Bazen noir, doğaüstü bir doz alır — ve duvardaki gölgeler bir metafordan daha fazlası çıkar. Bu oyunlarda, klasik noir motifleri (soruşturma, umutsuzluk, karanlık sırlar) mistik, paranormal yetenekler ve korku unsurlarıyla iç içe geçer. Buradaki dedektif genellikle başkalarından gizli olanı görür ve gerçek ile öteki arasındaki sınır bulanıklaşır. Bu oyunların birçoğu korkunun eşiğinde yer alır — gerçekten korkutucu bir şey istiyorsanız, en iyi korku oyunları derlememize göz atın en iyi korku oyunları.

Etkileşimli gerilim oyunu Heavy Rain , Quantic Dream'den dört sorunlu kahramanı Origami Katili davası etrafında bir araya getirir — cesetlerin üzerinde kağıt figürler bırakan bir seri katil. Oynanış "etkileşimli sinema"dır: sahne inceleme, dallanan diyaloglar ve tek bir tuş basışının olayların seyrini değiştirdiği gergin QTE'ler. Her aşamadaki kararlar, karakterlerin kaderlerini ve sonu ciddi şekilde etkiler — bir kahraman ölebilir ve geri dönmeyebilir. Yoğun, bunaltıcı atmosfer, jenerik akana kadar durmaz.

Ethan Carter'ın Kayboluşu sizi ilk dakikalardan itibaren yakalar: yaşlı dedektif Paul Prospero olarak, Ethan Carter adındaki bir çocuğun kayboluşunu araştırmak için Red Creek köyüne geliyorsunuz — ve hemen buranın göründüğü gibi olmadığını hissediyorsunuz. Hiçbir işaret yok, elinizi tutan yok: orman yollarında ve terkedilmiş evlerde dolaşıyor, olan bitenin izlerini buluyor ve olayların hangi sırayla geliştiğine kendiniz karar veriyorsunuz. Kahramanın doğaüstü bir yeteneği var — bulduğu ipuçlarından bir suç mahallini yeniden oluşturuyor, aslında onu önünüzde yeniden canlandırıyor. Karanlık bir atmosfer, sessiz korku unsurları ve tahmin edilemez dönüşler, pek az kişinin tahmin edebileceği bir finale yol açıyor; tüm bunlar, o dönemde tür için gerçekten fotoğraf gerçekçiliğinde olan görsellerle ve hala yavaşlamak için değerli olan bir deneyimle gerçekleşiyor.

Murdered: Soul Suspect listeye biraz doğaüstü bir şey ekliyor. Dedektif Ronan O'Connor, açılış dakikalarında vuruluyor ama gitmeyi reddediyor: bir hayalet olarak, kendi cinayetini tarihi Salem'de araştırmaya devam ediyor; burada doğaüstü korkusu asla gerçekten kaybolmamış. Oyun, ruhsal güçler üzerine kurulu — duvarlardan ve kapılardan geçiyor, yaşayanların düşüncelerinin parçalarını okuyor, onların eylemlerini etkilemek için onları ele geçiriyor ve düşmanca şeytani varlıklardan kaçarken ipuçları topluyorsunuz; bu varlıklar sizi sonsuza dek silip atabilir. Noir unsurları, en çok Salem'in karanlık arka sokaklarında ve O'Connor'ın kendisinde — inatçı, alaycı ve ölümden sonra bile davayı bırakmaya istekli olmayan bir karakter olarak ortaya çıkıyor.

Batık Şehir bir Lovecraft tarzı noir dedektifidir. Özel dedektif ve savaş gazisi Charles Reed, Oakmont'un su basmış 1920'ler kasabasına gelir; burada sakinler, vizyonlar ve yavaş yavaş gelişen delilikle boğuşmaktadır — ve ardı ardına bir vaka üstüne bir vaka alır. Araştırma ana çekim noktasıdır: oyun elinizi tutmayı reddeder — ipuçlarını kendiniz arar, ifadeleri karşılaştırır, şehir arşivlerinde kazı yapar ve hiçbir ipucu olmadan sonuçlar çıkarırsınız. Atmosfer baskıcı ve nemli, o imza Lovecraft tarzı korku bir noir kabuğuna sarılmış. Savaş, dedektiflik işinden daha zayıf, ancak kasvetli gizem ve dünya için adil bir takas; ayrıca bir Unreal Engine 5 remaster'ı da var. Eğer Lovecraft tarzı sizi çekiyorsa, en iyi Lovecraft tarzı oyunlar listemiz var.

En sıradışı noir genellikle bağımsız ve auteur stüdyolarından gelir. Buradaki odak metin, diyalog ve atmosfer üzerinedir: soruşturma bir metafor olabilir, mizah umutsuzluğun yanında durur ve sanat tarzı hikaye kadar önemlidir. Bu, yazmayı, ahlaki tonları ve alışılmadık bir yaklaşımı, silahlı çatışmalar ve özel efektler yerine değer verenler için bir noir'dır.

Metin tabanlı RPG Disco Elysium yoksulluk ve zorluklarla dolu bir dünyada geçiyor — ve bu onu gerçek bir noir yapan tam da budur. Dedektif Harry Du Bois, bir cinayeti araştırmak için Martinaise kasabasına gelir, ancak bir içki benderine kapılır ve hafızasını kaybeder, bu yüzden kendini toparlamaya çalışırken davayı yürütmek zorundadır. Savaş yerine diyalog ve yetenek kontrolleri vardır: kahramanın kişiliğinin onlarca yönü kafasında tartışır, onu teşvik eder ve kışkırtır. Gerçekçilik o kadar yüksektir ki oyun oyuncuyu da şişenin dibine çekebilir; Metacritic'te 91 civarında bir puanı var.

Pentiment ortaçağ el yazması gibi çizilmiş mistik bir dedektif: her karakter ve detay el ile yazılmış ve fırçalanmış gibi görünüyor. Sanatçı Andreas Maler, umutsuzlukla ezilmiş gibi görünen bir Bavyera kasabası ve manastırında cinayetleri araştırıyor. Oynanış, "doğru" cevapların olmadığı konuşma, seçim ve soruşturmadır: teoriler toplarsınız ama asla kesin olarak bilemezsiniz ve kararlarınız kasabanın kaderinde yıllar boyunca yankılanır. Oyun Metacritic'te 88 puan alıyor.

Grim Fandango Remastered klasik noir unsurlarını alır ve kendine özgü mizahıyla kalıpları kırar. Manny Calavera — bir ölüm sonrası seyahat acentesi — bir cinayet davasına ve büyük bir dolandırıcılığa karışır. Bu bir macera görevi: Ölüm Ülkesi'nde yerleri keşfeder, renkli karakterlerle konuşur ve bulmacaları çözümlersiniz. Karanlık atmosfer ve entrika, Meksika folklörüyle birlikte yer alır ve kahramanın havalı replikleriyle birleşir, bu yüzden macera daha eğlenceli hale gelir.

Danganronpa, türün Japonca bir yorumu olup, dedektif hikayesi, gerilim ve görsel roman karışımıdır. Bir grup lise öğrencisi bir tuzağa düşer: tek çıkış yolu bir sınıf arkadaşını öldürmek ve "sınıf yargılaması" sırasında yakalanmamaktır; burada diğerleri suçu çözmeye çalışır. Seri, bu formülü Danganronpa: Trigger Happy Havoc ile tanıtır — karakterlerle sohbet eder, mini oyunlar oynar ve mahkeme düellolarında kanıtlarla yalanları parçalarsınız. Görsel tarz klasik noir'dan oldukça uzaktır, ancak karamsar teması ve umutsuzluk atmosferi onu türle daha sıkı bir şekilde bağlar.

Noir oyunları, "kara film" karanlık estetiğine dayanır: alaycı kahramanlar, umutsuz bir atmosfer, suç ve zor ahlaki seçimler. Genellikle dedektif soruşturması, yüksek kontrastlı görseller ve ağır bir ton eklerler. Noir oyunları, klasik, 1940'lar havasında ve neon bir gelecekte geçen neo-noir formlarında gelir.

En kolay giriş noktaları L.A. Noire (altın standart noir dedektifi), Disco Elysium (derin bir metin tabanlı RPG) veya Max Payne (Bullet Time ile bir noir nişancı)dır. Daha yeni bir şey arıyorsanız, Nobody Wants to Die'ı deneyin.

Klasik noir, 1940'lar–'50'ler dedektif kurgusunun tarzını miras alır: yağmurla ıslanmış sokaklar, özel dedektifler, siyah-beyaz görseller. Neo-noir, aynı temaları geleceğe veya bir siberpunk ortamına taşır — neon mega şehirler, şirketler ve teknoloji. Neo-noir örnekleri arasında Observer, Nobody Wants to Die, Deus Ex ve Katana Zero bulunmaktadır.

Bu derlemedeki hemen hemen her oyun Steam üzerinden PC'de mevcuttur. PC'deki en iyi noir oyunları arasında Disco Elysium, L.A. Noire, Pentiment, Max Payne, Observer ve Katana Zero bulunmaktadır. Çoğu, Nobody Wants to Die gibi en talepkar olanlar hariç, zayıf donanımlarda bile çalışır.

En güçlü noir dedektifleri L.A. Noire, Disco Elysium, Blacksad: Under the Skin ve Nobody Wants to Die'dır: her birinde ipuçları arar, sorgulamalar yapar ve suçu çözüme kavuşturursunuz. Hepsi klasik dedektif hikayesi hayranlarıyla da oldukça iyi bir şekilde buluşuyor.

Peki, senin favori noir oyunun hangisi? Bir şeyi atladıysak — yorumlarda belirt ve bunu konuşalım!

Eğer tür hoşuna gittiyse, daha fazla araştırmaya devam et — noir, dedektif kurgusuyla yakından ilişkilidir. Daha fazla soruşturma istiyorsan, en iyi dedektif oyunları listemize göz at: orada klasik dedektiflerden deneysel bulmacalara kadar pek çok akraba ruh var. Ve aşağıda ana listeye girmeyen ama zamanına değer birkaç noir seçeneği daha var.

Backbone bir noir dedektif oyunudur; özel dedektif Howard Lotor — bir rakun — antropomorfik hayvanlarla dolu, distopik, yağmurlu Vancouver'da davalarla ilgilenir. İlk birkaç saat için atmosferi sağlamlaştıran gizlilik, sorgulamalar ve ipucu avlama, hikayenin sonunda herkes için uygun düşmeyen beklenmedik bir yöne kayar.

Kırmızı İpleri Kulübü , beklenmedik bir ikili etrafında inşa edilmiş bir siberpunk noir'dır: barmen Donovan, insanları okuyabilir ve müşteriden ihtiyaç duyduğu belirli özelliği ortaya çıkarmak için kokteyller karıştırır, bunu bir kurumsal komployla ilgili ayrıntıları açığa çıkarmak için kullanır. Dışarıda çalışan hacker Akara, kurumsal sistemlere girerek Donovan'ın yalnızca konuşmadan elde edemediği bilgileri araştırır. Birlikte, bir megakorporasyonun insan duygularını kitlesel olarak "düzeltme" projesini sabote etmeye çalışıyorlar. Oyun deneyimi beklenmedik: kokteyl dağıtımını yönetiyorsunuz, konuşmaları dinliyorsunuz ve ara sıra her şeyin merkezindeki implantları inşa eden bir android mühendis olarak oynuyorsunuz. Seçimler, birkaç sonun birine doğru birikir ve gece barının noir atmosferi, neon ışıklar ve keskin senaryo gözlerinizi ayırmanıza izin vermez.

Şüphelerin Gölgesi , gerçekten yaşayan bir noir-siberpunk şehirde geçen prosedürel bir dedektif simülasyonudur: yüzlerce sakin her birinin bir işi, bir programı, bağlantıları ve sırları vardır ve katil, o simülasyonun içinde gerçek bir kişidir, davaya dahil edilmiş senaryolu bir kötü adam değildir. Kilitleri açar, başkalarının postalarını karıştırır, anahtar kartları alır, veritabanlarında araştırma yapar ve şüphelileri daraltırsınız — işaret yok, ipucu yok, sadece mantık ve dikkat. İki dava asla aynı şekilde oynanmaz ve "doğru" bir cevap yoktur, ta ki geçerli olanı bulana kadar. Bazı yerlerde zorlu ve hatalıdır — erken erişim etiketi bunu gösteriyor — ama açık bir soruşturma kum havuzu olarak, hala kendi kategorisinde yer alıyor.