PC ve Konsollarda En İyi Lovecraftian Oyunlar ve Cthulhu İlhamlı Başlıklar

Oyunlar, yazar H. P. Lovecraft'ın eserlerine dayanmaktadır ve onlarca yıldır yapılmaktadır — 1990'lardan beri geliştiriciler, Cthulhu, Dagon ve diğer Antik Varlıklar hakkındaki mitleri ekrana taşımaya çalışıyor. Yıllar içinde, bu hem unutulmaz tentaküllü korkulara hem de kozmik korku, delilik ve insanın önemsizliği temalarını dikkatlice keşfeden gerçek başyapıtlara yol açtı. 2026'da, "Lovecraftian" oyunlar, retro nişancı ve dedektif hikayelerinden, sert RPG'lere ve ana düşmanın bir canavar değil, zihin olduğu yavaş tempolu psikolojik anlatılara kadar geniş bir yelpazede ortaya çıkmaya devam ediyor.

Son yıllarda, bu tür projelerin listesi önemli ölçüde büyüdü. Call of Cthulhu: Dark Corners of the Earth gibi klasiklerin yanı sıra atmosferik dedektif oyunları, karanlık balıkçılık korkusu Dredge gibi beklenmedik hitler de ortaya çıktı ve Lovecraft'ı sadece tentaküller hakkında bir meme koleksiyonu olarak değil, rahatsız edici, derin insan hikayelerinin bir kaynağı olarak ele alan yeni bağımsız deneyler de var.

Bu makalede, 2026'da oynanması gereken en iyi Lovecraftian ve Cthulhu ilhamlı oyunları derledik. Burada hızlı tempolu retro FPS başlıkları, su basmış sokaklarda geçen soruşturmalar, klasik macera oyunları, birinci şahıs korku deneyimleri ve hem sağlık hem de akıl sağlığını izlemeniz gereken Lovecraftian RPG'leri bulacaksınız. Seçimi kategorilere ayırdık: nişancı ve aksiyon, dedektif ve macera, görevler, strateji ve RPG'ler, ayrıca Lovecraft'ın hikayelerini doğrudan uyarlamayan ama kozmik korkunun özünü yakalayan oyunlar. Bu, ruh halinize uygun bir şey bulmayı kolaylaştırır — ister Innsmouth'ta bir kabus, ister sisli denizde tuhaf bir av olsun.

Eğer sadece not okumak ve akıl sağlığınız hakkında endişelenmek istemiyorsanız, aynı zamanda tarikat üyelerine ve yaratıklara aktif olarak ateş etmek istiyorsanız, bu oyunlarla başlayın. Her zaman kaynak materyaline sıkı sıkıya bağlı kalmasalar da, insanın çok daha eski ve güçlü bir şeyle yüzleşme heyecanını iletme konusunda mükemmeldirler.

Forgive Me Father , klasiklerden ilham alan, Doom ve Blood gibi, ancak güçlü bir Lovecraftian dokunuşla retro bir birinci şahıs nişancı oyunudur. Ana karakter, küçük bir Yeni İngiltere kasabasına gelir ve yerel halkın ya kaybolduğunu ya da canavarlara ve fanatiklere dönüştüğünü çabucak fark eder. Silahlarınızı kapmak, giderek daha dengesiz bir cephane oluşturmak ve çürüyen kiliselerde, bodrumlarda ve çürümüş sokaklarda dehşetleri parçalamak zorundasınız.

Delilik sistemi sadece hikayeyi değil, aynı zamanda oyunun oynanışını da etkiler: düşmanları ne kadar aktif bir şekilde öldürürseniz, ana karakter o kadar deliliğe sürüklenir — ve yetenekleri o kadar güçlenir. Aynı zamanda, görseller bozulur, arayüz "süzülmeye" başlar ve her şey canlı bir kabusa dönüşür. Forgive Me Father, cesur görsel tarzı, agresif oynanışı ve Lovecraftian korku dünyasında geçen "saf" FPS başlıklarından biri olmasıyla övülmektedir.

Forgive Me Father 2 , orijinalin fikirlerini genişletir ve Lovecraftian korkuya daha da derinlemesine dalar. Ana karakter, Kadim Olanlar tarafından yaratılan gerçeklik bükücü kabuslara dalar, tarikatlar ve canavarlara karşı savaşır ve yavaş yavaş gerçeklikten kopar. Oynanış, hızlı tempolu bir çizgi roman tarzı retro nişancı olarak kalır, ancak seviyeler daha karmaşık ve deneysel hale gelir ve delilik ekranda olanları daha güçlü bir şekilde etkiler. İlk oyun sizin için işe yaradıysa, devamı daha karanlık ve daha büyük ölçekli bir devam gibi hissediliyor. Ve daha fazla kanlı FPS oyunları arıyorsanız, en acımasız ve kanlı oyunlar listesini kontrol edin.

Tesla vs Lovecraft , Lovecraft'ın mirasına çok serbest bir yaklaşım sergiliyor. Burada, dahi mucit Nikola Tesla, yazarın kendisi tarafından dünyamıza çağrılan canavar sürüleriyle savaşır. Karanlık korkunun yerine, renkli efektler, düşman dalgaları, bir mech kostümü ve çılgın aletler alırsınız.

Oynanış, dinamik bir çift joystickli nişancı: arenalarda koşuyor, yükseltmeler topluyor, duvarlardan teleport oluyor ve yaratık dalgalarını yok ediyorsunuz. Lovecraftvari unsur, düşman tasarımı, seviye isimleri ve dünyanın tamamen aklını kaybetmiş olduğu hissi ile ortaya çıkıyor. Lovecraft’ın evrenini sevenler için ideal bir seçimdir, ancak saf karamsarlık istemeyenler için — bazen Cthulhu ve shoggoth'larla kaotik bir yıkım serbest bırakmak yeterlidir.

Eğer araştırmaları, kasvetli kasabaları ve yavaşça artan bir korku hissini, ateş etmekten daha çok tercih ediyorsanız, bu bölüme bir göz atın. Burada, karakterler daha sık konuşur ve ipuçları arar, savaşmaktan çok, ana silahlar çıkarım ve güçlü sinirlerdir.

Call of Cthulhu: Dark Corners of the Earth, 2005 yılında piyasaya sürüldü ve hala tanımlayıcı Lovecraftvari oyunlardan biri olarak kabul ediliyor. Garip sakinleri, Dagon tarikatı ve unutulmaz anlarıyla Innsmouth'un kasvetli liman kasabasını içeriyor — efsanevi otelden kaçış veya Dagon ile karşılaşmalar gibi.

Ana karakter, dedektif Jack Walters, bir tarikatla karşılaştıktan sonra sinir krizi geçirir ve birkaç yıl bir klinikte geçirir. İşe döndüğünde, Innsmouth'ta bir davayı üstlenir ve kasabanın sırlarla dolu olduğunu, sakinlerinin ise korkutucu bir şey saklıyormuş gibi davrandığını çabucak fark eder. Oyun, araştırmayı, gizliliği, silahlı çatışmaları ve sürekli bir delilik tehdidini birleştirir: karakter sadece fiziksel yaralar değil, aynı zamanda psikolojik yaralar da yaşayabilir — halüsinasyonlar, panik ataklar ve titreyen eller.

Modern standartlara göre, Dark Corners of the Earth kaba gelebilir, ancak Lovecraft’ın erken hikayelerinin en iyi temsilcilerinden biri olmaya devam ediyor. Eski arayüzler ve hantal kontroller sizi korkutmuyorsa, hala deneyimlemeye değer.

The Sinking City Lovecraft'tan ilham alan açık dünya dedektif oyunudur. Sherlock Holmes oyunlarıyla tanınan Ukraynalı stüdyo Frogwares, kozmik korku alanına uzmanlığını getiriyor. Londra yerine, sakinlerinin akıl sağlığını kaybettiği ve kabuslar gördüğü, yavaş yavaş denize batan yarı unutulmuş bir liman şehri olan Oakmont'u keşfediyorsunuz.

Ana karakter Charles Reed, rahatsız edici vizyonlar yaşamaktadır ve hem kendisinin hem de şehrin başına gelenleri anlamak umuduyla Oakmont'a gelir. Oyuncu, yerel halk için davaları araştırır, suç mahallerini inceler, olayları “zihin sarayı” ve doğaüstü yetenekler kullanarak yeniden oluşturur ve bu süreçte akıl sağlığını kaybetmemeye çalışır. Ana özelliklerden biri “buraya git” işaretlerinin olmamasıdır: ipuçlarını analiz etmeli, adresleri karşılaştırmalı ve ipuçlarını kendi başınıza takip etmelisiniz.

Savaş ve geçiş mekanikleri mükemmel değil, ancak atmosfer ve araştırmacı oyun deneyimi açısından The Sinking City'i atlamak zor. Açık dünya, dedektif oyun deneyimi ve Lovecraft mitolojisini birleştirmeye çalışan birkaç projeden biridir. Özellikle, şu anda geliştirilmekte olan bir devam oyunu, The Sinking City 2, bulunmaktadır.

Call of Cthulhu (2018), aynı temalara daha kompakt, hikaye odaklı bir bakış sunuyor. Bu, sadece Lovecraft'ın eserine değil, aynı zamanda Call of Cthulhu masaüstü RPG'sine dayanan bir macera korku oyunudur. Ana karakter, dedektif Edward Pierce, Darkwater Adası'ndaki bir sanatçının ailesinin ölümünü araştırır ve yavaş yavaş tarikatlar, eski tanrılar ve kişisel kabuslar dünyasına dalar.

Oynanış, keşif, diyalog, ipucu bulma ve ara sıra gizlilik bölümleri etrafında döner. İkna, psikoloji ve gizlilik gibi niteliklere sahip basit bir RPG sistemi vardır: daha yüksek beceriler ek diyalog seçenekleri ve çözümler açar, ancak başarı asla garanti değildir — zar atma işlemleri hala arka planda gerçekleşir, masaüstü oyunundaki gibi.

Oyunun gücü zorlukta değil, atmosferdedir: baskıcı iç mekanlar, sürekli izlenme hissi, garip fısıldamalar ve ana karakterin kimliğinin yavaş yavaş parçalanması. Aşırı zorluk veya saatlerce süren bulmacalar olmadan Lovecraftian korku arayanlar için sağlam bir seçim.

Dredge , Lovecraftian korkuyu çok alışılmadık bir bakış açısıyla sunan son bir örnektir. İlk bakışta, rahat bir bağımsız balıkçılık simülatörü gibi görünüyor: bir botu kontrol ediyorsunuz, denize açılıyor, balık tutuyor, avınızı satıyor ve geminizi yükseltiyorsunuz. Ancak sisin içine daha fazla açıldıkça, suyun altında derin bir insani olmayan bir şeyin gizlendiği daha net hale geliyor ve yerel halk, söylediklerinden çok daha fazlasını biliyor.

Gündüzleri, Dredge neredeyse meditasyon gibidir — rotalar ve envanter yönetimi hakkında. Geceleri ise gergin bir korkuya dönüşüyor: karanlık yaklaşırken, garip şekiller belirmeye başlıyor ve karakteriniz gerçek olmayabilecek şeyler görmeye başlıyor. Nadir kaynaklar için her şeyi riske atıp atmamaya veya fırtınayı güvenli bir limanda beklemeye karar vermeniz gerekiyor. Doğrudan referanslar olmadan, yine de Lovecraft'ın özünü yakalıyor — insanlık ile anlaşılamaz bir uçurum arasındaki çatışma — bu da onu türün en başarılı son yorumlarından biri yapıyor.

Nokta ve tıklama maceralarını ve bulmacalar ile anlatı üzerine odaklanmış yavaş tempolu, hikaye odaklı deneyimleri özleyenler için bu bölüm keşfetmeye değer. Burada daha az aksiyon var, ancak daha fazla diyalog, bulmaca ve garip kasabalara, kasvetli malikanelere ve akıl hastanelerine tamamen dalma fırsatları var.

Chronicle of Innsmouth: Mountains of Madness , The Shadow over Innsmouth ve At the Mountains of Madness'tan ilham alan, klasiklere benzer piksel sanatıyla modern bir nokta ve tıklama macerasıdır. Görsel olarak, Broken Sword ve Grim Fandango gibi oyunlara bir geri dönüş hissi veriyor, ancak ton olarak bir parodi yerine ciddi bir Lovecraft hikayesi sunuyor.

Hikaye, bir dedektifin Innsmouth yakınlarında bilincini yeniden kazanmasıyla başlıyor — yaralı, neredeyse işlevsel olmayan ellerle ve olan bitene dair parçalı anılarla. Gerçeği ortaya çıkarmalı, düşmanca kasabadan kaçmalı ve ritüel cinayetlerini araştırmalıdır. Bu süreçte, tarikat üyeleri, antik dehşetler ve kendi korkularıyla karşılaşır.

Oynanış, tür geleneklerini takip ediyor: mekanları keşfet, eşyaları topla, birleştir ve mantık ile envanter bulmacalarını çöz. Klasik macera oyunlarının ve Lovecraft’ın orijinal eserlerinin hayranları, birçok doğrudan referansı ve uyumlu bir orijinal hikayeyi takdir edecektir.

Darkness Within: In Pursuit of Loath Nolder ve devamı The Dark Lineage , bu sefer daha karanlık ve daha gerçekçi bir tonla başka bir Lovecraft esinlenmeli macera sunuyor. Ana karakter, dedektif Howard Loreid, anlaşılmaz bir şeyle karşılaştıktan sonra kaybolan ve daha sonra yeniden ortaya çıkan gizemli araştırmacı Loath Nolder'ın davasını araştırıyor — şimdi bir dizi acımasız cinayetle bağlantılı.

Hikaye, eski malikaneleri keşfederek, günlükleri okuyarak ve ipuçlarını analiz ederek gelişiyor. Ana özelliklerden biri “düşünce analizi” sistemidir: ana karakter, kelimeleri ve ipuçlarını kelime kelime çözebilir, önemli unsurları vurgulayabilir ve yeni diyalog seçenekleri ve eylemleri açan sonuçlar çıkarabilir. Bu, her şeyi tıklamak yerine gerçekten soruşturmayı düşünme hissini yaratır.

Görsel olarak, Darkness Within biraz eski, ancak modern çözünürlükler ve güncellenmiş dokularla yapılan yeniden yayınlar sayesinde oynanabilirliğini koruyor. Ancak, anlatı ve Lovecraft atmosferi açısından, görev-korku türündeki en güçlü girişlerden biri olarak öne çıkıyor.

Sherlock Holmes: The Awakened alışılmadık bir birleşimdir; Arthur Conan Doyle'un dünyası Cthulhu mitolojisiyle çarpışır. Ünlü dedektif Holmes ve Dr. Watson, kaybolan bir hizmetçiyle ilgili sıradan bir davayla başlarlar, ancak hızla eski tanrılara tapan bir tarikatı ortaya çıkarırlar. Soruşturma onları sisli Londra'dan liman bölgelerine, psikiyatri hastanelerine ve korkunç ritüellerin yapıldığı uzak adalara götürür.

Orijinal versiyon, mekanları dikkatlice incelediğiniz, ipuçları aradığınız ve mantıksal bulmacaları çözdüğünüz klasik bir birinci şahıs macerasıdır. 2023 remake'i grafiklerini, kontrollerini ve birkaç hikaye unsurunu yeniden düzenlemiştir, ancak genel olarak ana hikaye ve Lovecraftian ruhunu korumaktadır. Kozmik korkuyla yüzleşen bir kahraman rolünde Holmes'u görmek isteyen Frogwares'in dedektif oyunlarının hayranları için mükemmel bir seçimdir.

Anchorhead klasik etkileşimli kurgu ruhunda bir metin macerasıdır, Call of Cthulhu: Shadow of the Comet ise 1990'ların başlarından kalma bir piksel sanat korku macerasıdır. Her ikisi de türün tarihine ilgi duyuyorsanız ayrı bir şekilde anılmayı hak ediyor. Anchorhead, hikayesi ve yalnızca metinle korku yaratma yeteneği ile etkileyici kalmaya devam ederken, Shadow of the Comet size kasvetli bir kasabada dolaşma, bir Cthulhu tarikatıyla yüzleşme ve kozmik korkunun video oyun uyarlamalarının gerçekten nerede başladığını anlama fırsatı sunar.

Eğer sadece bir kâbusun gelişini izlemek istemiyorsanız — bir grubu yönetmeyi, yapılar planlamayı ve acımasız kararlarla başa çıkmayı tercih ediyorsanız — o zaman strateji oyunlarına ve RPG'lere yönelin. Bu oyunlarda, Lovecraftian korku mekanikler aracılığıyla ifade edilir: kayıplar kaçınılmazdır, kaynaklar her zaman azalır ve akıl sağlığı sağlık kadar hızlı bir şekilde tükenir.

Madness Kaynağı , Lovecraft'ın kurgusundan ilham alan çarpık Loam Ülkeleri'nde geçen karanlık bir 2D roguelite'dır. Siz, prosedürel olarak üretilen mekanlardan geçerken ve her seferinde yeni bir görünüm kazanan AI tarafından üretilen canavarlara karşı savaşırken bir acolyte olarak oynarsınız. Görsel olarak, gerçek bir yağlı boya kabus gibi hissettiriyor: etli soyutlamalar, delilik kuleleri, garip ritüeller ve dünyanın çoktan öldüğü ve sadece parçaları topladığınız hissi. Savaş ve denge mükemmel değil, ancak oyun kaotik, yapışkan kozmik korkuyu yakalamada mükemmel bir iş çıkarıyor.

En Karanlık Zindan , Lovecraft ve gotik korkudan ilham alan bir referans taktik RPG'dir. Burada, tek bir kahramanı değil, talihsiz maceracıların tamamını kontrol edersiniz ve onları kadim kötülükten arındırmak için bir atalar malikanesine gönderirsiniz. Premis, bir aptal soylunun malikanesinin altında bir şey kazması ve dünyaya kozmik pislik salması — tipik bir Lovecraft hikayesinin yoğunlaştırılmış versiyonu gibi görünüyor.

Oynanış, prosedürel olarak üretilen zindanlara yapılan seferler etrafında dönüyor. Eşsiz sınıflara, stres seviyelerine ve tuhaflıklara sahip bir kahraman partisi, yer altı mezarlarını keşfeder, tarikatçılarla ve canavarlarla savaşır ve hayatta kalırsa yaralarını sarmak için kasabaya döner. Ana Lovecraft mekanizması stres ve delilik sistemidir. Karakterler sadece HP kaybetmez: histeriye kapılır, paranoyaklaşır, donakalır veya aksine, sinirsel çöküşün eşiğinde kahramanca eylemler gerçekleştirirler.

En Karanlık Zindan 2 , bir roguelike yolculuğu biçiminde bu fikri geliştirir: bir aşiret arabasını ölmekte olan bir dünyadan geçirirsiniz ve her koşu, bozulmanın kaynağına ulaşma girişimidir. Daha az kasaba yönetimi vardır, ancak daha fazla prosedürel olay ve hikaye dalı vardır, aynı zamanda kaçınılmaz çürüme ve kadim güçler karşısında çaresizlik temaları da bozulmadan kalır. Oyun son derece zorlayıcı olabilir, bu da onu tüm zamanların en zor video oyunları hayranları için mükemmel bir seçenek haline getirir.

Lovecraft's Untold Stories Lovecraft'ın hikayelerine dayanan bir aksiyon roguelite'dır. Oyuncu, bir dedektif, bir cadı, bir profesör ve diğerleri gibi birkaç kahramandan birini seçer ve malikaneler, hastaneler, liman kasabaları ve tarikat yuvaları gibi prosedürel olarak oluşturulmuş mekanlara dalar. Her koşuda ipuçları arar, canavarlara karşı savaşır, karakterinizi geliştirir ve sonunda Büyük Eski Tanrılara meydan okumak için ekipman toplarsınız.

Oyun, üstten bakış açısıyla nişan alma, hafif diyalog ve basit soruşturmaları birleştirir. Tasarımındaki bazı tekrarlılık ve pürüzler nedeniyle eleştirilmiştir, ancak Cthulhu Mitolojisi'ne yapılan bolca referans, çeşitli kahraman kadrosu ve Lovecraft masa oyunu kampanyasının hızlı tempolu bir roguelite formatına dönüştürülmesi hissi için övülmüştür.

Lovecraft's Untold Stories 2 orijinalin fikirlerini genişletir: yeni karakterler, daha fazla silah ve ekipman ekler, patronlar ve mekanlar listesini genişletir ve kaynak toplama ve zanaat yapma üzerinde daha fazla vurgu yapar. Devam oyunu, aynı konsepte daha büyük ve daha çeşitli, ancak bazen daha kaotik bir yaklaşım gibi hissediliyor, bu nedenle ikiliyi sırayla ele almak en iyisidir.

Stygian: Reign of the Old Ones Lovecraft'ın mitolojisine doğrudan dayanan eski usul bir izometrik RPG'dir. Arkham'da felaket bir olaydan sonra geçmektedir: gerçeklik parçalanmış, şehrin bir kısmı karanlığa gömülmüş ve sokaklar artık tarikatlar ve diğer boyutlardan gelen yaratıklar tarafından istila edilmiştir.

Karakterinizi oluştururken sadece bir sınıf değil, aynı zamanda bir dünya görüşü de seçersiniz — stoikten nihiliste kadar. Bu “felsefe”, diyalogları, kahramanın olaylara tepkilerini ve aklın nasıl geri kazanılabileceği yollarını etkiler. Savaş sistemi, pozisyon alma ve beceri kullanımına güçlü bir odaklanma ile küçük arenalarda sıralı taktik savaş şeklindedir; savaş dışında ise bolca metin, diyalog ve ahlaki olarak zor seçimler vardır.

Stygian, bazı yönlerden eksik olsa da, eğer bilgisayar RPG'si biçiminde gerçekten masaüstü tarzı bir Lovecraft kampanyası istiyorsanız, son yılların en ilginç seçeneklerinden biri olmaya devam ediyor.

Cultist Simulator , kendi tarikatınızı kurduğunuz, yasaklı kitapları incelediğiniz, ritüeller gerçekleştirdiğiniz ve gerçeklik ile rüyalar arasındaki çizgiyi kaybederken hayatta kalmaya çalıştığınız, “metinle yapılmış bir kart tabanlı strateji oyunu”dur. Tanıdık karakter modelleri ve kesitler yerine, her biri insanları, fikirleri, yerleri ve gizemli güçleri temsil eden bir kart masası alırsınız. Oyun, Cthulhu'yu doğrudan adlandırmaz, ancak aynı temalarla ilgilenir: gizli tanrılar, aklı kıran eski bilgiler ve kaçışın olmadığı bir kadercilik.

Eğer mümkün olan en kişisel deneyimi istiyorsanız — karanlık koridorlarda yürümek, arkanızda fısıldayan sesler duymak ve köşeye bile bakmaktan korkmak — o zaman birinci şahıs korku oyunları doğru seçimdir. Genellikle belirli hikayeleri uyarlamazlar, ancak anlaşılmaz olan karşısında çaresizlik hissini mükemmel bir şekilde iletirler.

Amnesia: The Dark Descent , Lovecraft’ın kurgusundan yoğun bir şekilde ilham alan tüm zamanların en büyük korku oyunlarından biridir. Ana karakter, hiçbir hatıra olmadan eski bir kalede uyanır ve onu kalenin derinliklerine inmeye ve baronu öldürmeye zorlayan... kendisinden bir not bulur. Gittiği her mesafede, yasak deneyler, bir tarikat ve başka bir boyuttan gelen yaratıklar hakkında daha fazla şey öğreniyor.

Amnesia'nın belirleyici özelliği, silahların tamamen reddedilmesidir: canavarlara karşı zafer kazanılamaz, sadece onlardan saklanılır veya kaçılır. Kahraman karanlıktan korkar ve bozulmakta olan aklı, hem ses hem de görüntüyü etkiler: bozulmalar başlar, fısıldamalar havayı doldurur, halüsinasyonlar ortaya çıkar. Kapıları açmak ve nesneleri hareket ettirmek gibi fiziksel bulmacalarla birleştiğinde, her hışırtının bir tehdit gibi hissettirdiği yoğun bir kişisel korku türü yaratır.

Moons of Madness , Mars'taki bir üste çalışan bir mühendis hakkında birinci şahıs korku oyunudur; rahatsız edici vizyonlar görmeye başlar ve istasyonun yabancı bir varlık için bir üs haline geldiğini yavaş yavaş fark eder. Yüzeyde, makineler ve kontrol panelleriyle dolu bir bilim kurgu korku hikayesi gibi görünse de, özünde Lovecraft'tan açıkça ilham alan kozmik korku, tarikatlar ve antik bir güçle temas hikayesidir. Tempo kasıtlı olarak yavaştır; odak, ani korkutmalardan ziyade keşif, bulmacalar ve atmosfer üzerinedir.

Conarium , At the Mountains of Madness'ın doğrudan bir yeniden yorumudur. Oyuncu, başarısız bir deneyin ardından bir Arctic üssünde uyanır ve gerçekliğin kendisinde bir şeylerin yanlış olduğunu hızla anlar. Her yerde kaybolmuş bir keşif gezisinin izleri, diğer dünyalardan gelen garip bitkiler ve antik bir medeniyetin buzların altında yattığına dair ipuçları vardır.

Bu, keşif, notları okuma ve detayları inceleme etrafında inşa edilmiş yavaş bir birinci şahıs macerasıdır. Bulmacalar özellikle zor değildir, savaş yoktur, ancak insanlığın asla girmemesi gereken bir yere girmiş olma hissi sürekli vardır. Conarium, yasak bilgi ve insan algısının bozulmasına vurgu yaparak, geç dönem Lovecraft'ın “oyun uyarlaması” olarak iyi çalışır.

The Shore neredeyse kelimenin tam anlamıyla oyuncuyu bir kabusun kıyısına atan bağımsız bir korku oyunudur. Bir balıkçı olarak, kendinizi gemi enkazları, putlar, antik kalıntılar ve elbette Cthulhu Mitolojisi'nden tanımlara benzeyen yaratıklarla dolu gizemli bir adada buluyorsunuz.

Oyun, canavarlara ve mekanlara dair görsel tasarımına büyük ölçüde dayanıyor: sis içindeki devasa silüetler, imkansız mimari, denizden gelen garip sesler. Başlangıçta, neredeyse bir “Lovecraft müzesi”nde yürüyüş yapıyormuşsunuz gibi hissediyorsunuz, ancak daha sonra basit dövüş ve bulmacalar tanıtılıyor. Yazım yer yer naif olabilir, ancak Lovecraftian korkunun atmosferik bir yolculuğu olarak The Shore oldukça tatmin edici.

Bu aynı zamanda SOMA'yı da içeriyor; burada tentaküller, bilinç ve kimlik hakkında felsefi bir kabusla değiştirilmiş.

Ve Amnesia serisindeki bazı oyunlar (A Machine for Pigs, Rebirth), delilik, suçluluk ve yabancı bir gerçeklikle temas temalarını keşfetmeye devam ediyor.

Lovecraft'ı doğrudan alıntı yapmazlar, ancak ruh olarak klasiklerle kolayca yan yana dururlar.

Alone in the Dark'da, Lovecraftian korku yalnızca atmosferle değil, aynı zamanda mitolojisine doğrudan referanslarla kendini gösteriyor: hikayenin merkezinde Shub-Niggurath'ı çağırmaya çalışan bir tarikat var. Oyun ayrıca gerçeklikler arasında geçişler, bozulmuş mekansal mantık ve yasak bilgiye erişimle doludur. Buradaki canavarlar ve anomali, yalnızca “düşmanlar” gibi hissettirmiyor, aynı zamanda dünyayı ve karakterlerin zihinlerini çarpıtan yabancı bir kozmik gücün tezahürleri gibi hissediliyor.

Bu listedeki her oyun, Lovecraft’ın hikayelerini kelime kelime uyarlamıyor. Bazıları onun temel fikirlerini ödünç alıyor — insanlığın evren karşısındaki önemsizliği, kaçınılmaz çöküş, yasak bilgi ve insan zihninin asla anlaması beklenmeyen şeylerle karşılaşmalar — ama bunları kendi yollarıyla yeniden anlatıyor.

Bloodborne resmi olarak Lovecraft’a dayanmıyor, ancak his açısından, yazdığımız gibi, Bloodborne'un yıldönümü özelliği en güçlü Lovecraftian oyunlardan biridir. Yharnam’ın gotik şehrinde kurt adamları avlamakla başlar ve kabus boyutlarına yolculuklar, Büyüklerle karşılaşmalar ve “kozmos bebekleri” ile insan yükselişi hakkında konuşmalarla sona erer. İçgörü kazanma mekaniği — dünyanın algınızı değiştiren gerçeğin daha derin bir anlayışı — de tamamen Lovecraft’a özgüdür.

Control doğaüstü fenomenleri inceleyen bir Büroyu konu alan bir nişancı oyunudur. Eski Ev’in içinde, fizik yasalarını ihlal eden ve “Diğer Yer”den gelen varlıkların gizlendiği değişken labirent gökdelen bulunmaktadır. Sıradan gerçekliğin altında, anlaşılamaz bir kaos katmanının yattığı ve insan kurumlarının bunu yalnızca kataloglamaya ve zar zor kontrol etmeye çalışabileceği fikri, Cthulhu Mitolojisi'ne modern bir yanıt olarak kolayca okunabilir. Bu, Lovecraft hayranları ve genel olarak en iyi aksiyon-macera oyunları hayranları için mükemmel bir seçimdir.

Saros , Returnal 'ın ruhsal bir halefidir ve Housemarque'un formülünü daha erişilebilir hale getirirken kolay bir deneyime dönüştürmez. Oyun, oyuncuları gizemli Carcosa gezegenine götürüyor, kozmik korku, bilim kurgu ve kişisel dramayı harmanlıyor ve savaşını hızlı tempolu mermili cehennem aksiyonu etrafında inşa ediyor; kalkan, karşılamalar ve her yönden sürekli baskı ile. Yeni yükseltme, teleport ve modifikasyon sistemleri ölümleri daha az sinir bozucu hale getiriyor, ancak oyunun roguelike tarafı olması gerektiğinden daha basit ve ince hissediliyor. Yine de, Saros muhteşem görünüyor, PS5'te neredeyse kusursuz çalışıyor ve aceleye getirilmiş sonuna rağmen karanlık dünyasına geri dönmek istiyorsunuz.

Sunless Sea ve Sunless Skies , karamsar, yarı deli dünyalarda bir gemi — ya da bir lokomotif — kaptanlık yaptığınız metin ağırlıklı roguelike maceralardır. Burada önemli olan savaş değil, hikayelerdir: mürettebat yavaş yavaş aklını kaybeder, büyük metropol garip tarikatlara ve eski güçlerle pazarlıklara dalar ve herhangi bir sefer yamyamlıkla veya ana karakterin artık insan olmaktan çıkmasıyla sonuçlanabilir. Bu, bir masaüstü Lovecraft kampanyasının etkileşimli bir günlüğe dönüştüğü hissini veriyor.

WORLD OF HORROR , hem Lovecraft'tan hem de Junji Ito'nun mangasından ilham alan 1-bit korku roguelite'dır. Bir kıyı Japon kasabasında garip olaylar zincirini araştırırken, sahne arkasında eski bir tanrı yavaşça uyanır. Her oyun, olay seçimleri, zar atışları ve artan delilik etrafında inşa edilmiş kısa vakaların bir dizisidir; görsel stil ve canavar tasarımı, sanki lanetli bir çizgi romanın sayfalarını çeviriyormuşsunuz gibi hissettiriyor. Alışılmadık bir biçimde Lovecraftian korku isteyen herkes için güçlü bir seçimdir ve çeşitliliğe güçlü bir vurgu yapar.

Eternal Darkness: Sanity's Requiem , dördüncü duvarı kıran bir akıl sağlığı sistemine sahip bir korku oyunudur. Hikaye, farklı dönemler ve kahramanlar arasında geçiyor; hepsi yavaş yavaş antik varlıkların etkisi altına giriyor ve gizemin derinliklerine daldıkça akıl sağlıkları daha da bozuluyor. Bu durum, doğrudan oyun deneyimine yansıyor: ekran yalan söylemeye başlıyor, oyun size sahte hata mesajları gönderiyor, ses kayboluyor ve sanki dünyada değil, dışarıda da bir şeylerin kırılmaya başladığı hissi oluşuyor. Belirli bir noktada, bunun hala oyunun bir parçası mı yoksa gerçekten bir şeylerin ters gittiği mi olduğu anlaşılması zorlaşıyor.

Observation , bir istasyon yapay zekası olarak oynadığınız ve mürettebatın açıklanamaz bir şeyle temasını izlediğiniz bir uzay gerilim filmidir. Olayların arkasında yatanın sadece bir kaza değil, hem insanları hem de yapay zekayı etkileyen dışsal bir güç olduğu yavaş yavaş ortaya çıkıyor ve onları bilinmeyen bir hedefe doğru itiyor. Klasik korkunun aksine, buradaki korku ölüm tehdidi üzerine değil, kontrol kaybı üzerine inşa edilmiştir: oyuncu, her şeyi anlaması gereken bir sistem olarak olayları gözlemliyor, ancak varoluşunun mantığını kıran bir şeyle karşılaşıyor.

Dagon: by H. P. Lovecraft , “Dagon” hikayesinden esinlenmiş ücretsiz kısa bir oyundur ve daha çok etkileşimli bir novellaya benziyor. Burada geleneksel bir oyun deneyimi yok — daha çok atmosfer, metin ve giderek artan bir korku hissine odaklanan etkileşimli bir dalış parçasıdır. Eğer Lovecraftvari korkuyu tek bir akşamda deneyimlemek ve bu tür bir atmosferin sizin için işe yarayıp yaramadığını anlamak istiyorsanız harika bir seçenektir.

Eğer çok fazla zorluk çekmeden bir dedektif hikayesi ve güçlü bir anlatım istiyorsanız, Call of Cthulhu (2018) veya The Sinking City ile başlayın. Taktik ve yönetim hayranları için Darkest Dungeon harika bir seçimdir. Eğer eski usul bir macera oyunu tercih ediyorsanız, Chronicle of Innsmouth: Mountains of Madness veya Sherlock Holmes: The Awakened (remake) deneyin. Kaynak materyale kısa ve ücretsiz bir giriş yapmak istiyorsanız, Dagon: by H. P. Lovecraft mükemmel bir başlangıç noktasıdır.

En sinir bozucu olanlar genellikle Amnesia: The Dark Descent, Call of Cthulhu: Dark Corners of the Earth, The Shore, Moons of Madness ve tüm partinin stres ve delilik altında parçalandığı en felaket, bozuk koşullar olan Darkest Dungeon'da kabul edilir. Bunlar mutlaka jump-scare oyunları değildir — daha çok sürekli bir tehdit ve umutsuzluk hissi ile yönlendirilirler.

Evet. Bu listedeki hemen hemen her proje kendi başına duracak şekilde yazılmıştır. Terminolojiyi dikkatlice tanıtırlar, oyuncuları mitolojiye alıştırırlar ve orijinal hikayeler hakkında bilgi sahibi olmayı gerektirmezler. The Call of Cthulhu veya The Shadow over Innsmouth'ı daha önce okuduysanız, çok daha fazla referans fark edeceksinizdir.

Daha kelime kelime uyarlamalar arasında Call of Cthulhu: Dark Corners of the Earth (The Shadow over Innsmouth ve The Call of Cthulhu'dan esinlenerek), Chronicle of Innsmouth ve onun Mountains of Madness girişi, Conarium (At the Mountains of Madness'tan esinlenerek), Dreams in the Witch House (aynı isimli hikayeden uyarlanmıştır) ve Dagon: by H. P. Lovecraft bulunmaktadır. Stygian: Reign of the Old Ones birden fazla eserden motifler alır.

Evet — birçokları var. Bloodborne, Control, Sunless Sea ve Sunless Skies, SOMA ve WORLD OF HORROR, Fear & Hunger ve Dredge gibi birkaç bağımsız oyun Cthulhu'yu doğrudan adlandırmaz, ancak aynı fikirlerle çalışırlar: kozmik boşluk, insan zihninin kırılganlığı ve ana karakterin ölümcül çaresizliği.

Temel bilgiler için beş metin yeterlidir: Call of Cthulhu, The Shadow over Innsmouth, At the Mountains of Madness, The Dunwich Horror ve The Colour Out of Space. Bu, temel mitolojiyi anlamak ve oyunlardaki çoğu referansı tanımak için yeterlidir.

Bu listeye hangi Lovecraft temalı oyunları eklemek istersiniz? Favori Lovecraft temalı başlıklarınızı — özellikle az bilinen bağımsız ve retro oyunları — yorumlarda yazın.

Oyunlardaki Lovecraft, sadece tentaküller ve Cthulhu'nun yeşil heykelleri ile ilgili değil, aynı zamanda bir dizi tema ile ilgilidir: bilinmeyenin korkusu, kişinin kendi önemsizliğini hissetmesi, aklın çöküşü ve asla ortaya çıkarılmaması gereken yasak bilgi. Modern geliştiriciler bu temaları farklı şekillerde yorumluyor: bazıları stres ve travma hakkında ağır taktik RPG'ler yaratırken, diğerleri tek bir kurşun atmadan samimi korku oyunları yapıyor ve diğerleri ise eski bir canavarla karşılaşma ile sona eren neredeyse rahatlatıcı bağımsız balıkçılık hikayeleri inşa ediyor. Birçok korku oyunu Lovecraftian korkuyla doludur, bu nedenle bu atmosfer genellikle gerçekten rahatsız edici projelerde en kolay bulunur.