En İyi Lovecraftian Oyunlar ve Cthulhu İlhamlı Başlıklar PC ve Konsollarda

Games based on the works of writer H. P. Lovecraft have been made for decades — since the 1990s, developers have been trying to bring myths about Cthulhu, Dagon, and other Ancient Ones to the screen. Over the years, this has resulted in both forgettable tentacle-filled horrors and genuine masterpieces that carefully explore themes of cosmic dread, madness, and human insignificance. In 2026, “Lovecraftian” games continue to appear across a wide range of genres: from retro shooters and detective stories to hardcore RPGs and slow-paced psychological narratives where the main enemy is not a monster, but the mind itself.

In recent years, the list of such projects has grown significantly. Alongside classics like Call of Cthulhu: Dark Corners of the Earth and atmospheric detective games, unexpected hits have emerged — such as the dark fishing horror Dredge and new indie experiments that treat Lovecraft not as a collection of memes about tentacles, but as a source of unsettling, deeply human stories.

In this article, we’ve gathered the best Lovecraftian and Cthulhu-inspired games worth playing in 2026. Here you’ll find fast-paced retro FPS titles, investigations set in flooded streets, classic adventure games, first-person horror experiences, and Lovecraftian RPGs where you must monitor both health and sanity. We’ve divided the selection into categories: shooters and action, detective and adventure, quests, strategy and RPGs, as well as games that don’t directly adapt Lovecraft’s stories but capture the essence of cosmic horror. This makes it easier to find something that fits your mood — whether it’s a nightmare in Innsmouth or a strange catch in the foggy sea.

If you don’t just want to read notes and worry about sanity, but also actively shoot cultists and creatures, start with these games. They don’t always follow the source material closely, but they excel at conveying the thrill of a human facing something far older and more powerful.

Forgive Me Father retro birinci şahıs nişancı oyunudur ve Doom ile Blood gibi klasiklerden esinlenmiştir, ancak güçlü bir Lovecraft teması taşımaktadır. Ana karakter, küçük bir New England kasabasına gelir ve yerel halkın ya kaybolduğunu ya da canavara ve fanatiğe dönüştüğünü hızla fark eder. Silahlarını kapmak, giderek daha dengesiz bir cephane toplamak ve çürüyen kiliselerde, bodrumlarda ve çürümüş sokaklarda korkuların içinden geçmek zorundasınız.

Delilik sistemi sadece hikayeyi değil, aynı zamanda oyunun oynanışını da etkiler: düşmanları ne kadar aktif bir şekilde öldürürseniz, ana karakter o kadar deliliğe sürüklenir — ve yetenekleri o kadar güçlenir. At the same time, the visuals distort, the interface starts to “drift,” and everything turns into a vivid nightmare. Forgive Me Father, cesur görsel tarzı, agresif oynanışı ve Lovecraftian korku dünyasında geçen birkaç “saf” FPS oyunundan biri olmasıyla övülüyor.

Forgive Me Father 2 orijinalin fikirlerini genişletiyor ve Lovecraftian korkuya daha da derinleşiyor. Ana karakter, Antik Olanlar tarafından yaratılan gerçekliği sarsan kabuslara dalıyor, tarikat üyeleri ve canavarlara karşı savaşıyor ve yavaş yavaş gerçeklikten kopuyor. Oynanış, hızlı tempolu bir çizgi roman tarzı retro nişancı olarak kalıyor, ancak seviyeler daha karmaşık ve deneysel hale geliyor ve delilik ekranda olanlar üzerinde daha güçlü bir etkiye sahip. İlk oyun sizin için işe yaradıysa, devamı daha karanlık ve daha büyük ölçekli bir devam niteliğinde. Ve eğer daha fazla kanlı FPS oyunları arıyorsanız, en acımasız ve kanlı oyunlar listesini kontrol edin.

Tesla vs Lovecraft Lovecraft’ın mirasına çok serbest bir yaklaşım sergiliyor. Burada, dahi mucit Nikola Tesla, yazarın kendisi tarafından dünyamıza çağrılan canavar sürüleriyle savaşıyor. Karanlık korku yerine, renkli efektler, düşman dalgaları, bir mech kostümü ve çılgın aletler alıyorsunuz.

Oynanış, dinamik bir çift çubuk nişancı: arenalarda koşuyorsunuz, yükseltmeler topluyorsunuz, duvarlardan teleport oluyorsunuz ve yaratık dalgalarını yok ediyorsunuz. Lovecraftian unsurlar, düşman tasarımı, seviye isimleri ve dünyanın tamamen akıl sağlığını kaybettiği hissiyle ortaya çıkıyor. Lovecraft’ın evrenini sevenler için ideal bir seçimdir, ancak mutlaka saf karanlık istemeyenler için — bazen Cthulhu ve shoggothlarla kaotik bir yıkım serbest bırakmak yeterlidir.

Eğer araştırmaları, kasvetli kasabaları ve yavaşça büyüyen bir korku hissini, ateş etmekten daha çok tercih ediyorsanız, bu bölüme göz atın. Burada, karakterler daha sık konuşuyor ve ipuçları arıyor, ana silahlar ise çıkarım ve güçlü sinirler.

Call of Cthulhu: Dark Corners of the Earth, 2005 yılında piyasaya sürüldü ve hala tanımlayıcı Lovecraftian oyunlardan biri olarak kabul ediliyor. Garip sakinleri, Dagon tarikatı ve unutulmaz anları — efsanevi otel kaçışı veya Dagon ile karşılaşmalar gibi — içeren kasvetli Innsmouth liman kasabasını konu alıyor.

The protagonist, dedektif Jack Walters, bir tarikatla karşılaştıktan sonra sinir krizi geçirir ve birkaç yıl bir klinikte geçirir. İşe döndüğünde, Innsmouth'ta bir davayı üstlenir ve kasabanın sırlarla dolu olduğunu hızla fark eder; sakinleri korkutucu bir şey saklıyormuş gibi davranmaktadır. Oyun, araştırma, gizlilik, silahlı çatışmalar ve sürekli bir delilik tehdidini birleştirir: karakter sadece fiziksel yaralar değil, aynı zamanda psikolojik yaralar da yaşayabilir — halüsinasyonlar, panik ataklar ve titreyen eller.

Modern standartlara göre, Dark Corners of the Earth biraz kaba gelebilir, ancak Lovecraft'ın erken hikayelerinin en iyi temsilcilerinden biri olmaya devam ediyor. Eski arayüzler ve hantal kontroller sizi korkutmuyorsa, hala deneyimlemeye değer.

The Sinking City Lovecraft'tan ilham alan açık dünya dedektif oyunudur. Sherlock Holmes oyunlarıyla tanınan Ukraynalı stüdyo Frogwares, kozmik korku alanına uzmanlığını getiriyor. Londra yerine, Oakmont'u keşfediyorsunuz — denize yavaşça batan yarı unutulmuş bir liman şehri, sakinleri akıl sağlığını kaybediyor ve kabuslar görüyor.

Protagonist, Charles Reed, rahatsız edici vizyonlardan muzdariptir ve hem kendisinin hem de şehrin başına gelenleri anlamak umuduyla Oakmont'a gelir. Oyuncu, yerel halk için davaları araştırır, suç mahallerini inceler, olayları “zihin sarayı” ve doğaüstü yetenekler kullanarak yeniden oluşturur ve bu süreçte akıl sağlığını kaybetmemeye çalışır. Ana özelliklerden biri “buraya git” işaretlerinin olmamasıdır: ipuçlarını analiz etmeli, adresleri karşılaştırmalı ve ipuçlarını kendi başınıza takip etmelisiniz.

Savaş ve geçiş mükemmel değil, ancak atmosfer ve araştırmacı oyun deneyimi için The Sinking City'i atlamak zor. Açık dünya, dedektif oyun deneyimi ve Lovecraft mitolojisini birleştirmeye çalışan birkaç projeden biridir. Özellikle, bir devam oyunu, The Sinking City 2, şu anda geliştirilme aşamasındadır.

Call of Cthulhu (2018) aynı temalara daha kompakt, hikaye odaklı bir bakış sunuyor. Bu, sadece Lovecraft'ın prozesi değil, aynı zamanda Call of Cthulhu masaüstü RPG'sine dayanan bir macera korku oyunudur. Protagonist, dedektif Edward Pierce, Darkwater Adası'ndaki bir sanatçının ailesinin ölümünü araştırır ve yavaş yavaş tarikatlar, antik tanrılar ve kişisel kabuslar dünyasına dalar.

Oynanış, keşif, diyalog, ipucu bulma ve ara sıra gizlilik bölümleri etrafında döner. İkna, psikoloji ve gizlilik gibi niteliklere sahip basit bir RPG sistemi vardır: yüksek beceriler ek diyalog seçenekleri ve çözümler açar, ancak başarı asla garanti değildir — zar atışları hala sahne arkasında gerçekleşir, masa oyunu gibi.

Oyunun gücü zorlukta değil, atmosferdedir: baskıcı iç mekanlar, sürekli izlenme hissi, garip fısıldamalar ve ana karakterin kimliğinin yavaş yavaş parçalanması. Aşırı zorluk veya saatler süren bulmacalar olmadan Lovecraftian korku arayanlar için sağlam bir seçimdir.

Dredge son zamanlarda Lovecraftian korkuyu çok alışılmadık bir lensle sunan bir örnektir. İlk bakışta, rahat bir bağımsız balıkçılık simülatörü gibi görünüyor: bir tekne kontrol ediyorsunuz, denize açılıyor, balık tutuyor, avınızı satıyor ve geminizi yükseltiyorsunuz. Ancak, sisin içine daha fazla yelken açtıkça, suyun altında derin bir insan dışı varlığın gizlendiği daha net hale geliyor ve yerel halkın bildiği çok şey var.

Gündüzleri, Dredge neredeyse meditasyon gibidir — rotalar ve envanter yönetimi hakkında. Geceleri, gergin bir korkuya dönüşür: karanlık yaklaşır, garip şekiller belirir ve karakteriniz gerçek olmayabilecek şeyler görmeye başlar. Nadir kaynaklar için her şeyi riske atıp atmama ya da fırtınayı güvenli bir limanda bekleyip beklememe konusunda bir seçim yapmalısınız. Doğrudan referanslar olmadan, yine de Lovecraft'ın özünü yakalar — insanlık ile anlaşılamaz bir uçurum arasındaki çatışma — bu da onu türün en başarılı son zamanlardaki yorumlarından biri yapar.

Nokta ve tıklama maceralarını ve bulmacalara ve anlatıya odaklanan yavaş tempolu, hikaye odaklı deneyimleri özleyenler için bu bölüm keşfetmeye değer. Burada daha az aksiyon var, ancak daha fazla diyalog, bulmaca ve garip kasabalara, kasvetli malikanelere ve akıl hastanelerine tamamen dalma fırsatları var.

Chronicle of Innsmouth: Mountains of Madness modern bir nokta ve tıklama macerasıdır, klasiklerden esinlenmiş piksel sanatı ile tasarlanmıştır, The Shadow over Innsmouth ve At the Mountains of Madness'tan ilham almıştır. Görsel olarak, Broken Sword ve Grim Fandango gibi oyunlara bir geri dönüş hissi veriyor, ancak ton olarak bir parodi yerine ciddi bir Lovecraftian hikaye sunuyor.

Hikaye, bir dedektifin Innsmouth yakınlarında bilincini geri kazanmasıyla başlar — yaralı, neredeyse işlevsel olmayan ellerle ve olan bitene dair parçalı anılarla. Gerçeği ortaya çıkarmalı, düşmanca kasabadan kaçmalı ve ritüel cinayetlerini araştırmalıdır. Yol boyunca, tarikat üyeleri, eski korkular ve kendi korkularıyla karşılaşır.

Oynanış tür geleneklerini takip eder: keşif yapın, eşyaları toplayın, birleştirin ve mantık ve envanter bulmacalarını çözün. Klasik macera oyunlarının ve Lovecraft’ın orijinal eserlerinin hayranları, birçok doğrudan referansı ve uyumlu bir orijinal hikayeyi takdir edecektir.

Darkness Within: In Pursuit of Loath Nolder ve onun devamı The Dark Lineage başka bir Lovecraft esinli macera sunuyor, bu sefer daha karanlık ve daha gerçekçi bir tonla. Ana karakter, dedektif Howard Loreid, gizemli araştırmacı Loath Nolder'ın kaybolduğu ve daha sonra yeniden ortaya çıktığı, şimdi ise bir dizi acımasız cinayetle bağlantılı olan vakayı araştırıyor.

Hikaye, eski malikaneleri keşfederek, günlükleri okuyarak ve ipuçlarını analiz ederek gelişiyor. Ana özelliklerden biri “düşünce analizi” sistemidir: ana karakter, kelimeleri ve ipuçlarını kelime kelime çözebilir, önemli unsurları vurgulayabilir ve yeni diyalog seçenekleri ve eylemleri açan sonuçlar çıkarabilir. Bu, her şeyi tıklamak yerine gerçekten soruşturmayı düşünme hissini yaratır.

Görsel olarak, Darkness Within biraz eski kalmış, ancak modern çözünürlükler ve güncellenmiş dokularla yapılan yeniden yayınlar sayesinde oynanabilirliğini koruyor. Ancak, anlatı ve Lovecraft atmosferi açısından, görev-korku türünde en güçlü girişlerden biri olarak öne çıkıyor.

Sherlock Holmes: The Awakened Arthur Conan Doyle'un dünyası ile Cthulhu mitolojisinin çarpıştığı alışılmadık bir crossover'dır. Ünlü dedektif Holmes ve Dr. Watson, kaybolan bir hizmetçi gibi görünen sıradan bir vakayla başlarlar, ancak hızla eski tanrılara tapan bir tarikatı ortaya çıkarırlar. Soruşturma, onları sisli Londra'dan liman bölgelerine, psikiyatri hastanelerine ve korkunç ritüellerin gerçekleştiği uzak adalara götürür.

Orijinal versiyon, yerleri dikkatlice inceleyerek, ipuçları arayarak ve mantıksal bulmacaları çözerek oynanan klasik bir birinci şahıs macerasıdır. 2023 remake'i grafikler, kontroller ve birkaç hikaye unsuru üzerinde yeniden çalıştı, ancak genel olarak ana hikaye ve Lovecraft ruhunu koruyor. Kozmik korkuyla yüzleşen bir ana karakter rolünde Holmes'u görmek isteyen Frogwares’in dedektif oyunlarının hayranları için mükemmel bir seçimdir.

Anchorhead klasik etkileşimli kurgu ruhunda bir metin macerasıdır, Call of Cthulhu: Shadow of the Comet ise 1990'ların başlarından kalma bir piksel sanatı korku macerasıdır. Eğer türün tarihine ilgi duyuyorsanız, her ikisi de ayrı bir şekilde anılmayı hak ediyor. Anchorhead, hikayesi ve yalnızca metinle korku yaratma yeteneği ile etkileyici kalmaya devam ederken, Shadow of the Comet size karanlık bir kasabada dolaşma, bir Cthulhu tarikatıyla yüzleşme ve kozmik korkunun video oyun uyarlamalarının nerede başladığını anlama fırsatı sunuyor.

Eğer sadece bir kâbusun gelişini izlemek istemiyorsanız — bir partiye komuta etmek, yapılar planlamak ve acımasız kararlarla yüzleşmek istiyorsanız — o zaman strateji oyunlarına ve RPG'lere yönelin. Bu oyunlarda, Lovecraftvari korku mekanikler aracılığıyla ifade edilir: kayıplar kaçınılmazdır, kaynaklar her zaman azalır ve akıl sağlığı sağlık kadar hızlı bir şekilde tükenir.

Source of Madness çarpık Loam Lands'te geçen karanlık bir 2D roguelite'dır; Lovecraft'ın kurgusundan ilham alınmış bir dünyadır. Siz, prosedürel olarak üretilen yerlerden geçerken ve her seferinde yeni bir görünüm kazanan AI tarafından üretilen canavarlara karşı savaşan bir acolyte olarak oynarsınız. Görsel olarak, gerçek bir yağlı boya kâbusu gibi hissettiriyor: etli soyutlamalar, delilik kuleleri, garip ritüeller ve dünyanın çoktan öldüğü ve yalnızca parçaları topladığınız hissi. Savaş ve denge mükemmel değil, ancak oyun kaotik, yapışkan kozmik korkuyu yakalamada mükemmel bir iş çıkarıyor.

Darkest Dungeon Lovecraft ve gotik korkudan ilham alınmış bir ölçüt taktik RPG'sidir. Burada, tek bir kahramanı değil, talihsiz maceracıların bir akışını kontrol edersiniz; onları eski bir kötülüğü temizlemek için bir atalar malikanesine gönderirsiniz. Premis — bir aptal soylunun malikanesinin altındaki bir şeyi kazıp evrene kozmik pislik salması — tipik bir Lovecraft hikayesinin yoğunlaştırılmış bir versiyonu gibi görünüyor.

Oynanış, prosedürel olarak üretilen zindanlara yapılan seferler etrafında döner. Eşsiz sınıflara, stres seviyelerine ve tuhaflıklara sahip bir kahraman partisi, katakombları keşfeder, tarikatçılarla ve canavarlarla savaşır ve yaralarını yalamak için kasabaya döner — eğer hayatta kalırsa. Ana Lovecraftvari mekanik, stres ve delilik sistemidir. Karakterler sadece HP kaybetmez: histeri içine düşer, paranoyaklaşır, donakalır veya aksine, sinir krizi eşiğinde kahramanca eylemler gerçekleştirirler.

Darkest Dungeon 2 fikrini bir roguelike yolculuğu şeklinde geliştiriyor: bir aşırı yüklü aracı ölmekte olan bir dünyada yönlendiriyorsunuz ve her deneme, bozulmanın kaynağına ulaşma çabasıdır. Daha az kasaba yönetimi var, ancak daha fazla prosedürel olay ve hikaye dalı mevcut, aynı zamanda kaçınılmaz çürüme ve eski güçler karşısında çaresizlik temaları olduğu gibi kalıyor. Oyun son derece zorlayıcı olabilir, bu da onu tüm zamanların en zor video oyunları hayranları için mükemmel bir seçenek haline getiriyor.

Lovecraft's Untold Stories Lovecraft’ın hikayelerine dayanan RPG unsurlarıyla bir aksiyon roguelite'dır. Oyuncu, bir dedektif, bir cadı, bir profesör ve diğerleri gibi birkaç kahramandan birini seçer ve malikaneler, hastaneler, liman kasabaları ve tarikat yuvaları gibi prosedürel olarak oluşturulmuş mekanlara dalar. Her denemede ipuçları arar, canavarlara karşı savaşır, karakterinizi geliştirir ve sonunda Büyük Eski Tanrılarla yüzleşmek için ekipman toplarsınız.

Oyun, üstten bakış açısıyla nişan alma, hafif diyalog ve basit araştırmalarla birleştiriliyor. Bazı tekrarlar ve tasarımındaki pürüzler nedeniyle eleştirilmiş, ancak Cthulhu Mitolojisi'ne yapılan referansların bolluğu, çeşitli kahraman kadrosu ve hızlı tempolu bir roguelite formatına dönüştürülmüş bir Lovecraft masa oyunu kampanyası hissi için övülmüştür.

Lovecraft's Untold Stories 2 orijinalin fikirlerini genişletiyor: yeni karakterler, daha fazla silah ve ekipman ekliyor, patronlar ve mekanların listesini genişletiyor ve kaynak toplama ve zanaat yapma üzerinde daha fazla vurgu yapıyor. Devam oyunu, aynı konseptin daha büyük ve daha çeşitli, ancak bazen daha kaotik bir versiyonu gibi hissediliyor, bu yüzden ikilinin sırayla ele alınması en iyisidir.

Stygian: Reign of the Old Ones Lovecraft’ın mitolojisine doğrudan dayanan eski tarz bir izometrik RPG'dir. Arkham'da felaket bir olaydan sonra geçiyor: gerçeklik dikiş yerlerinden ayrılmış, şehrin bir kısmı karanlığa gömülmüş ve sokaklar artık tarikatlar ve diğer boyutlardan gelen yaratıklar tarafından istila edilmiştir.

Karakterinizi oluştururken sadece bir sınıf değil, aynı zamanda bir dünya görüşü de seçiyorsunuz — stoikten nihiliste kadar. Bu “felsefe” diyalogları, kahramanın olaylara tepkilerini ve hatta aklın nasıl geri kazanılabileceğini etkiliyor. Savaş sistemi, küçük arenalarda pozisyon alma ve beceri kullanma üzerinde güçlü bir odaklanma ile sıra tabanlı taktiksel savaş sunuyor, savaş dışındaysa bolca metin, diyalog ve ahlaki olarak zor seçimler mevcut.

Stygian, kenarları biraz pürüzlü olsa da, bilgisayar RPG'si biçiminde gerçek bir masaüstü tarzı Lovecraft kampanyası istiyorsanız, son yılların en ilginç seçeneklerinden biri olmaya devam ediyor.

Cultist Simulator , kendi tarikatınızı kurduğunuz, yasaklı kitapları incelediğiniz, ritüeller gerçekleştirdiğiniz ve gerçeklik ile hayaller arasındaki çizgiyi yavaş yavaş kaybederken hayatta kalmaya çalıştığınız, "metinlerden oluşan bir strateji oyunu"dur. Tanıdık karakter modelleri ve kesitler yerine, her biri insanları, fikirleri, yerleri ve gizemli güçleri temsil eden kartlardan oluşan bir masaüstü alırsınız. Oyun, Cthulhu'yu doğrudan adlandırmaz, ancak aynı temalarla ilgilenir: gizli tanrılar, aklı bozan eski bilgiler ve kaçışın olmadığı bir fatalizm.

Eğer mümkün olan en kişisel deneyimi istiyorsanız - karanlık koridorlarda yürümek, arkanızda fısıldayan sesler duymak ve köşeye bile bakmaktan korkmak - o zaman birinci şahıs korku oyunları doğru seçimdir. Belirli hikayeleri nadiren uyarlasalar da, anlaşılmaz olan karşısında çaresizlik hissini mükemmel bir şekilde iletirler.

Amnesia: The Dark Descent , Lovecraft'ın kurgusundan yoğun bir şekilde ilham alan tüm zamanların en büyük korku oyunlarından biridir. Ana karakter, hiçbir hatırası olmadan eski bir kalede uyanır ve onu derinliklere inmeye ve baronu öldürmeye zorlayan... kendisinden bir not bulur. Gittiği her adımda, yasak deneyler, bir tarikat ve başka bir boyuttan gelen yaratıklar hakkında daha fazla şey öğrenir.

Amnesia'nın belirleyici özelliği, silahları tamamen reddetmesidir: canavarlara karşı zafer kazanmak mümkün değildir, yalnızca onlardan saklanmak veya kaçmak mümkündür. Kahraman karanlıktan korkar ve bozulmakta olan akli dengesi hem ses hem de görüntüyü etkiler: bozulmalar başlar, havayı fısıldayan sesler doldurur, halüsinasyonlar ortaya çıkar. Kapıları açmak ve nesneleri hareket ettirmek gibi fiziksel bulmacalarla birleştiğinde, her hışırtının bir tehdit gibi hissettirdiği yoğun bir kişisel korku türü yaratır.

Moons of Madness , rahatsız edici vizyonlar görmeye başlayan ve istasyonun bir şeyin yabancı için bir üs haline geldiğini yavaş yavaş fark eden bir mühendis hakkında birinci şahıs korku oyunudur. Yüzeyde, makineler ve kontrol panelleriyle dolu bir bilim kurgu korku hikayesi gibi görünse de, özünde Lovecraft'tan açıkça ilham alan kozmik korku, tarikatlar ve eski bir güçle temas hikayesidir. The pacing is deliberately slow, with the focus placed on exploration, puzzles, and atmosphere rather than jump scares.

Conarium , Korkunun Dağlarında adlı eserin doğrudan bir yeniden yorumudur. Oyuncu, başarısız bir deneyin ardından bir Arctic üssünde uyanır ve gerçekliğin kendisinde bir şeylerin yanlış olduğunu hızla anlar. Her yerde kaybolmuş bir keşif gezisinin izleri, diğer dünyalardan gelen garip bitkiler ve buzların altında eski bir medeniyetin yattığına dair ipuçları vardır.

Bu, keşif, notları okuma ve detayları inceleme etrafında inşa edilmiş yavaş bir birinci şahıs macerasıdır. Bulmacalar özellikle zor değildir, savaş yoktur, ancak insanlığın asla girmemesi gereken bir yere girmiş olma hissi sürekli vardır. Conarium, yasak bilgi ve insan algısının bozulması üzerine vurgusu ile geç dönem Lovecraft'ın “oyun uyarlaması” olarak iyi çalışmaktadır.

The Shore , oyuncuyu neredeyse kelime anlamıyla bir kâbusun kıyısına atan bir bağımsız korku oyunudur. Oyuncu, gemi enkazları, putlar, antik kalıntılar ve elbette Cthulhu Mitolojisi'ndeki tanımlara benzeyen yaratıklarla dolu gizemli bir adada kendini bulan bir balıkçı olarak oynar.

Oyun, canavarlara ve mekanlara dair görsel tasarımına büyük ölçüde dayanıyor: sis içinde devasa silüetler, imkânsız mimari, denizden gelen garip sesler. Başlangıçta, neredeyse bir “Lovecraft müzesi”nde yürüyüş yapıyormuş gibi hissediyorsunuz, ancak daha sonra basit savaş ve bulmacalar tanıtılıyor. Yazım bazı yerlerde naif olabilir, ancak atmosferik bir Lovecraft korkusu yolculuğu olarak The Shore oldukça tatmin edicidir.

Bu ayrıca SOMA'yı da içerir; burada tentaküller, bilinç ve kimlik hakkında felsefi bir kâbus ile değiştirilmiştir.

Ve Amnesia serisindeki bazı girişler (A Machine for Pigs, Rebirth), delilik, suçluluk ve yabancı bir gerçeklik ile temas temalarını keşfetmeye devam etmektedir.

Lovecraft'tan doğrudan alıntı yapmasalar da, ruhsal olarak klasiklerin yanında duruyorlar.

Alone in the Dark'da, Lovecraftian korku sadece atmosferle değil, aynı zamanda onun mitolojisine doğrudan referanslarla kendini gösteriyor: hikayenin merkezinde Shub-Niggurath'ı çağırmaya çalışan bir tarikat var. Oyun, gerçeklikler arasında geçişler, bozulmuş mekansal mantık ve yasak bilgiye erişimle dolu. Buradaki canavarlar ve anomali, sıradan "düşmanlar" gibi hissettirmiyor, aksine dünyayı ve karakterlerin zihinlerini çarpıtan yabancı bir kozmik gücün tezahürleri gibi hissediliyor.

Bu listedeki her oyun, Lovecraft'ın hikayelerini kelime kelime uyarlamıyor. Bazıları onun temel fikirlerini ödünç alıyor — insanlığın evren karşısındaki önemsizliği, kaçınılmaz çürüme, yasak bilgi ve insan zihninin asla anlaması beklenmeyen şeylerle karşılaşmalar — ama bunları kendi yollarıyla yeniden anlatıyor.

Bloodborne , resmi olarak Lovecraft'a dayanmıyor, ancak his açısından, daha önce yazdığımız gibi, Bloodborne'un yıldönümü özel yazısında, yapılmış en güçlü Lovecraftian oyunlardan biridir. Yharnam'ın gotik şehrinde kurt adamları avlamakla başlıyor ve kabus boyutlarına yolculuklar, Büyüklerle karşılaşmalar ve "kozmik bebekler" ile insan yükselişi hakkında konuşmalarla sona eriyor. İçgörü kazanma mekanizması — dünyanın algınızı değiştiren daha derin bir gerçek anlayışı — de tamamen Lovecraft'tır.

Control , paranormal fenomenleri inceleyen bir Büroyu konu alan bir nişancı oyunudur. The Oldest House içinde, fizik yasalarını ihlal eden ve "Diğer Yer"den gelen varlıkların gizlendiği, sürekli değişen labirent gibi bir gökdelen vardır. Sıradan gerçekliğin altında anlaşılmaz bir kaos katmanının yattığı ve insan kurumlarının bunu yalnızca kataloglamaya ve zar zor kontrol etmeye çalışabileceği fikri, Cthulhu Mitolojisi'ne modern bir yanıt olarak kolayca okunabilir. Lovecraft hayranları ve genel olarak en iyi aksiyon-macera oyunları hayranları için mükemmel bir seçimdir.

Sunless Sea ve Sunless Skies karanlık, yarı deli dünyalarda bir gemiyi — ya da bir lokomotifi — yönettiğiniz metin ağırlıklı roguelike maceralardır. Burada önemli olan savaş değil, hikayelerdir: mürettebat yavaş yavaş aklını kaybeder, büyük metropol garip tarikatlara ve antik güçlerle pazarlıklara gömülür ve herhangi bir sefer, yamyamlıkla veya kahramanın artık insan olmaktan çıkmasıyla sonuçlanabilir. Bu, bir masaüstü Lovecraft temalı kampanyanın etkileşimli bir günlüğe dönüştüğü hissini veriyor.

WORLD OF HORROR Lovecraft ve Junji Ito'nun mangasından ilham alan 1-bit korku roguelite'dır. Bir kıyı Japon kasabasında garip olaylar zincirini araştırırken, sahne arkasında antik bir tanrı yavaşça uyanır. Her oyun, olay seçimleri, zar atışları ve artan delilik etrafında inşa edilmiş kısa vakaların bir dizisidir; görsel stil ve canavar tasarımı, sanki lanetli bir çizgi romanın sayfalarını çeviriyormuşsunuz gibi hissettirir. Alışılmadık bir biçimde Lovecraftian korku isteyen herkes için güçlü bir seçimdir.

Eternal Darkness: Sanity's Requiem dördüncü duvarı kıran bir akıl sistemi olan bir korku oyunudur. Hikaye, antik varlıkların etkisi altına yavaşça çekilen farklı dönemler ve kahramanlar arasında geçmektedir ve gizemin derinliklerine indikçe akılları daha fazla çatlamaktadır. Bu, doğrudan oyun deneyimine yansır: ekran yalan söylemeye başlar, oyun size sahte hata mesajları gönderir, ses kaybolur ve sanki dünya içinde değil, dışında da bir şeyin kırılmakta olduğu hissine kapılırsınız. Belirli bir noktada, bunun hala oyunun bir parçası mı yoksa gerçekten bir şeyin yanlış gittiği mi olduğu anlaşılması zor hale gelir.

Observation bir uzay gerilim oyunudur ve burada bir istasyon yapay zekası olarak oynuyorsunuz, mürettebatın açıklanamaz bir şeyle temasını izliyorsunuz. Olayların arkasında yatanın sadece bir kaza değil, hem insanları hem de yapay zekayı etkileyen dışsal bir güç olduğu giderek daha net hale geliyor ve onları bilinmeyen bir hedefe doğru itiyor. Klasik korkunun aksine, burada korku ölüm tehdidi üzerine değil, kontrol kaybı üzerine inşa edilmiştir: oyuncu, her şeyi anlaması gereken bir sistem olarak olayları gözlemliyor, sadece varlığının mantığını bozan bir şeyle karşılaşıyor.

Dagon: by H. P. Lovecraft “Dagon” hikayesine dayanan ücretsiz kısa bir oyundur ve daha çok etkileşimli bir novella gibi hissettirir. Burada geleneksel bir oyun yapısı yoktur — daha çok atmosfer, metin ve giderek artan bir korku hissine odaklanan etkileşimli bir deneyimdir. Eğer Lovecraftvari korkuyu tek bir akşamda deneyimlemek ve bu tür bir atmosferin sizin için işe yarayıp yaramadığını anlamak istiyorsanız, harika bir seçenektir.

Eğer çok fazla zorluk yaşamadan bir dedektif hikayesi ve güçlü bir anlatım istiyorsanız, Call of Cthulhu (2018) veya The Sinking City ile başlayın. Taktik ve yönetim hayranları için Darkest Dungeon harika bir tercihtir. Eğer iyi bir eski tarz macera oyunu tercih ediyorsanız, Chronicle of Innsmouth: Mountains of Madness veya Sherlock Holmes: The Awakened (remake) deneyin. Kaynak materyale kısa ve ücretsiz bir giriş yapmak istiyorsanız, Dagon: by H. P. Lovecraft mükemmel bir başlangıç noktasıdır.

En sinir bozucu olanlar genellikle Amnesia: The Dark Descent, Call of Cthulhu: Dark Corners of the Earth, The Shore, Moons of Madness ve tüm partinin stres ve delilik altında parçalandığı en felaket, bozuk Darkest Dungeon oyunları olarak kabul edilir. Bunlar mutlaka jump-scare oyunları değildir — daha çok sürekli bir tehdit ve umutsuzluk hissi tarafından yönlendirilirler.

Evet. Bu listedeki hemen hemen her proje kendi başına duracak şekilde yazılmıştır. Terminolojiyi dikkatlice tanıtırlar, oyuncuları mitolojiye alıştırır ve orijinal hikayelerin bilgisine ihtiyaç duymazlar. Eğer The Call of Cthulhu veya The Shadow over Innsmouth'ı okuduysanız, çok daha fazla referans fark edeceksinizdir.

The more literal adaptations include Call of Cthulhu: Dark Corners of the Earth (drawing on The Shadow over Innsmouth and The Call of Cthulhu), Chronicle of Innsmouth and its Mountains of Madness entry, Conarium (inspired by At the Mountains of Madness), Dreams in the Witch House (based on the story of the same name), and Dagon: by H. P. Lovecraft. Stygian: Reign of the Old Ones draws on motifs from several works at once.

Evet — birçokları var. Bloodborne, Control, Sunless Sea ve Sunless Skies, SOMA ve WORLD OF HORROR, Fear & Hunger ve Dredge gibi birkaç bağımsız oyun Cthulhu'yu açıkça anmaz, ancak aynı fikirlerle çalışırlar: kozmik boşluk, insan zihninin kırılganlığı ve protagonistin kaderci çaresizliği.

Temel olarak, beş metin yeterlidir: The Call of Cthulhu, The Shadow over Innsmouth, At the Mountains of Madness, The Dunwich Horror ve The Colour Out of Space. Bu, ana mitolojiyi anlamak ve oyunlardaki çoğu referansı tanımak için yeterlidir.

Bu listeye hangi Lovecraftvari oyunları eklemek istersiniz? Favori Lovecraftvari başlıklarınızı — özellikle bilinmeyen bağımsız ve retro olanları — yorumlarda yazın.

Oyunlardaki Lovecraft, sadece tentaküller ve Cthulhu'nun yeşil heykelleri ile ilgili değil, aynı zamanda bir dizi tema ile ilgilidir: bilinmeyenin korkusu, kişinin kendi önemsizliğini hissetmesi, aklın çöküşü ve asla ortaya çıkarılmaması gereken yasak bilgi. Modern geliştiriciler bu temaları farklı şekillerde yorumluyor: bazıları stres ve travma hakkında ağır taktik RPG'ler yaratırken, diğerleri tek bir ateş açılmadan samimi korku oyunları yapıyor ve diğerleri ise eski bir canavarla karşılaşma ile sona eren balık tutma hakkında neredeyse rahat bağımsız hikayeler inşa ediyor. Birçok korku oyunu Lovecraftvari korkuyla doludur, bu nedenle bu atmosfer genellikle gerçekten rahatsız edici projelerde en kolay bulunur.