2026'da Oynanacak Atomic Heart Benzeri En İyi 20 Oyun: BioShock'tan Sovyet Bilim Kurgu Nişancılarına

Bu liste, BioShock tarzı sürükleyici simülasyonlardan Sovyet temalı bilim kurgu nişancılarına, retrofütüristik maceralardan doğaüstü güçler sunan hızlı tempolu nişancı oyunlarına kadar Atomic Heart benzeri en iyi oyunları bir araya getiriyor; üstelik aralarında yakın zamanda çıkan birkaç yapım da var.

Atomic Heart; ayrıntılarla dolu dünyası, kendine özgü mitolojisi, akılda kalıcı düşman tasarımları, renkli karakterleri, etkileyici müzikleri ve dinamik çatışmalarıyla iz bıraktı. 2025 yazında bir devam oyunu duyuruldu, ancak Mundfish'in açıklamasına göre oyun hâlâ birkaç yıl uzakta. Atomic Heart 2'yi beklerken oynayacak bir şeyler arıyorsanız bu listede Wolfenstein, Metro ve BioShock gibi benzer fikirler ve mekanikler sunan tanıdık serilerin yanı sıra zaman ayırmaya değer daha az bilinen oyunlar da var. Ayrıca daha yeni alternatifler arayanlar için 2023 ile 2026 arasında çıkan oyunlara da yer veriyor.

Sıkı anlamda Atomic Heart tam teşekküllü bir sürükleyici simülasyon değil: tasarımı, açık uçlu problem çözme ve birden fazla güzergâh sunan seviyeler etrafında şekillenmiyor. Ancak bu geleneğin parçası sayılan oyunlardaki becerileri birleştirme, üretim ve ekipman geliştirme gibi unsurlardan, özellikle de BioShock'tan esinleniyor. Bu da türün bazı fikirlerine erişilebilir bir giriş sunmasını sağlıyor. Bu bölümdeki oyunlar, Atomic Heart'a farklı ölçülerde benzerlik göstererek söz konusu tasarım geleneğini çeşitli biçimlerde ele alıyor.

BioShock serisi (BioShock, BioShock 2 ve BioShock Infinite), Atomic Heart için bariz bir referans noktası. Bu oyunlar hareketli çatışmaları, felsefi sorular etrafında şekillenen öyküleri ve ince ince işlenmiş retrofütüristik dünyaları bir araya getiriyor. Atomic Heart'ta olduğu gibi çatışmalar, ateşli silahlarla olağanüstü yetenekleri birlikte kullanmaya dayanıyor. Plazmidler ve Infinite'teki Vigors, Polymer güçlerine benzer bir işlev görüyor; düşmanları elektrik çarpmasına uğratmanıza, nesneleri kontrol etmenize ve başka güçleri kullanmanıza olanak tanıyor. Öyküler de ortak noktalar taşıyor: hem Atomic Heart hem de BioShock, felaketle sonuçlanan tehlikeli bilimsel deneyleri ve ütopik hedefleri işliyor.

Arkane imzalı Prey (2017), Dishonored'ın arkasındaki stüdyonun geliştirdiği ve Chris Avellone'un da yazımına katkıda bulunduğu bir oyun. Çıkışında herkesi kendine hayran bırakmasa da zamanla sadık bir hayran kitlesi kazandı. BioShock ve Atomic Heart hayranlarına sunacak çok şeyi olan birinci şahıs bilim kurgu sürükleyici simülasyonu. Bilim insanı Morgan Yu, bir deneyin ardından uyanır ve düşman uzaylıların bir uzay istasyonunu ele geçirdiğini, üstelik bazılarının sıradan nesnelerin kılığına girebildiğini keşfeder. Morgan, Atomic Heart'taki Polymer güçleri ve BioShock'taki Plazmidlerle benzer işlev gören psişik yeteneklerini ateşli silahlarla birlikte kullanabilir. Atomic Heart'ın yanı sıra DOOM Eternal'da da eserleri yer alan Mick Gordon oyunun müziklerini besteledi.

System Shock Remake , BioShock, Prey ve dolaylı olarak Atomic Heart'ın temellerini atan etkili 1994 yapımını yeniden yorumluyor. Bu miras, BioShock üzerinden Atomic Heart'ın tanıdık gelen pek çok unsuruna kadar uzanıyor. Burada kontrolden çıkan bir yapay zekâ, uzay istasyonundaki mürettebatı öldürmüş ya da siborglara dönüştürmüştür; şimdi de Dünya'yı tehdit etmektedir. İstasyonu keşfedip ses kayıtları bulur, terminallere erişerek öyküyü parça parça ortaya çıkarırsınız. BioShock ve Atomic Heart oyuncularına tanıdık gelecek bir anlatım yöntemi. Ancak Atomic Heart'ın aksiyon ağırlıklı çatışmalarına kıyasla System Shock hayatta kalmaya daha fazla odaklanıyor; sağlık malzemelerini, silah enerjisini ve envanter alanını dikkatle idare etmenizi gerektiriyor.

Arkane'in Dishonored ve Dishonored 2 oyunları, hedeflere nasıl yaklaşacağınız konusunda geniş özgürlük sunan ve eylemlerinizi anlamlı kılan en başarılı sürükleyici simülasyonlardan. Düşmanların arasından gizlice geçebilir veya açık çatışmaya girebilirsiniz; ancak ardınızda cesetler bırakmak Kaos seviyesini yükseltir ve sonu değiştirir. Temel çatışma düzeni Atomic Heart oyuncularına tanıdık gelecektir: sağ elinizde kılıç ya da tabanca taşırken sol elinizle ışınlanmadan fare çağırmaya ve zamanı kontrol etmeye kadar uzanan doğaüstü güçleri kullanırsınız. Dishonored'ın kasvetli sanayi dünyası da BioShock'taki Rapture'ın ve Atomic Heart'taki Facility 3826'nın çürüme ve otoriter baskı atmosferini paylaşıyor.

İlk oyunu Dishonored incelememizde daha ayrıntılı ele aldık.

Dishonored'ın geliştiricisi Arkane Lyon imzalı Deathloop, silahlı çatışmaları doğaüstü yetenekler ve farklı yaklaşım seçenekleriyle birleştiriyor. Atomic Heart'ta olduğu gibi bir elinizde silah tutarken diğer elinizle görünmez olmak ya da kısa mesafelerde ışınlanmak gibi sıra dışı güçler kullanabilirsiniz. Seviyeler, düşmanları gizlice geçmek, alternatif güzergâhlar bulmak veya doğrudan çatışmaya girmek için fırsatlar sunuyor. Retrofuturistik sanat yönetimi ve bilimsel deneyler de iki oyunun ortak noktaları arasında. Colt ile Julianna'nın sürekli telsiz atışmalarıysa Nechaev'in eldiveniyle yaptığı konuşmaları hatırlatabilir. En büyük fark yapısında: Colt bir zaman döngüsüne hapsolmuştur; hedefleri hakkında bilgi toplamak ve döngüyü nasıl kıracağını bulmak için adanın aynı bölgelerine günün farklı saatlerinde geri döner.

Bir başka bağlantı da şu: İlk Deus Ex'in geliştirilmesine liderlik eden Warren Spector, ilk System Shock üzerinde de çalışmıştı. Deus Ex: Mankind Divided , Adam Jensen'ın öyküsünü sürdürüyor ve siberpunk bir ortamda sürükleyici simülasyon tasarımının güçlü bir örneğini sunuyor. Çatışma, gizlilik, hackleme ve ikna seçenekleri zorlukların üstesinden gelmek için farklı yollar sağlıyor. Yüksek teknolojili geliştirmeler, BioShock'taki Plazmidlerin ve Atomic Heart'taki Polymer güçlerinin yerini alıyor. Jensen görünmez olabilir, nano bıçaklar fırlatabilir, koruyucu Titan zırhını etkinleştirebilir ve robotları hackleyebilir. Öykü, teknolojik ilerleme ile insan olmanın anlamı arasındaki gerilimi ele alarak BioShock ve Atomic Heart'ta da işlenen temalara uzanıyor.

Atomic Heart'ta kontrolden çıkan ev robotlarıyla karşılaşıyorsunuz; Terminator: Resistance 'ta ise devriye dronlarından filmlerin ikonik T-800'lerine kadar savaş için üretilmiş makinelerle mücadele ediyorsunuz. Seviye tasarımı, sürükleyici simülasyonlardan bazı fikirler ödünç alıyor: kısmen açık, harap mahallelerde malzeme toplayabilir, elektronik kilitleri ve taretleri hackleyebilir, düşmanlardan gizlice sıyrılabilirsiniz. Atomic Heart'ta olduğu gibi mühimmat, maymuncuk ve ilk yardım çantaları üretirken becerilerinizi de geliştiriyorsunuz. Diyalog seçimleri sonu etkileyerek etkileşimlerinize bir sonraki çatışmanın ötesinde sonuçlar kazandırıyor. Eleştirmenler eski moda görselleri ve kısıtlı bütçenin izlerini eleştirse de birçok oyuncu nostaljik atmosferi, tatmin edici çatışmaları ve etkileyici müzikleri beğendi.

Atomic Heart, geçmişin geleceğe dair tasavvurunu yansıtan Sovyet retrofütürizminden besleniyor: yaygın robot kullanımı, atom enerjisi ve gizemli Polymer bu anlayışın merkezinde. Anıtsal Sovyet mimarisi, propaganda afişleri ve dönemin şarkıları; uçan şehirler ve gelişmiş makinelerle yan yana geliyor. Bu bölüm, Sovyet ortamının veya retrofütüristik tarzın bazı özelliklerini paylaşan nişancı oyunlarına odaklanıyor. Benzer dünyalarda geçen başka oyunlar için en iyi Sovyet ve Sovyet sonrası kıyamet sonrası oyunlar listemize göz atın.

Döneminin göz ardı edilmiş nişancı oyunlarından biri olarak görülen Singularity , yıllar sonra Atomic Heart’ta tanıdık gelecek pek çok fikri ele alıyordu. Uzak bir Sovyet adasında bilim insanları, zaman deneylerini mümkün kılan bir element keşfeder. Lenin heykellerinden propaganda posterlerine, araştırmacıların geride bıraktığı kayıtlara kadar her yerde 20. yüzyıl ortası Sovyet estetiği görülür. Başkahraman, Atomic Heart’taki eldivene benzer biçimde cephaneliğine sıra dışı yetenekler katan, bileğe takılan bir Zaman Manipülasyon Cihazı edinir: Düşmanları toza dönüştürecek kadar yaşlandırabilir ya da harap olmuş nesneleri eski hâline getirebilir. Oyun, Call of Duty tarzı çatışmalarla terk edilmiş laboratuvarlarda geçen ve BioShock’taki Rapture’a ilk adım attığınız anları hatırlatan tekinsiz keşif bölümleri arasında gidip gelir.

INDUSTRIA , Soğuk Savaş dönemi Doğu Almanya mimarisini devasa buharla çalışan makineler, brutalist yapılar ve distopik imgelerle harmanlıyor. Oyunun kahramanı, düşman insansı robotların yaşadığı paralel boyuttaki bir sanayi kentinde gözlerini açıyor. Robotların tasarımları ve davranışları, Atomic Heart oyuncularına Facility 3826’daki arızalı makineleri hatırlatabilir. Terk edilmiş laboratuvarlarda bulunan notlar ve belgeler aracılığıyla dünyanın geçmişini de adım adım öğreniyorsunuz. Mühimmat ve sağlık malzemeleri kıt, ayrıca alışıldık bir nişangâh da yok. Aksiyon ve atmosferi övgü toplasa da yaklaşık 4 saatlik süresi ve tartışma yaratan sonu, oyunun neden karmaşık tepkiler aldığını açıklıyor.

Metro üçlemesiyle Atomic Heart; Sovyet mimarisi, teknolojisi ve gündelik yaşamına dair unsurları paylaşıyor. Atomic Heart, teknolojik açıdan gelişmiş bir Sovyet ütopyasının çöküşünü hayal ederken Metro, nükleer savaşla harap olmuş bir dünyayı konu alıyor. Metro 2033 ve Metro: Last Light , kapalı mekânlarda geçen doğrusal nişancı oyunları. Bu yönleriyle Atomic Heart’ın yeraltı komplekslerini sevenlere hitap edebilirler. Metro Exodus ise geniş ve keşfedilebilir alanlarıyla açık hava bölümlerine daha yakın bir deneyim sunuyor. Her iki seri de yağmalama ve silah geliştirmeye önem veriyor; Metro’nun el yapımı ateşli silahları ve basınçlı hava silahları da Nechaev’in cephaneliğindeki doğaçlama yaratıcılığı andırıyor.

Sert oynanışıyla öne çıkan bir ganimet çıkarma nişancısı olan Escape from Tarkov , Atomic Heart’tan epey farklı bir noktada duruyor. Doğaüstü güçler ya da retrofütüristik icatlar yok; ancak terk edilmiş sağlık tesislerinden fabrikalara, modern alışveriş merkezlerinden konut sokaklarına uzanan Sovyet ve Sovyet sonrası ortamlar görsel açıdan bazı ortak noktalar sunuyor. Buradaki benzerlik, çatışma ya da hikâye anlatımından çok oyunun dünyasında yatıyor. Oyuncuların dile getirdiği sıkıntılar arasında ağ sorunları, hile ve dik öğrenme eğrisi bulunuyor; bunları Escape from Tarkov incelememizde de ele almıştık.

Atomic Heart’ın çatışmaları; ateşli silahları, balta, gürz ve pala gibi yakın dövüş silahlarını, ayrıca düşmanları donduran, elektrik veren ya da başka yollarla etkisiz hâle getiren yetenekleri bir araya getiriyor. Bu araçlar arasında geçiş yapmak ve etkili kombinasyonlar bulmak, çatışmalara çeşitlilik katıyor. Bu bölümdeki oyunlar da benzer biçimde silahlı çatışmayı güçler ve savaş aletleriyle harmanlıyor.

Wolfenstein: The New Order ve Wolfenstein II: The New Colossus doğaüstü güçler içermiyor. Bunlar, tatmin edici silahlı çatışmaları ve akılda kalan karakterleriyle öne çıkan, sert ve sinematik nişancı oyunları. The New Colossus’ta aletler de sıra dışı yetenekler kazandırıyor: Ram Shackles engelleri parçalayarak düşmanları yere serebiliyor, Constrictor Harness dar aralıklardan geçmenizi sağlıyor, Battle Walkers ise Blazkowicz’i yükselterek yüksek çıkıntılara ulaşmasına ya da siperin üzerinden ateş etmesine imkân tanıyor. Her iki oyunda da dev robotlara, dronlara ve süper askerlere karşı bol bol çılgın çatışma var; çift silah kullanmak da her karşılaşmada daha fazla ateş gücü sunuyor.

DOOM Eternal , hareket ve savaş araçlarını bir arada kullanma konusunu Atomic Heart ya da BioShock’tan çok daha ileri taşıyor. Çatışmalarda sürekli farklı araçlar arasında geçiş yapmanız gerekiyor: Omuzdaki Flame Belch düşmanların zırh bırakmasını sağlıyor, motorlu testere mühimmat veriyor, yakın mesafedeki Glory Kill’ler ise canınızı yeniliyor. Slayer ayrıca geri çekilebilir bir Doomblade ve patlayıcı el bombaları ya da Ice Bombs fırlatan bir teçhizat rampası taşıyor. Ice Bombs, düşmanları son darbeyi indirmeden önce dondurmanın tanıdık bir yolunu sunuyor. Yerde ya da havada atılmak, baskı altındayken hareket hâlinde kalmanızı sağlıyor. Yüksek temposu ve her çatışmaya sığdırdığı karar çeşitliliğiyle bu listedeki en güçlü seçeneklerden biri.

Control , başkahraman Jesse Faden’a çeşitli doğaüstü güçler veriyor ve bunları silahlı çatışmalarla harmanlamanızı teşvik ediyor. Jesse havalanabiliyor, enkazdan kalkan oluşturabiliyor, hızla atılarak kaçabiliyor, güçsüz düşmüş düşmanların zihnini ele geçirebiliyor ve nesneleri yıkıcı bir kuvvetle fırlatabiliyor. Bu yetenekler, Atomic Heart’ın Polymer güçleri ve BioShock’un Plasmid’leriyle benzer bir rol üstleniyor; geliştirmeler güçlerini artırıyor ya da kullanım alanlarını genişletiyor. Control, tuhaflıklarıyla da Atomic Heart’ı andırıyor. Oyundaki sıra dışı keşifler arasında sürekli gözetim altında tutulması gereken ölümcül bir buzdolabı ve insanları takip eden lastik bir ördek bulunuyor.

Rage 2 , seyrek içerikli açık dünyası ve tekrara düşen yan etkinlikleri yüzünden eleştirilmişti; buna karşın silahlı çatışmaları oyunun en çok övgü alan yanlarından biriydi. DOOM’un geliştiricisi id Software’in katkısı çatışmalarda açıkça hissediliyor. Savaşarak Overdrive modunu dolduruyorsunuz; bu mod ekranı neon efektlerle kaplıyor, silahlarınızı güçlendiriyor ve canınızı yeniliyor. Vücuda yerleştirilen Nanotrite’lar, Polymer güçleri ve Plasmid’lere benzer yetenekler sağlıyor: kinetik bir patlamayla düşmanları havaya savurabilir, enerji bariyerleri kurabilir ve tehlikeden hızla uzaklaşabilirsiniz. Devasa süper askerlerden bazıları da Atomic Heart’ın ağır robot düşmanlarını akla getirebilir.

Half-Life 2 ’nin başkahramanı Gordon Freeman’ın doğaüstü güçleri yok. İnsanlığın uzaylı işgaline karşı direnişine kapılmış bir fizikçi olan Freeman, hayatta kalmak için gelişmiş ekipmanlarından yararlanıyor. Öne çıkan silah Yerçekimi Silahı: Nesneleri kendinize çekmenize, havada tutmanıza ve düşmanlara fırlatmanıza olanak tanıyor; böylece variller, testere bıçakları ve çevredeki diğer enkazlar mühimmata dönüşüyor. Koruyucu HEV giysisi zırh sağlıyor ve depar atmasına olanak veriyor. Oyunun sonlarına doğru Yerçekimi Silahı’na yapılan bir yükseltme, düşmanları da savurmasını sağlıyor. Atomic Heart’ta olduğu gibi, karşısında yalnızca insan askerler yok; uçan dronlar, devasa yürüyen makineler ve mekanik parçalarla güçlendirilmiş yaratıklar çatışmalara çeşitlilik katıyor.

2023 ile 2026 arasında çıkan bazı oyunlar, Atomic Heart’ın atmosferinden veya çatışma sisteminden izler taşıyor. Daha yakın tarihli bu alternatifler, geliştirilmiş askerlerin başrolde olduğu yüksek tempolu nişancı oyunlarından makinelerin istila ettiği dünyalarda geçen daha yavaş maceralara uzanıyor.

Kanlı ve hızlı tempolu bağımsız nişancı oyunu Trepang2 (2023), odağını dağıtmayan, doğrudan aksiyonuyla eleştirmenlerden ve oyunculardan övgü topladı. Gizli genetik deneyler yürüten bir şirkete karşı intikam peşindeki geliştirilmiş asker Subject 106’yı canlandırıyorsunuz. Sefer, yüksek teknolojili laboratuvarlardaki kanlı çatışmalarla mutantlar ve anormalliklerle dolu rahatsız edici korku sekansları arasında gidip geliyor. Geniş silah cephaneliğinin yanı sıra Subject 106 zamanı yavaşlatabiliyor ve görünmez olabiliyor. Bu yetenekleri silahlarla bir arada kullanmak, BioShock ve Atomic Heart’taki silah ve güç birleşimine daha saldırgan bir yorum getiriyor.

Polonyalı geliştirici Teyon, Terminator: Resistance’ın ardından bir başka bilim kurgu film serisine yönelerek 2023’te RoboCop: Rogue City ’yi çıkardı. Hayranlar oyunun sert çatışmalarını, uzuv koparma sahnelerini ve kaynak materyale sadık yaklaşımını beğeniyle karşıladı. Atomic Heart gibi insanlık ile makinelerin kesişimini konu alan oyunda düşmanlar, silahlı suçlulardan paralı askerlere ve heybetli robotlara kadar çeşitlilik gösteriyor. RoboCop’un da zamanı yavaşlatma, elektrik şok dalgası ve koruyucu kalkan gibi süper güç benzeri yetenekleri var. Hatta kasalardan talihsiz suçlulara kadar ağır nesneleri düşmanlarına fırlatabiliyor.

Hail to the Rainbow (2025), listedeki daha sakin ve melankolik oyunlardan biri. Ateşli çatışmalar arka planda kalırken hikâye ve Sovyet yaşamından kalıntılarla dolu kıyamet sonrası dünyanın kasvetli atmosferi öne çıkıyor. Görsel açıdan Metro Exodus’un buz tutmuş manzaralarıyla Atomic Heart’ın terk edilmiş araştırma tesislerini buluşturuyor. Düşman robotlar, dronlar ve siborglar, nüfusu tükenmiş bu dünyada hâlâ dolaşan tehditlerden bazıları. Ateşli silahların ve yakın dövüş silahlarının kullanıldığı çatışmalar seyrek ama gergin; bulmacalar, malzeme arayışı ve başkalarının geride bıraktığı notlar ise çatışmalar arasındaki boşlukları dolduruyor.

INDUSTRIA 2 (2026), başkahramanın insan denetimini aşmış bir yapay zekâya karşı mücadelesini sürdürüyor. Devam oyunu, fiziğe dayalı etkileşimler, eşya üretimi ve fiziksel envanter sistemi gibi sürükleyici simülasyon unsurlarına daha fazla ağırlık vererek ilk oyunun üzerine koyuyor. Çatışmalar, tasarımları Atomic Heart’taki arızalı makinelerle mücadele edenlere tanıdık gelecek düşman robotlara odaklanıyor. Mühimmatın kıtlığı çatışmaları gergin tutarken her bölgeyi erzak ve ipuçları için dikkatle aramak, BioShock’un keşif yönünü hatırlatıyor.

BioShock, BioShock Infinite, Prey (2017) ve Singularity, başlamak için en iyi seçenekler. BioShock oyunları silahlı çatışmaları doğaüstü yeteneklerle birleştiriyor ve ilk bakışta kusursuz görünen toplumların çöküşünü konu alıyor. Prey, devasa bir araştırma istasyonunu incelemeye, kaynak toplamaya ve insani ya da uzaylı yetenekleri geliştirmeye odaklanıyor. Singularity ise bir Sovyet araştırma tesisini zaman üzerinde kontrol sağlayan güçlerle buluşturuyor; bu yönüyle Atomic Heart’ın ortamına ve çatışmalarına özellikle yakın.

Silahlarla yetenekleri birlikte kullanmayı sevdiyseniz BioShock 2 ve BioShock Infinite doğal tercihler. Deathloop, gizlilik ve çatışmalara yaratıcı yaklaşım konusunda daha fazla özgürlük sunarak benzer bir birleşim sağlıyor. Daha hızlı ve saldırgan bir aksiyon için Rage 2’yi deneyin. Üçüncü şahıs bakış açısına itirazınız yoksa Control da iyi bir seçenek: çatışmalarda biçim değiştiren bir ateşli silahı telekinezi, havada süzülme ve enkazdan oluşturulan kalkanlarla birleştiriyor.

Sovyet imgeleri ve kontrolden çıkan bilimsel deneyler bakımından Singularity yakın bir seçenek. BioShock ise retrofütürizme farklı bir yaklaşım getiriyor: teknolojik hedefleri felaketle sonuçlanan bir su altı şehri. INDUSTRIA, tekinsiz bir endüstriyel ortamı düşman robotlarla buluştururken Metro terk edilmiş altyapıyı, el yapımı ekipmanları ve hayatta kalma mücadelesini öne çıkarıyor. Metro, görsel açıdan Atomic Heart’la bazı ortaklıklar taşısa da dünyası çok daha kasvetli bir nükleer çorak arazi.

Prey (2017), Dishonored, Dishonored 2 ve Deus Ex: Mankind Divided, engellere ve karşılaşmalara yaklaşmak için daha fazla yol sunuyor. Oyuna ve geliştirmelerinize bağlı olarak alternatif güzergâhlar bulabilir, güvenlik sistemlerini hackleyebilir, çevreyi manipüle edebilir veya düşmanları aşmak için güçlerden yararlanabilirsiniz. Atomic Heart’ı bitirdikten sonra çatışmanın ötesinde denemeler yapabileceğiniz daha fazla fırsat arıyorsanız bu oyunlar özellikle iyi seçenekler.

Öncelikle orijinal BioShock ve BioShock 2, Singularity, Half-Life 2 ve ilk Dishonored oyunlarının sistem gereksinimlerine bakın. Bu eski oyunlar genellikle listedeki yeni yapımlardan daha az sistem gücü gerektiriyor. Sürüme dikkat edin: orijinal çıkışlarla yeniden düzenlenmiş sürümlerin gereksinimleri farklı olabilir. Performans işlemcinize, ekran kartınıza ve çözünürlüğe bağlı; özellikle eski tümleşik grafik birimlerine sahip dizüstü bilgisayarlarda bu etkenler önem taşıyor.

Atomic Heart 2 için doğrulanmış bir çıkış tarihi veya çıkış aralığı açıklanmadı. Mundfish, devam oyununu oyuncu özgürlüğüne daha fazla ağırlık veren, rol yapma sistemleri genişletilmiş bir açık dünya aksiyon RPG’si olarak tanımlıyor. Hikâye, ilk oyunun ortamını aşarak küresel ölçekte gelişen olayları konu alacak. Daha önce dile getirilen 2027–2028 dönemi, resmî olarak doğrulanmış bir çıkış aralığı değil.

Atomic Heart’ta ilginizi çeken neydi? Düşüncelerinizi yorumlarda paylaşın.

Ana listenin dışında da anılmayı hak eden birkaç oyun var. Bazıları Atomic Heart’la yalnızca belirli yönlerden benzerlik taşıyor, bazılarınınsa göz önünde bulundurulması gereken eksileri var; yine de her biri hayranlarına hitap edebilecek bir şeyler sunuyor.

Valve’ın Portal 2 oyunu, yaratıcı uzamsal bulmacaları keskin ve kara mizahla birleştiriyor. Silahınız, uzayda ayrı noktaları birbirine bağlayan portallar açıyor; böylece düşmanlara ateş etmek yerine bulmaca çözmek için kullanılıyor. GLaDOS’un alaycı yorumları ve bitmek bilmeyen sataşmaları, Atomic Heart oyuncularına CHAR-les ile NORA’yı hatırlatabilir. Terk edilmiş test tesislerini keşfederken eski posterler ve kayıtlar, tesislerin çöküşüne yol açan büyük hedefleri ve pervasız deneyleri ortaya çıkarıyor. İşlerin nasıl ters gittiğini yavaş yavaş öğrenmek, BioShock veya Atomic Heart’ın sırlarını çözmekten keyif alanlara tanıdık bir tat sunuyor. Oyun hakkında daha fazlası için Portal 2 incelememize göz atın.

Metro Awakening için VR başlığı gerekiyor; bu nedenle ana listeye dahil değil. Ancak uygun donanıma sahip oyuncular, Metro 2033’ün hikâye odaklı bu öncülünü deneyebilir. Oyun tam uzunlukta bir sefer sunuyor ve serinin klostrofobik atmosferi sanal gerçeklikte bambaşka bir yoğunluğa kavuşuyor. Atomic Heart gibi çevrenizdeki nesnelerle etkileşime geçmeyi önemsiyor; ancak VR sayesinde bu eylemler daha dokunsal hâle geliyor. Örneğin el fenerini şarj etmek için şarj cihazının kolunu gerçekten çevirmeniz gerekiyor.

We Happy Few , hayatta kalma ve gizlilik unsurları içeren retrofütüristik birinci şahıs macera oyunu. Açık bir karşılaştırma noktası olan BioShock Infinite’te zorunlu mutluluk, renkli 1960’lar estetiği ve tekinsiz biçimde neşeli sakinler, totaliter bir kâbusu gizliyor. Bu tezat, Columbia’nın pırıl pırıl sokaklarını ve Atomic Heart’taki Chelomey’in görünüşte kusursuz Sovyet şehrini de hatırlatıyor. Tekrara düşen hayatta kalma mekanikleri ve çıkış dönemindeki hatalar oyunun karışık tepkiler almasına yol açtı; yine de hikâyesi ve toplumsal taşlaması ona kendine özgü bir çekicilik kazandırıyor.

Tek bir geliştirici tarafından hazırlanan VLADiK BRUTAL , Atomic Heart’ta daha da sert bir aksiyon arayanlara yönelik, bol kanlı bir bağımsız nişancı oyunu. Bir kez daha, iddialı bilimsel deneyler feci biçimde ters gidiyor ve sonuçlarıyla baş başa kalıyorsunuz. Oyun çeşitlilik ve gelişmiş düşman yapay zekâsı konusunda öne çıkmıyor; buna karşın atmosferi, enerjik müzikleri ve uzuvları neşeyle koparması oyuncuların beğenisini kazandı.