Video Oyun İncelemeleri

Saros, en iyi PS5 oyunlarından biri olan Returnal'ın ruhsal devamıdır, ancak ne yazık ki ana akıma girmeyi başaramadı. Onu ticari bir başarısızlık olarak adlandırmak da adil olmaz: Returnal, ilk yılında 800.000'den fazla kopya sattı ve daha sonra PS Plus ve PC versiyonu aracılığıyla izleyici kitlesini genişletti. Yine de, Sony'nin standartlarına göre, oldukça niş bir çıkış olarak kaldı ve her alıcı oyunu sonuna kadar oynamadı. Returnal, birçok oyuncuyu yüksek giriş engeli, alışılmadık tür karışımı, sıradışı anlatım ve melankolik atmosferiyle uzaklaştırdı, ancak bu unsurlar onu mevcut neslin en unutulmaz PlayStation özel oyunlarından biri yaptı. Fin stüdyosu Housemarque'un yeni oyunu Saros, kimliğinden ödün vermeden daha geniş bir kitleye hitap etmeye çalışıyor. Ne kadar başarılı olduğunu görelim.

When I, the author of these lines, logged into Lineage 2 Essence, my first thought wasn’t “Wow, I’m back in the legendary MMORPG,” but rather “Where is everyone?” For a long time, there was almost no one around me, and because of that, the game made a very strange impression right from the start. You’re simply dropped into a world that’s supposed to feel vast and alive, but instead feels empty and lifeless.

Replaced, yeni bir 2D platform oyunudur. Piksel sanatı sizi yanıltmasın. Bu, Belaruslu stüdyo Sad Cat Studios'un birkaç gecikmeden sonra piyasaya sürdüğü büyük bir çıkış projesidir. Bu yeni başlık, Uncharted'ın oyun mekaniklerini, Batman: Arkham'ın savaş sistemini ve Blade Runner'ın stilini birleştiriyor. Bunu kaçırmak istemedik ve şimdi izlenimlerimizi sizinle paylaşıyoruz.

2026 yılında ünlü MMORPG oyunu Black Desert, uzay görevleriyle yarışan bütçelere sahip projelerin altı aydan kısa sürede yok olduğu bir sektörde mucizevi bir şekilde hayatta kalmayı başarmış, garip, neredeyse doğal olmayan bir ürün. Oyun sadece hayatta değil, istikrarlı bir şekilde çalışıyor, güncellemeler alıyor ve ya gerçekten seven ya da artık bırakamayan bir kitleyi koruyor. Peki ya bu hit oyunu bugün denemeye karar verirseniz? Sonuçta, çok konuşulan Crimson Desert, çevrimiçi öncülünden doğdu, bu yüzden Pearl Abyss'in orijinal projesiyle tanışmak en azından ilginç. 2026 yılında, özellikle PS5'te, yeni başlayan biri için Black Desert nasıl bir his veriyor? Bu yazıda açıklayacağım.

Modern Capcom, oyun endüstrisi için adeta bir can simidi, sonsuz açık dünya projeleri, kabarık bütçeler, oyunculara zorla dayatılan bunaltıcı kapsayıcılık ve uzatılmış geliştirme döngüleri ile boğulmuş durumda. Ve en şaşırtıcı olanı: Japon şirket, belirli bir seriye odaklanmıyor, bunun yerine neredeyse her mümkün yöne — korku, dövüş oyunları, kesme oyunları, RPG'ler ve daha fazlası — doğru gelişiyor.

Bylina, ruh, karizma ve gerçekten taze bir şey vaat eden Slav fantezisi ile sizi ilk başta etkileyen çok garip bir durum. Ancak birkaç saat sonra ellerinizde dağılmaya başlıyor. Far Far Games'ten bir aksiyon-macera oyunu var ve burada Sokolik adında genç bir savaşçı olarak oynuyoruz. Öldükten sonra, gizemli bir ruh tarafından hayata döndürülüyor; birlikte, Koschei the Deathless ile yüzleşmek için Uzak Krallığa seyahat etmelidirler. Her şey harika görünüyor: Slav mitleri, karanlık bir macera, seviye sistemleri, sihir, patronlar ve bulmacalar - benim için göz ardı edilmesi zor bir kombinasyon. Ama sonra sorunlar başlıyor.

Buna rağmen modern MMO'larda geniş bir tür yelpazesi olmasına rağmen, düzgün askeri araç simülatörleri bir elin parmaklarıyla sayılabilir. Bu türdeki en ünlü projeler elbette World of Tanks ve War Thunder'dır. Ancak, World of Warships, ünlü muadillerinden yalnızca deniz savaşlarına daha niş bir odaklanma ile ayrılır, icra kalitesinde değil.

All hands on deck! Muster, deniz köpekleri! Asi ruhlarınız tuzlu Karayip rüzgarlarını ve iyi korsan oyunlarını özlemeye mi başladı? Duvarlarınızda duvar kağıdı yerine Jolly Roger mı var, Blackbeard ve William Kidd'in portreleriyle birlikte? Uykuya dalarken, Tortuga üzerindeki gün batımını mı hayal ediyorsunuz ve tahta bacağınız fırtına beklentisiyle mi gıcırdıyor? O zaman yelkenleri açın — tam önünüzde Windrose var, hazine avı, deniz savaşları, zanaat ve kılıç dövüşleri hakkında taze bir korsan aksiyon oyunu. Bugün bu oyunun gerçekten ne olduğunu göreceğiz — altın doubloonlarla dolu bir sandık mı yoksa ölü bir martı mı?

Lost Ark, Şubat 2022'de Amazon Games tarafından Batı pazarına sunuldu ve ilk 24 saat içinde Steam tarihindeki eşzamanlı oyuncu sayısına göre ikinci oyun oldu — 1.3 milyon kişi. Projenin bugün nasıl gittiğini öğrenmek istedim ve oyunda 30 saat geçirdim: birkaç hikaye bölümünü tamamladım, bir gemi aldım ve bazı adaları keşfetmeyi başardım — bu, Lost Ark'ın başından itibaren neyin çekici olduğunu anlamak için yeterliydi.

2010'ların başlarında, birçoğumuz en az bir kez çevrimiçi tank oyunlarını denemiştir. Bu tür o kadar popülerdi ki, Gaijin savaş simülatörü War Thunder'a savaş araçları ekledi ve ardından Mad Max ruhunda kıyamet sonrası makineleri içeren başka bir benzer proje yaratmaya karar verdi. Oyun, uzay aksiyon oyunu Star Conflict'in geliştiricisi Targem Games'e emanet edildi. 2017'de, Crossout nihayet kapalı testlerden çıktı ve oyuncuları alışılmadık araç yapım sistemi ve hızlı tempolu aksiyonu ile etkiledi. O zamandan beri neredeyse dokuz yıl geçti, bu yüzden oyunun bugün nasıl gittiğine bir göz atalım.

Gran Saga bugün, aynı anda üst düzey Kore üretimini ve mobil gacha oyunlarının tüm hastalıklarını sergileyen, çılgınca pahalı ve güzel bir anime MMO'dur. 2026'da proje, küresel pazarda zaten ölmüş durumda ve Kore ile Japon sunucuları da kapatılmıştır. Oynamaya başlamaya değer mi, bunu size söyleyeceğiz.
[gamecard=73983]

Bazı oyunlar zarif bir şekilde ölür, geride sadece sıcak anılar bırakır. Point Blank bunlardan biri değil. 2008 yılında Zepetto tarafından piyasaya sürülen bu Koreli nişancı oyunu, bugün hala aktif. Artık gelişmiyor ve uzun zamandır modern nişancı oyunlarıyla ciddi bir rekabet içinde değil, ama yine de ayakta kalmayı başarıyor. Mart 2026'da oyun, topluluğun en aktif katılımını teşvik etmek için tasarlanmış etkinlikler ve kutularla dolu bir maratonla 18. yıl dönümünü kutladı. Geliştiriciler, projenin hala önünde birçok yıl olduğunu sinyal veriyor gibi görünüyor. Gerçekten de bu ne kadar doğru, daha yakından bakalım.

Atomic Heart hayranları bugün seviniyor: Blood on Crystal genişlemesi resmi olarak yayımlandı. Bu, oyunun dördüncü DLC'si ve uzun zamandır sonuncusu olacağı duyurulmuştu. Bu yüzden bir hüzün nedeni var — Albay Nechaev'in hikayesi sona eriyor. Annihilation Instinct'te kontrolden çıkmış kaba Eleanor'u, bir yapay zeka onarım kabinini, Trapped in Limbo'da psychedelic Limbo'da ördeklerle savaştık ve Enchantment Under the Sea'de oyunun ana eseri olan Yüzükler'i aramak için su altına daldık. Mundfish'ten bu sefer Blood on Crystal'da bizim için ne hazırladıklarını ve insan ile yapay zeka arasındaki mücadele hikayelerini nasıl tamamlamaya karar verdiklerini şimdi tartışacağız.

Samson: A Tyndalston Story, Just Cause ve Mad Max'in geliştiricilerinden gelen yeni bir oyun olup, izleyiciler tarafından açıklanamaz bir sebepten dolayı "GTA katili" olarak adlandırılmıştır. Ancak gerçekte, bu durumun gerçeğe en uzak hali. Öncelikle, bu, kağıt üzerinde ilginç bir fikir olan kavramsal bir projedir. Ancak, oyun o kadar ham ve tamamlanmamış bir durumda piyasaya sürüldü ki, oyun tasarımcılarının tüm çabaları boşa gitti. Samson, dünyadaki en kötü oyun değil, aynı zamanda yüz milyonlarca doların kaybolduğu MindsEye gibi bir dolandırıcılık da değil. Daha ziyade, Liquid Swords'un bilinmeyen bir sebepten dolayı raflara koymaya karar verdiği, potansiyel olarak decent bir projenin tamamlanmamış bir dilimi veya beta versiyonudur ve bunun olumsuz yorumlar alacağını tamamen bilerek yapmıştır. Bu incelemede, Samson'un neden iyi bir oyun olabileceğini ve yaratıcılarının bunun düzeltilmesi için vaat edilen yamalara rağmen bunu yapmasının pek olası olmadığını açıklamaya çalışacağız.

Aion Classic 2023 yılında piyasaya sürüldü ve orijinal Aion'a dönüş olarak tasarlandı. O zamandan beri, oyun birkaç güncelleme geçirdi ve yeni sınıflar, mekanlar ve içerikler ekledi. Bugün, oyuna ilk başladığınızda, oyun oldukça iyi bir ilk izlenim bırakıyor: uçma yeteneğini hızlıca açıyor, sizi ana görev hattında yönlendiriyor, ekipman sağlıyor ve oyuncunun gereksiz yere koşmasına neredeyse hiç zaman harcatmıyor. İlk birkaç saat, tanıdık eski okul MMORPG hissini veriyor: hedef tabanlı bir savaş sistemi, yetenek çubukları, metin tabanlı görevler, fraksiyon bölünmesi ve türün henüz kooperatif unsurlara sahip tek oyunculu RPG'ye benzemeye çalışmadığı bir zamanın atmosferi.

The Occultist korku atmosferinde bir yürüyüş simülatörü. EMOTIONLESS: The Last Ticket adlı oyunun incelemesini yaptığımızdan farklı olarak, sadece oyun severler için değil, ilginç yerlerde dolaşmayı ve bulmacaları çözmeyi sevenler için de dikkat çekici bir yapım. Sağlam, yüksek kaliteli bir proje; decent bir hikaye, iyi grafikler ve ilginç fikirler var, ancak ne yazık ki, en kötü korku oyunlarının standartlarına göre bile korkutucu değil. The Occultist'in öne çıkmasını sağlayan şey ve neden zamanınızı buna harcamanız gerektiğini incelememizde anlatacağız.

Blade & Soul NEO ünlü Doğu fantezi MMORPG'sinin yeni bir versiyonudur. Oyun, 2012'deki orijinal sürümün önemli ölçüde geliştirilmesi için Unreal Engine 4'e geçiş yaptı ve birçok unsurunu - özellikle de ona bir dövüş oyunu hissi veren kombine dayalı savaş sistemini - sevgiyle korudu. MMO, Lineage 2 ve Aion Classic gibi hitlerle rekabet ediyor. 2026'da nasıl oynandığını görmek için projeye daldık.

Parti oyunları arkadaş buluşmaları için tasarlanmıştır. Basit arcade oyunları oyun deneyimi gerektirmez ve hemen herkesin gürültülü, neşeli savaşlara katılmasını sağlar (en iyi şekilde). Roombattle tam olarak bu tür bir oyundur. Bu bağımsız savaşçı, ev süpürgelerine taze bir bakış açısı sunarak, onları hayatta kalma düellolarına zorlanan temizlik arkadaşlarına dönüştürüyor.

Çoğu modern bağımsız korku oyunu, "etrafta dolaş, bazı notları oku" ruhunda sıradan bir eğlence sunuyor ve genellikle yayıncılar ve YouTube Let's Player'lar tarafından oynanıyor. Bu tür, aslında birçok geliştirici için bir başlangıç noktası işlevi görüyor, çünkü böyle projeler yaratmak özel bilgi veya önemli bir finansal yatırım gerektirmiyor. Steam, bu tür korku oyunlarıyla dolup taşıyor, ancak yalnızca popüler bir blogger'ın videosunda yer alanlar, başarı şansı ve en azından bir kitle çekme olanağına sahip. EMOTIONLESS: The Last Ticket, bu oyunlardan biri. Farklı ortamların karışımıyla standart bir yürüyüş simülatörü olan bu oyun, klasik jump scare'larla değil, beceriksiz oyun tasarımı ve rahatsız edici ortamlarla korkutmaya çalışıyor.

Marathon, Halo ve Destiny yaratıcılarının yeni projesi, ilk tanıtımından itibaren ve çıkışına kadar neredeyse her diğer izleyiciden taciz, eleştiri ve açık saldırılarla karşılaştı. Sony hayranları, Bungie'yi The Last of Us'un çok oyunculu modunun iptaline, Bluepoint Games'in kapanmasına ve diğer yayıncı hatalarına etki etmekle suçladı. Destiny hayranları yeni bir genişleme veya üçüncü bir bölüm istiyordu, bir çıkarım nişancı değil. ARC Raiders hayranları, en sevdikleri oyunun bir rakibi olabileceğini hayal edemedi. Ve elbette, etkileyiciler ve blog yazarları, Marathon'a Concord 'un kaderini tahmin ederek, oyuna anlamsız bir şekilde nefret ederek güç ve izlenme kazanıyordu — bu oyun, başarısız olmaya mahkum pahalı bir projenin sembolü haline geldi.